donderdag 18 december 2014

Getest: Julia Sweater voor Compagnie-M

279-01

-juich juich- Compagnie M stort zich op madammen maten. Het eerste patroontje werd gesmaakt en wordt met véél plezier gedragen, dus was ik erg benieuwd naar het volgende agendapunt; de Julia Sweater voor dames.

279-02 279-03 279-04 279-05

Voor mezelf naaien blijf ik uitdagender vinden dan voor de khadetjes, maar mijn grootste struikelblok blijft mijn voorzichtigheid tegenover 'nieuwe' dingen - trezebees als ik ben wist ik niet of die vleermuismouwen mij wel gingen staan. Ahja, want zoiets hangt -uiteraard- nog niet in mijn kleerkast. Om te testen zet ik mij daar echter met graagte over, dus viste ik een niet-zo-vreselijk gekoesterd lapje uit de voorraad.
Selfish sewing is always more tempting than sewing for the kids, but my problem is that my mind is rather 'oldfashioned', so when I find new things on my way - aaarggh dolman sleeves ;) - I always need a little push to try it out. But when Marte asks you to try out a new pattern, you shouldn't be careful, just jump into it!

279-06
Julia Sweater: Gesplitst voor- en achterpand met tunnelzak en boothals
De eerste versie. Wel. Wat kan ik daar over zeggen behalve dat Julia naait als een trein? In een mum van tijd zat het ding - juist, je leest goed. Het. Ding. - in elkaar. Pastijd! Ahum. Laat ons zeggen dat er precies een en ander verkeerd gegaan was. Met het patroon was niets mis, maar mijn stofkeuze zat fout. Door de aangeknipte mouwen moet je stof voldoende rekken en hoewel dat zo leek (de stof rekt wel degelijk in de twee richtingen), bleek bij het nameten dat het niet voldoende was - ga hier maar eens kijken voor meer tips over het rekpercentages en toestanden. Niet gekoesterd, maar toch zonde om de trui in een hoekje te gooien. Een aantal aanpassingen en een niet-zo-vrolijke tornsessie later had ik een draagbare Julia - weliswaar niet helemaal volgens het boekje, maar allé.
My first version? It's day four of the tour, so probably you all know that the sweater sews like a train. In no time, you can put a basic version together. But I didn't want a basic version, so I chose for a split front/back with tunnel pocket version. Unfortunately, my fabric choice wasn't that good - I am very kind for myself, in fact it was a really bad choice, but you didn't hear me say that. I suggest that you read the fabric instructions very carefully... Because I don't like spoiling -good- fabric, I came up with a different closure in the back. 

277-01 277-03 277-04 277-02

Tijd voor een tweede versie dus. Deze was zo mogelijk nog sneller klaar, want dit keer koos ik voor de basisuitvoering zonder poespas; een voor- en achterpand met gewone halsuitsnijding. That's it. Ik gebruikte een 'typisch' Fragile stofje, niet zo dik maar ongelooflijk soepel en mooi vallend. Voor deze Julia tekende ik trouwens dezelfde maat uit als de eerste versie; het verschil ligt enkel en alleen aan de stof.
Time for revanche! No options for me this time, a simple basic Julia. That's it. I used the same size as the first version, the difference - allright, maybe you don't see it that well, but there is a huge difference between both versions - all comes down to the fabric choice. Stretch (4ways!) and comfort are two buddies, I can assure you!

277-05
Julia Sweater: basis uitvoering met normale halsuitsnijding
Hoewel ik bij het uittekenen van het patroon wat reserves had, ben ik helemaal mee. Julia blijkt heerlijk te zijn om te dragen, zit in een mum van tijd ineen en is behoorlijk veelzijdig - werp maar eens een blik op wat de andere testers uit hun naaimachine toverden! Boink erop. Alweer ;)
Although I had some reservations in the beginning - old fashioned mind, remember - I really love this pattern. Julia is comfortable to wear, you can sew it in no time and the possibilities are... endless. If you don't believe me, have a look at the other testers. Marte nailed it. Again :).

278-01 278-03

Om maar te tonen hoe 'mee' ik ben... ik maakte niet één, niet twee, maar drie versies. Uit de talloze mogelijkheden, ging ik de derde keer voor een versie met een gesplitst voor- en achterpand, waartussen ik een elastische paspel stikte - leve de paspelvoet van de overlock. De stof is een stevig - en warm - breisel dat wat 'zwaarder' valt aan de oksels. De stof maakt de trui heerlijk warm, maar zelf houd ik meer van stofjes die soepeler vallen omwille van die gekke plooien. Weer een lesje geleerd :)
Voor de hals koos ik na de basisversie en de boothals voor de diepere uitsnijding. Ik ben braafjes en hou niet zo van colour blocking en van die toestanden, dus simpel en gewoon rechtdoor. Geen kleuren mixen, verschillende panden in dito stofjes. Gewoon 1 stof. En meer moet dat soms niet zijn.
Better than telling you how I like Julia, is showing you my third (!) version. This time I cut a split front-back and added piping between them - my serger has a special feet for it. The deep neckline is a little bit chilly this time of the year, but when spring arrives, more of this will come!
I'm a very boring person, so no colourblocking or stuff like that, ordinary and plain. One fabric. More than enough, if you ask me.


