woensdag 29 januari 2014

Het niet-te-fotograferen-stofje

Na onze vorige date, was de goesting ongelooflijk groot om nog een keer samen iets te maken. Alleen is maar alleen, nietwaar? Twee agenda's en vier kinderen combineren blijkt niet simpel te zijn. Na wat heen en weer gemail en uitgewissel van verlanglijstjes, besloten we opnieuw voor een gezamelijk project te gaan; een Louisa jurkje zou het worden. Het machinepark werd op tafel gezet en goed voorbereid - hmm - begonnen we eraan.

159-01
Stof: Tiny Tiles Toffee (Michael Miller) van bij Stael - Paspel: Veritas
Patroon: Louisa dress van Compagnie M
Er werd wat afgetetterd, wat raar gekeken, knoopjes gezocht, patronen vergeleken, kinders opgehaald. Oja, en bij momenten werd er ook gestikt. De namiddag vloog voorbij, het jurkje was verre van af, maar 't was plezant.

159-03

De traagheid van het maakproces heeft niets te maken met de handleiding, want die loodst je er zo doorheen. Foto na foto wordt je begeleid in het kiezen tussen en uitvoeren van de vele mogelijkheden. Ik hoef er geen reclame voor te maken, de hoeveelheid Louisa jurkjes die overal opduiken, spreekt voor zich. Ik twijfelde even om de stof met een andere Tiny Tiles te combineren maar deed het uiteindelijk niet omdat de kleuren niet helemaal overeen kwamen. Om het niet-te-fotograferen-stofje alle eer aan te doen, koos ik enkel voor de inzetstukken op de rug.

  159-04

Ik viel als een blok voor de mooie beweging van het zakdeel en gebruikte een dubbele paspel om die beweging te benadrukken. Als je geluk hebt, kun je die kant en klaar kopen, maar deze maakte ik zelf door twee kleuren paspel bijeen te stikken en die vervolgens als geheel te gebruiken. De zak - die zeer enthousiast onthaald werd ;) - is vastgezet met twee knopen en werd aan de bovenkant met de hand (bjekkes) vastgenaaid, zodat alles mooi op zijn plaats blijft zitten.

  159-05

Het jurkje sluit achteraan met een -blinde- rits en luie naaister als ik ben deed ik geen moeite het patroon te laten doorlopen. Misschien moet ik daar eens mijn voornemen voor 2015 van maken ;)

  159-06

Na dochterlief opgemeten te hebben, kwam ik uit halverwege 5/6 jaar. Omdat het patroontje los rond het buikje zit, waagde ik het met een 5 jaar en aangepaste lengte voor mijn Khadetje. Ik heb nu eenmaal geen smalle kinders. Ik hou in ieder geval van het jurkje en mijn hersencellen draaien al overuren met leuke stofcombinaties en een kleine twist. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd!

  159-07

En mevrouw Piepow... hoe zit het daar? ;)

maandag 27 januari 2014

Mannekens toch

---deze geeft weg is afgesloten---

Nee, eigenlijk wil ik dat niet doen. Zo den ene geeft weg onmiddellijk na de andere. Maar ik moet, echt waar. Het is namelijk zo dat jullie ondertussen met z'n vijfhonderd meelezen & reageren. Voor mij is dat een gigantische hoop. Gigantisch. Dat wil zeggen dat jullie met z'n allen af en toe eens komen piepen naar wat ik allemaal uit mijn botten sla, of vanuit mijn handen laat ontstaan. En dat, dat vind ik geweldig. Dus om jullie te bedanken, doe ik verder met mijne stashbusting. Ik dook in mijn stoffenvoorraad en de winnaar van 't spel, mag ofwel drie meter uitkiezen uit de onderstaande stofjes ofwel bezorg ik u een pakket restjes (toch allemaal minstens een FQ) waarmee je aan de slag kunt voor kleine tasjes, poppenkleertjes, nen quilt of weet-ik-veel-wat.

