woensdag 4 mei 2016

Scheef bekeken

Een aandachtig oog heeft al lang door dat mevrouw Khadetjes nogal 'van de jurken' is. Nogal is zelfs erg vriendelijk uitgedrukt, ik denk dat ik in mijn driejarige naaibestaan nog maar 2 rokjes maakte voor dochterlief. Het ik-moet-niet-nadenken-en-trek-dat-gewoon-over-de-kop doet de slinger hier makkelijk in de richting van jurkjes gaan. Al dat gedoe rond die rimpelrokken met elastiek, ik snapte het niet.

400-01
Stof: Coquelicot bleu (Petit Pan) - Elastiek (Madeline) - Patroon: rimpelrokjes op elastiek van mina dotter
Tot nu.
Uiteraard.
Ongelooflijk hoe ik dat gemak al die jaren scheef bekeken heb. Men neme een elastiek en een lapje stof - verbazingwekkend weinig zelfs, ook al niet goed om voorraad op te werken ;) - en werkelijk luttele ogenblikken later is er een rokje. Om mezelf het gevoel te geven dat ik ook echt iets naaide, werkte ik de rok af met een machinale blinde zoom.

400-02
400-03

Ik hoorde het vorige week nog, je kunt niet niet beïnvloeden. Zonder dat het mijn bedoeling was, kweekte ik een jurkjeskind - en een sprekend reclamebord, dat ook. Om het even waar ze komt, showt ze alle aanwezige zelfmaak en verkondigt ze hardop dat haar mama dat maakte, uit die volle kast stofjes op haar kamer. Dat laatste hoeft ze er wat mij betreft niet telkens bij te vermelden, maar het een komt nu eenmaal met het andere, zo gaat dat in het leven #schaterlach.
Het kind houdt -voorlopig- van jurken, a-lijn, met zwier, met plooien, maakt niet uit. Als het maar geen broek is. Bovenstukken zijn dus niet tot nauwelijks in de kast te vinden, waardoor ik het rokje onmiddellijk van iets bijpassends wou voorzien.

400-04
400-05

Ik zag een plezant topje en stipte dat onmiddellijk aan als dat-gaat-passen-bij-dat-rokje. Trouwe lezers weten wellicht dat ik geen combineer koningin ben. Dus al wie nu meewarrig het hoofd schudt en denk 'oh jee, dat komt niet goed', die heeft overschot van gelijk. Zowel de top als de rok vind ik prachtig, maar samen, nee, dat was het niet. Dus gooide ik de top onafgewerkt aan de kant en bleef de rok in de kast.

Iedere keer dochterlief het rokje wou aantrekken moest ik haar zeggen dat het niet ging lukken - gelukkig maakte ik er enkele, en kon ik haar met de andere versies paaien, maar zo rond de tiende keer kwam de stamp aan. Ik knipte het onderste los en stikte willekeurig plooien in het voorpand, ik wou ze vooral niet gelijk of te symmetrisch. Aan de achterkant stikte ik langs de ene zijde plooien vast over de volledige lengte, langs de andere kant stikte ik ze slechts een tiental cm vast om wat extra bewegingsruimte over te houden.

400-06 400-07 400-08

Dossier gemaakt - De rokjes maakte ik volgens de handleiding, met twee wijzigingen; ik gebruikte telkens de volledige stofbreedte - zonde om stof van 150cm in twee te knippen of een stuk over te houden - en ik gebruikte mijn spiksplinternieuwe rimpelvoet in plaats van te werken met fronsdraden - niet kunnen naaien zorgde voor een uitbreiding van het machinepark én de aanschaf van een collectie nieuwe naaivoeten #schaterlach. Wat ben ik fan van die rimpelvoet, eerlijk waar, wat een gerief! Mooie, gelijkmatige rimpels zonder gedoe met draden stikken of truukjes, zalig!!

Voor het topje vertrok ik van maat 6j van de Izzy top, een gratis patroontje van Climbing the Willow. De maattabel klopt perfect, het topje zelf zit vlot ineen. Ik gebruikte een crêpe - waar ik ooit een jumpsuit voor mezelf uit ging maken ;) - die ongelooflijk mooi valt. Ik werkte de armsgaten en de hals af met wat glitter, de voorziene knoop voor de sluiting was op het kritieke moment even zoek, dus naaide ik een haakje-oogje aan de rugsplit. Voor wie denkt "jaja, alles ging goed en toch veranderde je het patroon compleet"; dat ligt enkel en alleen omdat ik dit bloesje per se wou combineren met een rimpelrok.