278-04

Dossier "de aanpassingen" - Het patroon geeft je een aantal tips mee wat aanpassen aan je eigen lichaam betreft. Gezien mijn grootte voegde ik 4cm toe aan de mouwen - ik heb een hékel aan te korte mouwen en bij enkele versies ook aan het voor- en achterpand - dit vind ik niet echt nodig. Mevrouw de peer Khadetjes parkeerde haar heupen niet in het voorziene patroondeel, maar knipte een tailleband op 98%. Ik hoorde ze alvast niet klagen, die heupen van mij ;).
Since I'm rather tall, I added a few inches to the sleeves - I hate it when they turn out short. My dimensions don't fit in one size, so this pear lady cut the waist band at 98% in stead of using the pattern piece. And that worked out fine for me!

278-02

dinsdag 16 december 2014

[Letterpiepeloeren] #4

Geen afgewerkte pagina's maar zoeken zoeken zoeken - en toen kwam project 'kerstkaart' er nog eens bovenop ;)

L15
Letters alla Liesbet Boudens, geïnterpreteerd door Carl Rohrs
L16
L17
L18

--deze post is onderdeel van een boek in wording; bekijk  meer bij #1  #2  #3--

zaterdag 13 december 2014

2014 in een stokje

Ik kreeg een stokje aangereikt dat me toch wel even wanhopig maakte... Mevrouw Khadetjes en foto's, dat is geen winnend team. Verre van. Komt daar nog bij dat 2014 -weeral- een jaar van voetmiserie was; krukken en foto's nemen, ook dat is geen winnend team. Geen selectie van de mooiste foto's dus, maar wel een aantal gouden-randje-foto's. Welkom ten Khadetjeshuize.

Mijn schatten aan zee. De zee zoals ik die 't liefst heb, het strand voor ons alleen.
Drie en een half jaar. Zolang deden ze erover om elkaar voorzichtig te vinden. Met heel
veel vallen - "Mama, voor mijn verjaardag wil ik het allerliefst een zus zonder
krullen"- en opstaan. Kleine overwinningen, daar moeten we het hier van hebben.
Evil. Pure evil. Khadetjes zoals ze zijn.
Zes dagen word hier gewerkt, de zevende wordt meestal volgepropt met vanalles
en nog wat. Heerlijk genieten is het in de zetel, op een zeldzame pyama dag.
Het zonnetje in huis, het kind dat graag en veel lacht. Met volle overgave.
<3 krullen united 
Zoonlief die het al maanden kon, maar weigerde zonder steunwieltjes te fietsen.
Wat thuis niet kon, lukte op de camping zonder problemen - @Lielebeesje, het
zal aan de camping liggen ;)
Mijn vader en de Khadetjes. Drie schurken samen, drie handen op een buik.
Zij halen de zotste kuren uit, hij laat zich in de luren leggen. En ik, ik kijk toe en geniet.
Af en krijg je een onbetaalbaar cadeau...

Over een week wordt ze vier, mijn jongste. Het is een meisje meisje met echte jongensmanieren.
En tegelijk houdt ze van roze, make-up en alles wat mij doet zuchten. Hier maakte ze zichzelf
klaar om naar school te vertrekken - precies wat je kunt gebruiken in volle ochtendspits ;)
Ik ben niet de grootste held in het doorgeven van stokjes, maar hier doe ik het toch. Naomi, Lindsy en de Kinnekes Cloots, duiken jullie eens in jullie archief?

donderdag 11 december 2014

Khadetklaasje strikes again

276-01
Die tijd van het jaar... verlanglijstjes en zo. Bij ons gaat het zo: zoonlief weet al maanden wat hij wil -'iets van Angry birds' zucht - en dochterlief verandert van idee bij iedere reclameboodschap...

276-02
Toen ik haar maaksel zag, vond ik het onmiddellijk goed gerief om op de verlanglijstjes te wurmen. Ideaal kampeergerief ook - en zoveel schoner dan de kampementen die blijvend mijn huis sierden. Een tipi ging het dus worden, er werd stevige stof in huis gehaald, er moest alleen nog verdere actie -"naaien"- aan het plan gekoppeld worden.

276-03 
Naai-verlanglijstjes en deadlines doen echter vreemde dingen met mij... ze doen me nog meer uitstellen. Ik stelde uit en uit tot het niet langer meer kon - en ik kortte tegelijk de naai-verlanglijst voor de komende weken drastisch in tot 'realistisch' - en tijdens een nachtelijke uitbarsting sleurde ik enkele meters stof door de machine.

 276-04
Tijdens het worstelen-voor-gevorderden nam ik me heilig voor keihard 'nee' te zeggen mocht dochterlief ooit met puppy oogjes komen vragen of ik eventueel een ontplofte bruidsjurk wil maken. Ik schrijf het hier maar even op, want tegen die tijd ben ik die meterslange worsteling al lang vergeten ;). 'Nee' aan projecten waar een meter of zeven stof aan te pas komt. Nee, echt niet - ik oefen alvast wat, want wat is dat moeilijk, dat nee zeggen ;). Nee, ik doe het niet.