07-00
  • Reageren doe je voor 5 februari, het streelt mijn ego als je volger bent als je meedoet
  • Je laat in een berichtje na welke combinatie je graag in je brievenbus wil zien verschijnen (niet 30cm van elks hé, dan zit ik achter je)
  • Als je meedoet, verras je mij ergens in de loop van het komende jaar met een leuke reactie
En mannekes... merci om mijn hart een dansje te laten maken :)


[Edit... voor de stashbusters; volgens de regels mag je zelf kiezen of je gekregen stoffen meetelt als "in" of niet. Lieke telt ze als "in", ik zou ze voor de helft meetellen - een cadeautje waar je niet echt om gevraagd hebt moet geen straf worden hé ;). Maar de keuze is uiteraard aan jou!]

Tijd & grijsjes

Ik kreeg een geweldig cadeau... tijd om me een volledig weekend over te geven aan letters. Combineer die tijd met een geduldige lesgever die weet waarover hij spreekt én dat ook nog eens kan overbrengen, en tja... genieten hé!

160-01
160-02
160-03
160-06
160-08
160-04
160-05
160-07
Bedankt Wilbert, om in iedereen het beste naar boven te halen.

zaterdag 25 januari 2014

Overmoedige Nina

De kop zit vol. Boordevol plannen, ideëen, beslommeringen, weet ik veel wat daar allemaal rondspookt. Als het zover is, dan moet ik opruimen. Letterlijk. Doen zonder al te veel nadenken leegt dat vat. Maar daar had ik nu geen zin in. Ik wou iets leuks doen... Tegen beter weten in - haja, bij naaien moet je er nogal eens je hoofd bijhouden - dacht ik een eenvoudig a-lijn jurkje te maken. Stof bij hopen aanwezig, patroontjes genoeg, kwestie van de juiste dingen te combineren.

156-01
Stof: ribcord Stenzo (Stoffenspektakel) - Patroon: Nina uit "Zelfgemaakte Kleertjes 2"

Beide versies van zelfgemaakte kleertjes sieren hier de boekenkast. Nog nooit iets uit gemaakt. Naast het stashbusting wil ik die stapel ongebruikte patroontjes eens aanpakken. Ik koos uit het tweede boek het model 'Nina' en ging aan het werk. Man, over een slecht gedacht gesproken! Hoewel het jurkje eigenlijk twee keer niets voorstelt, mocht ik minstens zesentwintig keer - spreekwoordelijk dan, ik heb het echt niet geteld - mijn tornmes bovenhalen. Ongelooflijk.

156-02

Maar zie, het jurkje is af. Verwend als ik ben door alle fotohandleidingen van tegenwoordig, was ben ik blij dat dit niet mijn eerste jurkje was. Geen idee of ik het zou klaargespeeld hebben.
Om het drukke stofje wat te breken, werd er een klein fantasietje tussen gestikt. Je kunt het jurkje in een aantal varianten maken, waarvan de 'simpelste' in mijn ogen de mooiste is. Het juiste patroon voor die zakdelen - zonder frons - stond echter niet op het patroonblad en gezien mijn verstand met vakantie was, werden het zakjes met frons.

156-03

Diezelfde zakjes braken me zuur op. Zeer zuur. Hoewel ik - bij mijn weten - juist getekend, geknipt en gestikt heb, stonden de zakjes niet op dezelfde hoogte. Nu moet niet alles precies precies zijn, maar dat was géén zicht. De boel werd losgemaakt en opnieuw gestikt. En opnieuw. En opnieuw. Ondertussen snap je mijn frustratie waarschijnlijk wel? Er was ook iets met lengtes die niet overeenkomen waardoor ik moest bijknippen, dus vermoed ik dat ik precies niet wakker genoeg was tijdens het hele proces.