Crêpe is niet - zelfs niet met een boventransport - mijn favoriete stof om om te zomen. Een ideale gelegenheid om mijn spiksplinternieuwe rolzoomvoet te gebruiken, dacht ik zo. Was ik even fout! De voet doet zijn werk perfect, maar die glibberige stof op de juiste manier in de voet krijgen, dat bleek een ander pak mouwen. Ondanks de vele proeflapjes, lukte het mij niet. Dus presenteer ik jullie met veel trots het eerste door meneer Khadetjes omgezoomde kledingsstuk - die mens bezit technische talenten die mijn petje te boven gaan of misschien heeft hij nét dat tikkeltje meer geduld. Los daarvan, hij mag dat meer doen #schaterlach

400-09





Stof in 2016: 11 in  - 50 uit  (9 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

zondag 1 mei 2016

Khadetjes doet van 'foert'

 400-01

Het nieuwe jaar werd hier verre van zwierig ingezet. Zoals gewoonlijk liep mijn hoofd over van de ideeën, het een al gekker dan het andere, maar ergens halverwege die eerste maand deed het lijf van 'stop'. Khadetjesgewijs hebben we het niet over lieflijke, fluisterende waarschuwingen. Het omhulsel deed van foert en dik tegen mijn goesting gaf ik kronkelend forfait. De weken en maanden daarna deed ik van rust, van team wachten&hopen en verlanglijstjes terugbrengen tot de essentie. En van rondfladderende gedachten en frustratie, want geen creatieve eieren kunnen leggen, dat valt hier zwaar.

400-02 400-04

Tot mijn kinesist me zei "doe waar je gelukkig van wordt". Alle protesterende lichamelijke en innerlijke stemmen werden genegeerd en met een immense tegenzin ging ik achter mijn machine zitten, een unicum als je 't mij vraagt. Beetje bij beetje ging het met dat protesterende lijf de goede kant uit, kwam de goesting terug en in plaats van een communie outfit bij elkaar te naaien, deed ik van foert en naaide een -draagbare- testjurk voor mezelf.

400-03

De stapel losse patronen werd genegeerd, ik nam er mijn exemplaar van 200 jurken bij en grabbelde een lap uit de voorraad - die ik trouwens grondig aan het uitmesten ben #stfzktnwkst. Ooit gekocht met een jurk voor mezelf in het achterhoofd, kwam dat even goed uit dus. Ondergetekend peer(figuur) deed een welgemeende foert aan het stijladvies in het boek en koos voor een bovenstuk met vhals en een rok met plooien. Wat kan ik zeggen, rokken met wat extra lopende meters geven me altijd een zwierig gevoel ;).

400-05 400-06 400-07

Dossier gemaakt - Het protesterende lijf werd opgemeten en de maattabel leidde me naar het midden tussen maat 44 (auch, meer dan mijn confectiemaat) en 46. Mijn ego deed me afronden naar beneden, ik maakte de kleinste maat - die me gelukkig prima past. Heupsgewijs kom ik er niet, met een 44, maar omdat het rokdeel wijd genoeg is, kom ik er wel weg mee. Verder deed ik een aantal 'standaard aanpassingen' voor mijn lang uitgevallen lijf - deze zijn dus NIET nodig als je mijn lengte niet hebt ;). Boven de borstneep voegde ik 2 cm toe, aan de de lengte van het lijfje veranderde ik niets meer -  de neep zit nu prima, maar ik heb de indruk dat het lijfje iets korter mag de volgende keer. Bij de rok voegde ik uit voorzienigheid wat extra cm's naad toe, die ik wegens te zedig allemaal omzoomde.

Een eerste pasbeurt maakte me alles behalve gelukkig - nog los van het zien van de foto's van de betere jojo-versie van mezelf na enkele maanden van niet bewegen en ongelukkig zijn. De rok met plooien 'stond' op mijn lijf en was op zijn minst niet flatterend te noemen. Net klaar met het ineenstoppen van de twee jurken - ik kon het uiteraard niet laten om de jurk volledig te voeren - had ik niet veel zin om heel de boel open te tornen, wat niet mijn favoriete bezigheid is. Ik loste het uiteindelijk op door de voorziene kromming voor de heupen weg te stikken, loodrecht naar beneden. Een simpele ingreep die me onmiddellijk gelukkiger maakte. Ik probeer keihard het stemmetje 'had je maar geen foert gezegd tegen het stijladvies van het boek' te negeren en hak knopen door voor de definitieve jurk... kleursgewijs buiten de comfortzone of toch maar nestelen, wat denken jullie?