276-05
De stof komt van de welbekende Zweedse meubelgigant, en ik koos heel bewust voor canvas - omdat dat toch wat steviger is, en mijn Khadetjes niet van de voorzichtigste soort zijn. Daar had ik dik dik spijt van tijdens het maken. Ondergetekende koos namelijk ook voor een afwerking met Engelse naden, wat betekent dat ik op bepaalde plekken door 8 lagen canvas heen moest. Puffen en zuchten, dat deed mijn machine ;). Ondertussen ben ik dat al làng vergeten en geniet ik met de Khadetjes mee van een oerdegelijke tipi.

276-07 276-06
De Khadetjes liggen niet graag op de grond, ik recycleerde een parkligger en maakte er een hoes voor. Kwestie dat het allemaal wat bij elkaar past, daar in dat hoekje.
Stiekem verdenk ik mezelf van een onbedwingbare nood aan bezighoudingstherapie, want de stof werd keurig in lange banen vastgestikt op de parkligger. De rand van de stof is een bies rondom - en nee, ik was niet zo gek om die volledig in biais te knippen. Dàt zou erover geweest zijn ;).

276-08 276-09
Naast grondbedekking werd nog wat extra zacht gerief voorzien en gebruikte ik de stof volledig op - de stoffenkast staat niet langer open voor extra stof; opgebruiken is de boodschap! Het doel was een wolkenkussen. Ik tekende iets uit de losse pols, maar hield niet echt rekening met het 3D aspect waardoor de kussens meer gelijkenissen hebben met een stoomboot of een cactus. Nogal een geluk dat beide mogelijkheden prima binnen het thema passen -schaterlach-.

276-10
"Mama, een tipi!! Het stond niet in het boekje, maar had deze in het boekje gestaan, ik ging die zé-ker uitgeknipt hebben." Allé hup, dat weten we dan ook alweer.

dinsdag 9 december 2014

[Letterpiepeloeren] #3

L11
-embossing (relief in het papier) in combinatie met getamponeerde letters
L12
-achterkant van de bladzijde met getekende letters in potlood-
L13
-het citaat komt van bij Kerygma, die het vrij herformuleerde naar een gedicht van Jotie T'Hooft-
L14

--deze post is onderdeel van een boek in wording; bekijk meer bij #1  #2--

donderdag 4 december 2014

Over ezels en stenen

Hoe zeggen ze dat alweer zo schoon? Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen? -Ahum- Allé, ik ben altijd blij met bepaalde zekerheden in mijn leven. Ik ben beslist geen ezel.

274-01
Stof: Rudes Smokey Blue (Kapynen) - Patroon: Ole van Zonen09
Kind opmeten in combinatie met matentabellen, dat is hier geen onverdeeld succes. Mijn vorige Zonen09 maaksel leverde me een mooie jas op, die helaas niet draagbaar was. Althans niet door mijn Khadetjes wegens simpelweg te klein. Het was dan ook met enige schrik dat ik het kind deze keer aan mijn lintmeter onderwierp... Drie maten (lengte - heup - borst) leverden me drie verschillende maten op (122 - 116 - 128). "Geen tweede keer"dacht ik, en ik tekende een 128 uit.

274-02

Honderd acht en twintig. Ik was er niet goed van -en dan ga ik volledig voorbij aan het feit dat mij slechts één Zonen09 maat meer rest voor de patronen niet meer passen voor zoonlief. Wie bedelt mee om grotere maten?- Voor je het volledig op moedersentiment of zoiets steekt... de ontvanger is een vijfjarige en ik tekende maatje "acht" jaar. Blijkbaar zette ik reuzen op de wereld. Of zoiets. Soit, ik ging aan de slag met een plezante tricot die ik bij BabaRum vond. Het was even puzzelen , maar uiteindelijk kreeg ik alle patroondelen uit de stof.

274-03
274-04

De monsterstof werd gecombineerd met een zwarte Punto di Roma, die ook als afboording gebruikt werd - Khadetjes zijn niet van de properste, leve donkere kleuren voor mouwen en aanverwanten.- Sharon haar patronen doen je volledig vergeten dat er zoiets bestaat als tricotangst, zàlig vind ik dat! De handleiding neemt je doorheen het hele verhaal mee en voor je 't weet is er een trui. Omkeerbaar, met verstopte drukknopen en al.

274-05 274-06

Zoonlief is grote fan van het omkeerbare gehalte van de trui. Of misschien ligt het aan het feit dat hij die niet over het hoofd moet aantrekken - dat ik daar nooit eerder aan gedacht heb. De hele dag door zit het kind de trui te draaien, niet goed wetende welke kant hij 't leukst vind. Als de zwarte kant het haalt, trakteer ik hem op een monsterflock ;).

274-07 274-08

Wat zoonlief ervan denkt? "Mama, jij verdient een stickertje".
Oh ja. -mevrouw Khadetjes leunt achterover, vreed content-

Misschien lees je ook graag:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...