156-04

Vraag mij een blinde rits in te zetten, en ik doe dat met veel plezier. Van knopen, daar ben ik bang van - bizar, ik weet het, maar ondanks de automatische functie gaat er altijd wel iets fout. Deze keer wou ik de uitdaging aangaan. Hoe het knopenpat juist moet genaaid worden - en dat ik mijn Khadetje er ook in krijg - dat is mij nog altijd een raadsel. Ik deed het een keer of drie, wat resulteerde in een jurkje dat er schoon uit ziet van ver maar niet helemaal voldoet aan mijn afwerkingsnormen. Maar ik vertik het om dat mes nog eens boven te halen.
[Ik zou ervoor kunnen kiezen om dat niet met jullie te delen, geen woord over handleidingen die zeer beknopt zijn, naaiprocessen die zonder strubbelingen verlopen of mijn eigen gedachten die me voortdurend afleiden, maar dat wil ik niet. Hier loopt best wel een en ander verkeerd. En ja, ik zal waarschijnlijk wel ben een pietje precies maar dat betekent niet dat ik eigenlijk van het hele proces geniet. Dus nodig ik je uit om hier steeds met een kilo'tje zout te blijven lezen ;).]

156-06    156-07

Dochterlief past erin en een keer ze de zakjes ontdekt had, wou ze haar handjes er niet meer uithalen. Wat zal ze een fan zijn van het jurkje dat eraan komt ;). De wintercollectie loopt hier trouwens op zijn laatste benen... het kind heeft jurkjes genoeg dus ondergetekende zal iets anders moeten zoeken om zich mee bezig te houden. Suggesties?

donderdag 23 januari 2014

3 out 1 in?

Khadetjes startte het jaar met een geeftweg, zij startte het jaar met een vieze uitdaging - de rillingen komen nog steeds op mijn rug als ik eraan denk. Ik zag de blogpost passeren en klasseerde hem onmiddellijk heel diep weg. Maar het bleef knagen want...
...het is schrikwekkend hoeveel stof ik op amper een jaar tijd verzameld heb
...het is absurd dat ik nieuwe stof koop voor een project waarvoor ik eigenlijk al stof gekocht had
...het is oneerlijk hoeveel nieuwe, schoon stofjes er iedere dag bijkomen - hier spreekt de verslaving

Wat begon als een paar lapjes stof die in een kleine bak pasten is nogal uitgelopen. Er zitten wat stofjes tussen die ik ondertussen niet meer zo graag zie of waarvan ik al niet meer weet waarom ik ze ooit gekocht heb, maar mijn collectie past al lang niet meer in een kleine bak. Tijd om af te kicken dus! De regels?
  • Als je drie stoffen gebruikt, verkocht of weggegeven hebt, komt er 1 nieuwtje binnen
  • Uit = je hebt het project afgewerkt waarvoor je de stof kocht, je minstens 3/4 van de stof gebruikt hebt (of 1 meter voor coupons van meer dan 3 meter) of je voor minstens 1 meter stofjes uit de restjesbak gebruikt hebt
  • Er zijn een aantal uitzonderingen wat betreft voering & consoorten, die lees je maar eens na
Toen ik ze las, had ik een torenhoge innerlijke weerstand tegen deze uitdaging, maar eigenlijk is dat gewoon belachelijk. Drie weken later zet ik dus mijn verstand -en goesting- op nul, ga ik stoffenwinkels vermijden en in mijn eigen kast winkelen ;). Wie dat wil, kan hier de stand van zaken volgen en... wil-de-zo-lief-zijn-te-duimen-voor-mij-en-mijn-verslaving? Of nog beter, doe gewoon mee!

woensdag 22 januari 2014

Project accessoires

Ik kan het niet helpen, ik heb graag dat alles zo een beetje samen past - oké, en meer dan een 'beetje' ook, ik heb graag dat dingen qua kleur overeenkomen. Dus samen met de nieuwe winterjas moest gezocht worden naar meer winterproofheid - niet dat het al echt van doen is, maar allé, ik verwacht precies nog wel winter.
Hoewel ik verzot ben op schoon sjaals en ander gebreid/gehaakt materiaal, kan ik het zelf niet. Ik ga me er ook niet aan avonturieren, hobby's genoeg. Met stof kan ik wel ietwat overweg, dus maakte ik een simpele stoffen sjaal.

153-01

Het bovenste exemplaar was het eerste probeersel, goed voor een herfstdag, maar voor een winterse dag - wij doen zoveel mogelijk met de fiets - mag het net iets meer zijn. Ik gebruikte een laagje stof en twee laagjes fleece. Dit soort sjaal is niet moeilijk te maken én hij is kleutervriendelijk - het is te zeggen, ze kunnen de sjaal zelf aan- en uitdoen, wat altijd mooi meegenomen is.