400-08





Stof in 2016: 11 in  - 44 uit  (9 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

zaterdag 27 februari 2016

Wissel van wacht #2


Je hebt eersten en laatsten... van die mensen die amper enkele dagen na het verschijnen van een nieuw boek(ske) of stoffen al met de mooiste creaties mijn hart een sprongetje doen maken, maar je hebt ook mensen die eerst rustig de kat uit de boom kijken en dan pas op de kar springen. Ik doe wat van beiden, maar deze keer zet ik me op de kar achter de kar, want twee jaar na datum kreeg ik mezelf zover om voor  dochterlief een Candy jurk te maken.

Het plan was er al even, al vanaf het moment dat ik haar prachtige versie(s) zag verschijnen. Ik deed mentaal van 'pin', stapte over enkele persoonlijke aversies heen - #bahglitter #bahroze #bahtricot - en haalde een lap sweaterstof in huis. Ik vermoed dat de lap ook nog wel voorgewassen raakte, en toen kwam er een eind aan de bedrijvigheid. Een mens moet niet al te veel in een keer willen, denk ik dan.

398-02
398-03

De mini winterprik zorgde ervoor dat ik dochterlief haar garderobe onder de loep nam en warempel, het kind kon nog wel een winters jurkje gebruiken. Het hielp ook dat ik een virtuele stamp onder mijn derrière kreeg toen zij me een afgewerkt exemplaar presenteerde - auch, het haantje in mij kwam naar voor, want hadden we die stof niet op hetzelfde moment gekocht? De glitter werd bovengehaald, ik molesteerde het patroon - ik combineerde de Leonora sweater voor het bovenstuk met het rokje van het patroon - en een uitbarsting van activiteit later had ik een jurk. Meneer Khadetjes haalde me over de streep om all the way voor glitter te gaan - werkelijk, zet dat kind onder een lamp en die strààlt, ik zweer het je -, zelf weet ik het niet zo, maar de jongedame is tevreden.

399-04

Ik sluit me in de rij van enthousiastelingen aan, dit jurkje is ideaal - lees als snel klaar, mooi, draagcomfort verzekerd en ga zo maar door. Dingen waar we content van zijn mogen herhaald worden, dus werd in eenzelfde trek ook voor dochterlief gewisseld van wacht en rolde er nog een lente exemplaar van onder de machine - op mijn naaitafel doe ik van lente ;). Mijn hoofd had wat last van winterstress, want ik kocht het lapje stof oorspronkelijk met 'bovenstuk' in gedachten. Millimeterwerk, dat was het, om de jurk geknipt te krijgen - en stress, dat ook, want ergens onderweg had ik het opgegeven om de jurk er uit te krijgen.

399-01
399-03399-02

Dossier gemaakt: beide jurken werden in sweaterstof gemaakt, waardoor ze iets kleiner uitvallen dan het patroon bedoeld is. Het oudroze exemplaar is maat 116, waarbij ik de Leonora (ook uit LMV) combineerde met het rokje van de Candy dress - ik wou raglanmouwen in plaats van gewone mouwen. Ik korte het lijfje wat in zodat het net onder de taille zou vallen en verlengde de rok met 9cm om ietwat zedig te zijn.
De tweede jurk is een maat 122 (het mocht wat ruimer vallen naar mijn zin) en haalde ik uit 50cm stof - ik raad het af om dit na te doen, het is niet goed voor je zenuwen en je komt er niet mee weg als je stof niet extra breed is. Gelukkig was dat bij deze wèl het geval ;). Ik tekende zowel aan de hals als aan de mouwen naadwaarde bij om te kunnen omzomen. Ook hier werd de rok 9cm verlengd, wat mij na het zomen te zedig leek - ik was vergeten dat ik al van een 'langere' rok vertrok - en waarvan ik er voorlopig 3 terug omzoomde, hoewel ik een vermoeden heb dat die tegen het eind van de zomer er weer terug bij zullen kunnen.