153-02
Stof: Cattitude (the Henley Studio) van bij Noeks

Zelf eentje maken? Vooral doen!
  • Je neemt een lange strook stof (hier gebruikte ik de volledige breedte: 110cm op 13cm)
  • Zoek in je huis iets ronds (soepkom, bokaal, bordje, ...) en rond de hoeken af
  • Knip hetzelfde in zoveel lagen als je wil gebruiken
  • Leg de stoffen met de goede zijde naar elkaar toe
  • Stik rondom, laat een opening om te keren
  • Knip de rondingen in
  • Sluit het keergat en stik eventueel nog eens door
  • Stik een sluitflapje vast op de stof (dit kun je door beide lagen doen, ofwel voor je ze op elkaar stikt als je het stiksel niet wil zien aan de achterkant). Ik gebruikte een stukje stof van 10x10cm dat ik eerst dichtstikte, daarna keerde, allé, you know the drill. Afhankelijk van de ouderdom van uw kind stik je dat op zo'n 14 - 24 cm van de rand vast (van oud naar jonger)

153-03

Niet alleen de hals heeft graag warm, ook de krullen moeten ook beschermd worden. In stof kun je wel leuke dingen maken, maar een mooie muts... Daarvoor keek ik eens lief op een ander, en ziedaar... helemaal assorti!

DSCF0777

In een ideale wereld presenteerde ik jullie ook nog wantjes. In mijn hoofd zijn die gemaakt en aan de jas bevestigd met kamsnaps die ik daarvoor speciaal aan de binnenkant van de mouw stak. In realiteit kieperde ik het derde probeersel in de vuilnisbak. Hoe moeilijk kan het zijn ;)

maandag 20 januari 2014

Jarige madam #1

Chance dat mijn eerste slachtoffer niet te lang wachtte met reageren... Gelukkige verjaardag!

154-01

154-02

donderdag 16 januari 2014

Mevrouw de Poes

Wie kinderen heeft, zal het ongetwijfeld niet vreemd vinden als ik zeg dat kleuters zich iets in hun kop kunnen stoppen... Welnu, ik heb twee kleuters in huis en die twee zijn allebei 'gezegend' met een ruime portie koppigheid. Sinds het bijwonen van een optreden van een niet-verder-omschreven-kapitein, wil het jongste Khadetje dat je haar aanspreekt met 'Mevrouw de Poes'. Let op de hoofdletters.

151-01

Een vlugge pasbeurt vorige zomer toonde me dat haar oude winterjas nog even dienst kon doen. Als het niet nodig is, dan koop ik geen nieuwe kleren. Ik zag wel dat ze er vermoedelijk geen volledige winter mee zou kunnen rondlopen - kinderen durven te groeien, nietwaar? Och geen probleem, dan maak ik er toch zelf eentje. We spreken augustus 2013.
In al mijn enthousiasme trok ik naar de stoffenwinkel, kocht er een prachtige gele mantelstof - en nog een paar andere ook, nu we toch eerlijk zijn ;). De voeringsstof had ik al in mijn kast liggen, een prachtig lapje Cloud 9. Dat was ongeveer de periode dat twee creatieve geesten de handen in elkaar sloegen om een prachtig jasje te ontwerpen. Maar wanneer het ging gepubliceerd worden, daar hadden ze nog geen idee van. En zo lang kon ik niet wachten, dus kocht ik een Burda patroontje. We spreken ondertussen van begin september.


De winter kwam niet en het kind had een jas, dus de stof belandde op een hoopje in de kast, samen met het patroontje. Projecten genoeg, dus ik zat niet onmiddellijk te springen om nog meer werk. Ik las hier en daar ook dat geel geen ideale kleur was voor 'vuile kleuters' en begon wat te twijfelen aan mijn keuze. En toen begon het... Overal doken prachtige proefversies op... Zo'n manteltje wilde ik ook. Ik ging overstag, kocht het patroontje en begon te plakken. En de grijze cellen maakten overuren, want ik had een aantal dingen graag anders gezien.