399-04





Stof in 2016: 7 in  - 30 uit  (3 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

maandag 22 februari 2016

Wissel van wacht #1


Achter de schermen ratelde mijn machine de laatste weken bij momenten op volle toeren. Naaisgewijs niet erg hoogstand - ik maak mezelf graag wijs dat ik mijn projecten wat afwissel; eenvoudigere dingen maar af en toe ook iets met een grotere (naai)uitdaging, kwestie van mezelf wat te pushen -, basisstukken waar ik niet bij moet nadenken en waar de kleerkast nood aan heeft. Nog steeds truien dus.

395-02
395-03
395-04

Te lui om een ander patroon te zoeken, haalde ik opnieuw de Leather Sweater boven. De illusie dat mijn kinderen eeuwig klein zullen blijven ben ik al lang kwijt, dus nam ik wèl een grotere maat over - 134 ondertussen, je snapt het wel, dat van mijn illusie. Geen idee of dat ondertussen overeenkomt met zijn huidige afmetingen - ja, dàt doet luiheid met een mens, ik haalde niet eens de lintmeter boven ;). Het patroon werd keurig gevolgd, met als kleine uitzondering de rij ritstandjes in plaats van paspel.

395-05
395-06

Het niet nadenken werd zo ver doorgetrokken dat ik nogmaals in dezelfde valkuil stapte... De afwerking is naar mijn idee het mooist als dat in dezelfde stof is. Bij de grijze (gemeleerde) sweaterstof gebruikte ik boordstof, uit ervaring weet ik ondertussen dat zoonlief eenvoudig niet in de trui kan als ik dat niet doe.
Het is ondertussen februari en de tweede week regen, hoog tijd voor een wissel van wacht als je het mij vraagt; vanaf nu voel ik als het ware het zonnetje mijn hele lijf opwarmen en waaieren mijn gedachten niet meer uit naar wintergerief. Niets daarvan, ik denk aan ontluikende krokussen, de eerste voorzichtige zonnestralen en lentegerief... Het tweede exemplaar werd er dan ook eentje in lichte sweaterstof, maar dan eentje in een tint waarin ik simpelweg geen bijpassende boordstof vond. Dus knipte ondergetekende ezelin een halsboord uit dezelfde stof. Heel wat breder dan het originele patroondeel, dat wel. Maar niets mocht baten, zoonlief. paste. er. niet. in. Zucht. De boel werd losgetornd, er kwam een rekenwonder aan te pas - iedere vorm van wiskunde en dingen met straal en zo, dat is simpelweg niet aan mij besteedt - en ik voerde uit: halslijn uitdiepen en een nieuwe boord eraan. Het past, nipt. Tot het kind zijn hersenen weer wat groeien #schaterlach. Ik hoop dat u me de herhaling vergeeft én dat ik de volgende keer wel mijn online archief raadpleeg; doe het niet, het kind kan er niet in als ge uw goesting doet. Iemand zin in een pronostiekje?

396-01
Het kind zegt het net niet, maar je ziet het hem zo denken "mijn moeder, ze deed het wéér"
396-02
396-03





Stof in 2016: 7 in  - 26 uit  (3 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in3uit

vrijdag 19 februari 2016

Tegen beter weten in #schaterlach


Ik leek wel een dolenthousiast kind dat in een of ander Sinterklaasboekske zat te bladeren, zo mag je je mij voorstellen op het moment dat ik de laatste LMV doorbladerde. Waar ik niet altijd ongelooflijk gecharmeerd ben door de patronen die erin staan, 'zag' ik het deze keer wél. Véél ging ik eruit naaien, en wel onmiddellijk - als trouwe lezer weet je ondertussen ook dat je die onmiddellijk wel met een schep zout mag nemen, maar daar wals ik vrolijk overheen.

397-02
397-03

In eenzelfde ruk werden vier patronen overgenomen in diverse maten, waarvan maar liefst twee voor mezelf. Want hoewel ik nieuwjaarsresolutiegewijs besloot een gevecht met de weegschaal te leveren - correctie; géén gevecht, ik ga voor gezonder, wat zich hier automatisch vertaald in een erg langzaam neerwaarts lijntje ;) - heb ik geen zin om in mijn blootje de straat op te gaan. Ik dacht slim te zijn en wat komend verstelwerk te vermijden - oh boy, dat. doe. ik. niet. graag. - dus ging ik 1 maat kleiner dan wat de maattabel me voorstelde. Een beetje op de krimp eigenlijk. Niet zoals het hoort, ik weet het wel, maar lieve mensen, we spreken hier over een bmi van 25+++, dus dat komt in orde #ooit #schaterlach en ondertussen weten we allemaal dat LMV wel eens wat ruimer durft te vallen, nietwaar?

397-04

Samen met de Pam top nam ik onmiddellijk ook het patroon voor de Rachel rok over, met in gedachten een lapje wol dat hier al een hele tijd geduldig op wat liefde lag te wachten. Geen idee meer wat ik allemaal wijzigde (in de lengte zin ;), ik naaide ze al een hele tijd geleden. De top werd hier al in verschillende combinaties gedragen, maar de rok. Oh, die rok. Peren, zware stoffen, plooien op de heup en ga zo maar door, ik word er niet bijster gelukkig van. Maar héy, je wint er een en af en toe, dan verlies je er ook een. Stiekem ben ik ervan overtuigd dat ik de rok véél plezanter zal vinden als die wat minder hoog in de taille zit - want eigenlijk draag ik dat niet graag #schaterlach.

397-06
Voor wie zich nu de bedenking maakt "het valt allemaal wel mee", ja hoor, ik selecteerde immers de foto's ;)

Een tijd geleden passeerde een oproep om mee (naai)blogs te nomineren bij Madalynne, wat later kon je je voorkeur uitbrengen in uiteenlopende categorieën. Ik ging ijverig mee stemmen en ontdekte er mijn Khadetjes stekje. Mijn ego, mannekens, dat groeide exponentieel. Vandaag verschenen de resultaten en toen ik ging kijken viel mijn mond open... Voor mij is dingen maken en die jullie tonen fijn om doen, het roerde mij dat een heel aantal van jullie mij een 'klikje' gaven. -Stiekem denk ik wel dat er héél wat andere blogs zijn die die plek meer verdienden dan ondergetekende, maar die gedachten slik ik in en ik zeg vanuit het diepste van mijn hart en met een grote glimlach- dankjewel!





Stof in 2016: 7 in  - 24 uit  (1 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in3uit

donderdag 11 februari 2016

[Patroontest] Chobe watte?

392-01

Af en toe krijg ik het etiket "tassenmadam" toegewezen. Jazeker, ik maak graag tassen. Maar toen ik eind vorig jaar de optelsom maakte, vond ik niet dat ik dat etiket verdiende. Een van de stiekeme voornemens was er dit jaar wat meer mijn werk van te maken, en dat aantal geproduceerde tassen wat de hoogte in duwen. Een 'ja' lag dus voor de hand, op haar vraag of ik zin had om haar pdf patroon te testen. Ik zat eigenlijk al te popelen sinds ik haar eerste versie zag, je ziet, soms kan ik best wel geduldig zijn.

392-02
Nee, overschot van gelijk, die buitenzak hoort daar niet zo hoog te zitten #oeps #houtenkop #geenkatdiehetzag ;)
392-03

Het patroon is eigenlijk ontworpen om uit oude jeansbroeken te maken - helaas heb ik er zo niet erg veel liggen... de kinderbroeken krijgen een transformatie tot korte speelbroeken en zelf ben ik zo'n jurkenmadam dat ik nauwelijks broeken in mijn bezit heb - maar ik greep naar een stofje uit de voorraad - ooit maakte ik er wel een broek mee, telt dat ook ;). Ik had er wat moeite mee, met het stof kiezen, na het zien van haar prachtig exemplaar had ik een ongelooflijke 'dat wil ik ook' kriebel. Niet iets gelijkaardigs, maar liefst helemaal dezelfde. Ik bedwong mezelf door mijn eeuwige favoriete kleuren boven te halen.

Omdat ik op slag verliefd was op het voorpand in verschillende repen stof, ging ik voor deze optie. Voor wie dat liever niet doet, zijn er voldoende alternatieven voorzien :). Maar ondertussen ken je me misschien al, geef me een kans om mijn cordonnet (siergaren) boven te halen, en ik grijp die met beide handen dankbaar aan. Om dezelfde reden verknipte ik het achterpand om het met wat sierstiksels terug aaneen te zetten

392-05
392-06 392-07

Ik combineerde de petrolkleurige gabardine met een van mijn favoriete stoffen aan de binnenkant en met enkele stukjes mintkleurig nepleer. Los van mijn stommiteit met de foute plaatsing van de buitenzak, volgde ik keurig het patroon. Op de laatste pagina's deed ik mijn eigen zin en voegde een ander draaglint toe - mijn normale naairoutine werd stopgezet door een onverwachte staking van het lijf #rugproblemen.