151-03

Hoewel ik de insteekzakken prachtig vind, koos ik voor opzetzakjes. Ik had het kind nu eenmaal een poezenjas beloofd en belofte maakt schuld. Ik vond inspiratie op het net, tekende het koppeke uit op zakformaat in vilt - dat vind ik zo iets 'aaibaars' hebben en je moet dat niet afwerken. Eentje in fushia/paars waarop de rest vastgenaaid/gelockt werd en eentje in knalroze voor de 'voering'. Ik verbond beide versies en zette ze daarna met een festonsteek op de buitenjas.

151-04 151-05

Het model zit knap ineen, maar ik wou liever een winterjas met kap. Mevrouw de Poes protesteert niet als ze die moet opzetten en bij vies weer is dat gewoon makkelijk. Alle patroondelen - behalve het kraagje - werden keurig overgenomen. En toen kwam het... ik tekende zelf een rechtopstaande kraag en het flapje om de kamsnaps te verstoppen die de kap afneembaar maken - dat hoeft zelfs niet, ontdekte ik juist. Het jasje zelf werd volledig uit gerecycleerd materiaal gemaakt. Ik kocht in de kringloopwinkel een deux-pièceke voor de buitenstof en langs de binnenkant zit een oude kamerjas van moettie. Ik had allerlei wilde plannen voor die rechtopstaande kraag maar was uiteindelijk gewoon lui en gebruikte de tailleband van de rok. Waarom moeite doen als het al keurig afgewerkt is, nietwaar?

151-06

De kap maakte ik ruim, ze kan er makkelijk met muts en al onder - heerlijk vindt ze dat, "precies roodkapje hé mama". Ik hou niet zo van kappen in twee delen, dus knipte ik een rechte strook en zette daar de twee helften aan. Zo valt de kap mooier en is ze wat breder zonder gigantisch te lijken. Ik stikte de kap volledig dicht en zette aan de onderkant kamsnaps om hem aan de jas te bevestigen.

151-07

Omdat de stof muisgrijs is en Mevrouw de Poes van kleur houdt, stopte ik een paspel tussen buiten en binnenjas. Kleine moeite, groot effect en het is onmiddellijk heel wat fleuriger.
In mijn wilde dromen maakte ik een jas met rits en al - de volgende versie herteken ik naar een rits, echt waar -, kind- en jufvriendelijker. Voor dit exemplaar had ik echter geen courage meer. Knopen dus. Het moment was aangebroken, ik trek mijn schuiven open en begin te zoeken achter een passende knoop. Mijn collectie zit per kleur gesorteerd, dus zoeken is makkelijk, maar zelfs in die gigantische voorraad was niets te vinden.  Niks, nada, noppes. Drie fourniturenzaken later nog niets. Grr. Grr. De droom van schoon fushia mantelknopen, mooi van vorm, ik ben precies de enige die daarop zit te wachten. Exit dromen, welkom grijze schuif ;)

151-09b
Patroon: Jackie Manteltje van IeneMiene & Emma&Mona
Stof: Kringloopwinkel en team oma'n'opa - Fluo biais: Veritas
151-08

Het jasje zit knap in elkaar, de deelnaden zorgen voor een mooi model en het is gewoon leuk. Eens het knipwerk achter de rug is, ben je er bijna want de handleiding loodst je er zo doorheen. Ik had echter één momentje van ergernis - wat niets te maken heeft met het jasje op zich, want daar ben ik fan van, zwaar zelfs. Het is al een tijd geleden dat ik kleren kocht voor dochterlief, maar haar confectiemaat is iets van een 110. Ik mat haar op - oja, ik begin steeds beter te worden in die dingen - en ik kwam wat maat betreft op een 122 (!) uit voor mijn net-driejarige. Mevrouw de Poes is groot uitgevallen, maar het is geen reus of zo, dus vind ik het wat jammer dat de maten zo klein uitvallen. De maattabel klopt wèl als een bus, dus ik tekende braafjes 122 uit voor de breedte, met een 110 in het achterhoofd voor de mouwen en de lengte.

151-10

  151-11

Ik ben er trots op, op dit mooie manteltje en voelde me als een klein kind toen ik het dochterlief kon tonen. Wat Mevrouw de Poes ervan vond? "Hè mama, ik ben toch geen Poes, ik ben een konijn." Aargghhh kinders.
151-12

dinsdag 14 januari 2014

Jarige madammen


Mijn eigenste Khadetjeshand trok uit de grote pot 15 namen... Bijgevolg zoek ik een heel aantal adressen om mijn belofte na te komen. Jozefien, Kristien, Karin, Annick, Kimberly, Mamzel flanel, Villa Sepia, Lies bet, Patricia, Emmel Prutsemieke, Ma ra, KellyJade, Moois van m(i)e, Regina en Juffertje in het groen, willen jullie me vereren met een mailtje [khadetjes apestaartje gmail puntje com]? Ik voorspel nu al een drukke augustusmaand ;)

donderdag 9 januari 2014

Verleiding en zo

Ik werd besprongen aan de schoolpoort... 'Of ik eens een plateau wou beschrijven?' Welja, zo ben ik tenminste braaf hé. Er zat wel een deadline op; tegen het nieuwjaarsfeestje - dus zo'n kleine twee weken. Slik. In vijfvoud...
Mocht ik de hele dag niets anders te doen hebben dan letters maken en met zo'n dingen bezig te zijn, dan zou ik daar mijn hand niet voor omdraaien. Helaas is de Khadetjeswerkelijkheid net iets anders. Maar ik beloofde mijn best te doen...

148-01

Ik mocht het alom bekende citaat van Oscar Wilde uitschrijven. Net zoals met ieder ander citaat, startte ik met het maken van schetsen van letters (links) om van daaruit verder te werken. Als ik er de tijd voor heb, dan laat ik een ontwerp rustig rijpen. Die luxe had ik niet, dus molesteerde ik mijn basisontwerp tot het naar mijn zin was: letters wat uitrekken, een tikje meer kantelen, ... Ah, de grandeur van het letterwerk.
148-02148-03

Eens alles gezien is door het snijmesje en mijn werktafel stijf staat van de lijm, is het tijd om het ontwerp over te zetten op een nieuw blad. En dan nog eens datzelfde over te doen in fineliner, en tegelijk de laatste correcties aan te brengen - normaal gezien zitten tussen de 'overzetversie' en de fineliner versie nog een héél aantal potloodversies. Maar ik wil je niet vervelen en sla een aantal stappen over, een keertje je het uiteindelijke ontwerp hebt, is het tijd voor het echte werk.

148-04

Met potlood en een grafietstiftje wordt het ontwerp dan op de drager overgezet om daarna ingekleurd te worden met acrylverf in dit geval. De echte, die doen dat gewoon uit de losse pols. De would-be's zoals ondergetekende die doen het met overzetten, zeker als het vijf keer hetzelfde moet zijn. Of toch bijna ;)

 148-05

woensdag 8 januari 2014

Zonder poespas

149-01 149-02 149-03 
Gelukkige verjaardag, mijn lieve keppe... 



Uiteraard is het de bedoeling dat in het lijstje een foto van meneer & mevrouw Khadetjes hangt te pronken. Ik zag het idee bij haar, vertrok van dezelfde (basis)vogeltjes en paste het wat naar mijn eigen voorkeur aan. Even schikken, in vinyl uitsnijden en op het kadertje plakken.

zondag 5 januari 2014

"Je hebt precies wat stof te kort"

http://maartenvandewiele.blogspot.be/2013/10/little-miss-ys-homemade-wardrobe.htmlIk citeer meneer Khadetjes "Je hebt precies een centimeter of zes stof te kort, vanachter". Gevolgd door een diepe zucht... van mijnenzelve, uiteraard - welke vrouw wil dat nu niet horen? We waren op dit punt aanbeland omdat ik zo af en toe eens mijn grenzen wil verleggen, en ik had me voorgenomen een jurkje voor de feestdagen te maken. Het model lag al een hele tijd vast, het stofje al maandenlang. Je hoort me alweer komen, dat patroon uittekenen liet op zich wachten. Tot 2 dagen voor het zover was...

Het was er dus op of onder, ik nam opnieuw mijn boek vast en begon het allemaal eens goed te lezen. Auch, daar staat het - zwart op wit - 'voor dit model maak je best een proefversie'. Slik. Nog twee dagen te gaan, zou ik braaf zijn of niet? Aangezien mijn maten nogal uiteen vallen (lees: een maat of twee/drie verschil vanboven en vanonder) bedacht ik dat het wel aan te raden zou zijn om de tip op te volgen. Het was wat zoeken naar de maat voor klutsende naaisters - waaronder ik mezelf reken. De maattabel spreekt van 'onderarm' maten, euh? Na wat zoekwerk, werd het lijf zo goed en zo kwaad opgemeten en voor de zekerheid werd hier en daar wat opgemeten op het patroon zelf - dat was ook niet zo van de poes, want waar moet je dat allemaal juist nameten? Ik riskeerde het om het patroon wat aan te passen, en stikte een mouwloze proefversie ineen. Ben ik even blij dat ik dat gedaan heb. Kwestie van mijn heupen wat te accentueren - alsof dat nodig zou zijn - stond er wat extra stof boven en aan de achterkant ..., wel ja, die zes centimeter hé. We hebben wat afgelachen, ik kan het je verzekeren.

144-01

Toen was het tijd om me even te bezinnen... Ik vind het een schitterend jurkje, maar alleen als het ook echt goed uitgevoerd is - en 'passen' hoort daar ook bij, uiteraard. En let's face it... mijn rondingen zijn niet helemaal ideaal voor dat modelletje. Ik begon het patroon aan te passen, maar aangezien ik daar geenen krak in ben, gooide ik het roer om. Tijd voor plan b.

144-02

Het stofje was een ferme lap, groot genoeg voor het februari jurkje uit datzelfde boek. Met de moed der wanhopigen - tik tik zei de klok ;) - nam ik de patroondelen over en begon ik te knippen. De werkbeschrijvingen zijn beknopt, maar gelukkig is dit niet mijn eerste naaisel en kwam ik er mee weg. Het jurkje ineen zetten ging vlotjes tot het plooien van het rokdeel, geen idee waar ik met mijn hoofd zat, maar hier en daar ging er iets verkeerd. De plooien zijn niet zoals het hoort, maar als je dat niet weet is het best een schoon jurkje.

144-03

Wat voor mij belangrijker is, is dat het jurkje goed zit - het bovenlijfje toch, op het rokdeel moet ik nog iets verzinnen. Ik nam mijn normale confectiemaat over, voor de rok tekende ik dat uit voorzorg toch wat bij. Bij de rok moet normaal een 4tal centimeter zoom geknipt worden, maar gezien mijn lengte knipte ik er 6 bij. Een middernachterlijke pasbeurt toonde me dat dat te veel was, dus nam ik een ruime zoom die dat verschil wegwerkte. De volgende keer mag het wat minder zijn, misschien zelfs geen extra stof - naar mijn goesting mag het wat korter vallen... Om maar te zeggen dat het jurkje hier in de smaak valt, en zeker opnieuw gemaakt zal worden. Al zal het dan vermoedelijk met een 'simpeler' rokdeel zijn, iets dat mij meer flateert.

144-04

Zo'n uurtje voor vertrek was het jurkje af, ik past het een laatste keer en de plooien waren een ramp - geen idee uit wat het stofje bestaat, maar ik durfde het niet superwarm strijken waardoor de plooien niet echt je dat waren. De plooien stonden open, net op het breedste deel van mijn lijf. Hmm. Toen kwam ik op de geniale - lees dit met een kilo'tje zout - inval om de plooien zichtbaar vast te stikken met een siersteek. Niet mijn briljantste ingeving ooit - nu stopt dat sierstiksel op mijn breedste punt, wat een extra accentje geeft *zucht* -, maar wel leuk. Och, wie geeft erom, ik voelde me een halve prinses, mijn moeder vond het "een schoon stofke" en het feest was er niet minder leuk om. Meer moet dat toch niet zijn?

144-05