Rest mij niets anders dan te zeggen dat ik tevreden ben met mijn nieuwe sleur-eens-vanalles-mee-tas. Wie zelf nieuwsgierig is naar het (pdf)patroon, kan het hier vinden voor een ongelooflijk bedrag. Het patroon is in het Duits, maar laat je daardoor niet tegenhouden - er is een uitgebreide foto handleiding die je stap voor stap naar een afgewerkte tas helpt én in tijden van grote crisis ben je steeds welkom in mijn mailbox. Ik kijk er alvast naar uit!

392-08





Stof in 2016: 7 in  - 20 uit  (1 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in2uit


--Ik kreeg het patroon van Ellepuls om het na te kijken en een proefmodel te naaien. Ik vertel jullie wat meer over het patroon waar ik oprecht enthousiast over ben en wat ik zelf ook zou kopen als ik het niet had gekregen. Zoals altijd in ieder bericht van mij, geef ik jullie een inkijkje in mijn hoofd, werktafel en living. Wees welkom!--

woensdag 3 februari 2016

Besmettelijk

1

Sommige dingen zijn besmettelijk.

3

Als ik ergens een vrolijk bandwerkje zie passeren, dan begint het te kriebelen. Serieus te kriebelen... ik was nog niet helemaal bekomen van het ene bandwerk, en ik grabbelde al in de kast om enkele restjes op te diepen. Hoe 'nipt' je ook koopt, na het maken van een tshirt of een sweater is er vaak een lapje stof over, waar je zelfs in maatje ieniemienie met de beste wil van de wereld geen shirtje meer uitkrijgt. Blijkt dat je voor marcellekes niet eens zoveel stof nodig hebt. Soms had ik voldoende voor een volledig exemplaar, bij anderen combineerde ik met een effen stofje in een bijpassende kleur.

4

Het patroon van dienst werd hier al tijden geleden gepind, maar hoe het daarna ging, dat hoef ik wellicht niet uit te leggen. Gepind en vergeten doet misschien een belletje rinkelen?
Dossier gemaakt: ik las in de tips van het patroon dat het eerder groot uitvalt, dus knipte ik twee maten uit; een 110-116 voor dochterlief en de grotere maat voor zoonlief - 122-128 met een confectiemaat van 128. Omdat ik hier vaak blote ruggetjes zie, tekende ik uit voorzorg 2 cm extra als zoom. Een hemdje moet die lijfjes tenslotte lekker warm houden, niet?
De hemdjes ineen zetten houdt niets in, vier keer onder de lock en ta-da. De grote maar zit 'm in de boordjes, die namen hier het meeste tijd in beslag. Ik zette er een aantal ineen zoals het patroon voorschrijft en deed bij een aantal andere van 'mijn goesting' en zette ze aan met de overlock. De laatste manier ging véél sneller, maar is iets minder mooi dan het alternatief. Het is maar dat je 't weet.

5
6
7

Rest mij niets meer dan te zeggen dat ik ongelooflijk vrolijk word van dit stapeltje kleur in de kast - en van die twee samen voor de les te zetten... ik heb hier een hilarisch archief voor ooit-eens.
Oh. Geen idee of je het zag, maar ik gebruikte wat mij betreft de uitvinding van de eeuw. De allerbeste, wat mij betreft. Want het tijdsopslorpende zoomwerkje was in een wip gedaan - als deze gestoorde ziel leest: 'zoom 1,5 cm om', dan interpreteer ik dat tot op de millimeter. Plezant voor mijn zenuwen, met tricot die de neiging heeft om op te krullen. Je strijkt de band erop, laat afkoelen en verwijdert het papier, strijkt om en dat is het... vast stikken hoeft zelfs niet meer - tenzij je uiteraard fan bent van tweelingsstiksels, in dat geval, ga vooral je gang. Ik deed het niet - die twee van mij hebben nogal de neiging om onderlijfjes te verbouwen en élk stiksel te doen knappen. De tricot blijft elastisch, de zoom blijft erin en overleefde hier al een draag- en wastest. Ik ben benieuwd of het zo blijft!

8
9
Stof: restjes uit de voorraad - Patroon: het Van Katoen ondergoed van Oon
Het patroon omvat ook een slip, waar zoonlief vriendelijk voor bedankte. Dochterlief verzocht
-en kreeg- enkele bijpassende exemplaren die naar haar zeggen 'heerlijk' zitten #schaterlach.





Stof in 2016: 3 in  - 14 uit  (0 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit