donderdag 14 september 2017

Weet je wat ik wel zou willen zijn?



Het is geen geheim dat ik ervan houd om links en rechts eens iets te testen - nope, ik ben niet uitzonderlijk daarmee, ik denk dat dat voor een groot deel van ons opgaat. Mijn onvoorspelbare lijf laat het echter niet toe om daarin te overdrijven dus erg veel komt dat hier niet meer voor. Uitzonderingen zijn dingen waarvan ik quasi stuiter van enthousiasme of patroontesten voor dames - ik ga er trouwens niet actief naar op zoek want "nee zeggen" dat is hier nog wel een dingetje. Traditiegetrouw naai ik voor de spreekwoordelijke jan-en-alleman en zet mezelf meestal op de allerlaatste plek. Testen dwingt me toch nog eens die maten te nemen - zucht -, de noodzakelijke aanpassingen te doen - zuchter - en grote lappen stof te zoeken - zuchterderst ;) -

508-02
508-03

Aangezien ik fan ben van wat Jennifer uit haar naaimachine tovert, schreef ik me ooit in voor haar testerspool. Zij werkt niet met een vaste groep, maar stuurt af en toe een mail de wereld in met een oproep en de groep wordt gevormd door wie als eerste reageert. De puzzel viel deze zomer zo uit dat ik mijn rondingen in de strijd mocht werpen. Ik maakte een jurk die ik niet ging tonen...

Ik verduidelijk mezelf #schaterlach.

Het staat vast dat ik onmiddellijk fan was van het ontwerp, die asymmetrische sluiting, knoopjes, helemaal fan! Maar wat ik voor een testjurk voor dochterlief durf - namelijk knippen in mijn gekoesterde schatten ;) -, dat durfde ik niet voor een testjurk voor mezelf. Ik rommelde in de stapel-te-verkopen en haalde er een stofje uit waarvan ik dacht "oh jee". Ik hou niet van bloemen, op geen enkele manier. En dit stofje waren véél bloemen, in roodtinten, een bloemetjestapijt verzinkt erbij in het niets.

508-04
508-05
508-06
508-07
508-08

De reden waarom het hier toch verschijnt?

Ha! Dat bloemetjestapijt bleek een geweldig comfortabele jurk te zijn die de afgelopen maanden vaak gedragen werd. En zo'n maaksels, daar doet een mens het toch voor, niet? Ik weet dat ik wat lijk op "madam katoen" maar erewoord, ik maak die dingen niet enkel om hier te tonen, ik draag, beweeg én leef daar ook effectief in. Sterker nog, ik was er zo enthousiast over dat ik onmiddellijk een nieuwe lap stof kocht om bij het uitkomen van het patroon een jurk te tonen die hélemaal mijn ding is, ook wat stof betreft - don't ask, iets met een rebels lijf en dagen die in werkelijkheid korter blijken te zijn dan in mijn hoofd.

508-09

M  A  A  T  |  Bon, laat me hier dan eindelijk eens vertellen waarom ik zo enthousiast ben over de jurk. Met de stip op 1 staat het feit dat het patroon maar liefst 4 verschillende cupmaten omvat - het duurde hier wel even voor ik snapte dat allerhande borstaanpassingen nodig zijn als jouw 'voorzieningen' niet net zo zijn als waarvoor het patroon getekend is, dus een patroon dat standaard van die opvatting vertrekt, heeft bij mij een streepje voor - waardoor je je maat correct(er) kan kiezen zonder te moeten beginnen met een grote/kleine borstaanpassing. 18C, dat was hier het verdict en dat leverde mij een perfect passende jurk op. Ik moest zelfs mijn derrière geen aparte maat geven, dat verdient sowieso al een applaus!

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Toen ik het patroon aankreeg, kreeg ik het even Siberisch koud... maar liefst 100blz, je zou voor minder koudwatervrees krijgen ;). Gelukkig hoef je niet alles te printen en staat duidelijk vermeld welke opties waar te vinden zijn - er is trouwens ook een A0 versie voor wie een hekel heeft aan al dat knip- en plakwerk.

Het patroon voorziet een beleg, aangezien ik moest testen volgde ik dit keurig maar de volgende versie wordt volledig gevoerd - bij herfstjurken (je kunt immers ook kiezen voor een 3/4e of lange mouw) ben ik immers niet gediend van 1 dun stofje - waardoor ik die belegdelen niet hoef te knippen.
Let ook niet te veel op hoe mijn sluiting eruit ziet want links/rechts kluns die ik ben deed ik het uiteraard fout. Het zal me zelf ab-so-luut worst wezen, geen kat die weet dat het andersom had moeten zijn #schaterlach

Verder is het een rechtendoorproject; de omschrijving loodst je vlot door het hele proces - ♥ voor de manier waarop mooi omschreven wordt hoe je mouwen correct inzet. De patroondelen bevatten trouwens anderhalve cm naadwaarde, die ik gebruikte om de jurk van Engelse naden te voorzien - de aard van het beestje verandert niet zomaar, ik hou nu eenmaal van mooi afgewerkt, vanbinnen én vanbuiten.
De enige scheve schaats die ik me permitteerde was een kleintje; normaal zit in de taille een striklint. In plaats daarvan stopte ik een elastiek in de tunnel en knipte ik een kort stukje lint, haalde dat door de zeilringen zodat het er hetzelfde uitziet #schaterlach

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Eigenlijk hoef ik hier niet veel woorden aan vuil te maken;ik testte een plezant patroon en eindigde met een jurk die al veel gedragen werd. Lijkt me duidelijk, niet?
Als jullie nu ook nog met dat vreselijk irritante liedje in jullie hoofd zitten, lijkt mijn missie helemaal geslaagd ;)

508-10
| Stof: Satijn rood (Fragile van bij Mondepot -ooit toch-) | Patroon: Mayberry jurk van Jennifer Lauren Handmade

dinsdag 5 september 2017

Waar het hart van vol is


Met al dat ufo geweld - en ik geef toe, links en rechts ook een goestingske - zou  je al bijna vergeten dat het Khadetjeshuis niet enkel bevolkt wordt door dames. Hoog tijd om de mannelijke bevolking hier nog eens ten tonele te brengen.
Trouwens, over ufo's gesproken... er liggen er nog twee voor zoonlief te wachten, waarvan ik bij de ene nog wat moed moet verzamelen en bij de andere, wel, daar ga ik iedere creatieve spetter in mijn lijf moeten gebruiken om daar nog iets bruikbaars van te maken. Ik zie wel hoe het uitdraait #schaterlach.

508-02
508-03
508-04 508-05 508-06

Recht evenredig met de groeischeut die zoonlief klaarblijkelijk kreeg - serieus kind, laat ons afspreken dat je daarmee stopt x - groeit de liefde voor omkeerbaarheid hier. Ik mag hem niets in zijn handen stoppen of hij vraagt me "langs twee kanten draagbaar?". Als het om om te keren is, grijp ik graag terug naar het Ole patroon - mooi van pasvorm, fijn om maken, moet ik nog meer zeggen? - van Zonen09. Een nieuwe versie stond hier dus al tijden op het programma, ware het niet dat die ***scheut ervoor zorgde dat zoonlief voor zijn tijd een Zonen09 tiener werd. Ik lag dan ook op de loer tot Sharon haar nieuwe kind op de wereld losliet - de rest is je welbekend vermoed ik; ik kocht on-mid-del-lijk, nam over en euh, liet dat alles misschien wat liggen.

508-07
508-08 508-09

Een erg schoon breisel in de lokale naaiwinkel leek me het perfecte gerief om een trui voor meneer Khadetjes te maken. Ik sloeg een voorraadje in en thuisgekomen belandde het 'toevallig' op het stapeltje stof dat klaar lag voor een Ole. Bleek dat toch wel geen perfecte match te zijn?
Ik liet zoonlief kiezen uit vier mogelijke combinaties en het kind koos prompt zijn moeders favoriet.  Ik ging er gemakkelijkheids halve vanuit dat meneer Khadetjes me zonder nieuwe trui ook wel graag zou blijven zien, en ging aan de slag voor zoonlief.

508-10
508-11
508-12

M  A  A  T  |  Ik mat niet op, ik schoof gewoon eentje hoger in de maattabel in vergelijking met zijn vorige exemplaar - ik blijf dat extreem handig vinden, zo van die patronen die je met veel plezier opnieuw maakt zonder ze beu te worden. Dat betekent dat ik voor mijn achtjarige een 140 maakte - voor je denkt dat het patroon klein valt; dit is ook zijn confectiemaat, het kind is eerder aan de grote kant.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Nothing fancy, ik wou een 'deftige' trui combineren met iets plezants, ik blijf erg benieuwd welke kant zoonlief uiteindelijk zal verkiezen - pronostiekje, iemand? Ik koos voor de versie met een kraag, omdat dat voor het najaar net iets makkelijker is - ik hou zelf niet van al die kappen die in de jas gepropt worden ;). Omdat ik niet wist welke kant de 'goede' kant zou worden, kregen ze beiden zakken. Het is nauwelijks zichtbaar op de foto's, maar bij het breisel stikte ik die vast aan het voorpand. Bij het ineen naaien van de trui bevestigde ik beide zakken aan elkaar zodat die bij het wassen ook mooi in de trui blijven - ik ben me goed bewust van alle neurotische trekjes van mijnentwege.

Ik gebruikte het breisel langs beide kanten, het combineert mooi met de bladerenstof en zo moest ik niet op zoek naar iets anders bijpassends. Rode draad bij een groot deel van de gemaakte Ole's; ik koos opnieuw voor onzichtbare drukknopen. Mijn mooie voorraad knopen ten spijt blijf ik dat het mooiste vinden. Nieuw bij deze versie is dat ik opnaaibare knopen gebruikte - dubbele fun, plèzier dat ik daaraan had om die vast te naaien #sarcasmemodusuit. Als iemand zin heeft in een pronostiekje over hoe lang ik daarover deed, ik stuur je met veel plezier een setje knopen-naar-keuze op als je het juist hebt #schaterlach

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  De meeste naaisels maken me wel 'content' maar het resultaat en het kind komen hier zo schoon samen dat ik méér dan content ben... ♥ die Khadetjeszoon!

508-13
| Stof: tricot uit de voorraad, breisel van bij Stael | Patroon: Ole (tienerversie) van Zonen09






Stof in 2017: 23 in  - 105 uit  (14 gekocht&verwerkt - 15 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit

maandag 28 augustus 2017

Man man man wat een koppel!


Ik naaide ochottekes een klein jaar toen mijn oog viel op een stockverkoop van Mis-en-plis. Wie hier wat vaker meeleest zal het ondertussen wel duidelijk zijn dat ik allesbehalve een fashionista ben. Wat zeg ik, dat er van enig modebewustzijn hier niet vreed veel sprake is. Mis-en-plis was hier dus niet  gekend maar euh, schoon gerief ging daar te vinden zijn, zoveel was me al snel duidelijk. Het is ondertussen al even geleden maar ik herinner me nog levendig het snoepwinkelgevoel dat me volledig van de kaart blies, zoveel moois, zoveel delicaats - katoen en zo af en toe een beetje tricot, dàt waren mijn beste vrienden op dat moment. Ik kocht er vier klompjes goud, voorzichtigweg.

506-02
506-03

Eén van die stoffen was er eentje dat ik werkelijk prachtig vond, niet echt kleuren waar ik automatisch naar grijp maar wel kleuren die me staan. Twee jaar later voelde ik me zelfzeker genoeg om er de schaar in te zetten, zij het -euh- met enkele stommiteiten, zoals hier wel vaker het geval is. Ik wou namelijk de Ocean jurk maken maar zelfs bij het model in het tijdschrift bedekte die nauwelijks haar achterste. Mijn achterste is best wel wat omvangrijker en houdt van net iets meer stof errond #schaterlach. Ik mat en besloot maar liefst zo'n 25cm toe te voegen. Nu moet je weten dat ik - zoals de meesten vermoed ik - dat patronen overnemen en aanpassen een absoluut ***job'ke vindt, dus ik wissel dat af door links en recht al eens in de stof te knippen. Nee, super zuinig is dat niet, maar hé, ik doe mijn best en dat naaien moet ook nog wat plezant blijven en zo. Ik stond er echter niet bij stil wat 25cm toevoegen aan een cirkelrok betekende voor de hoeveelheid stof die ik nodig had - voor je nu denkt dat ik helemaal een idioot ben, ja, ik had wel degelijk een fikse hoeveelheid meer dan het boekje me voorschreef.

Moraal van het verhaal... het paste.er.niet.uit. Van geen kanten. Ik ben en blijf ervan overtuigd dat je de meeste naaistommiteiten kunt oplossen, maar hieraan zag ik toch geen beginnen. Met pijn in mijn hart verhuisde het hele boeltje naar het ufokot - aka het plekje in mijn kast dat ik bewaar voor onafgewerkte projecten. Na een opkuis vorig jaar gaf ik het bovenstuk weg want ik zag er zelf niets meer in - zij gelukkig wel; ziet eens wat voor moois eruit kwam! - en liet de rest nog een jaar verkommeren.

506-03b
506-04

Van het  Franse patronenmerk République du Chiffon ben ik erg grote fan, de meeste van hun ontwerpen vind ik onmiddellijk schoon en wil ik graag maken - helaas heb ik niet het ideale lijf voor hun patronen, getuige een aantal misbaksels die het scherm niet haalden én vallen hun maten wel héél erg Frans uit #schaterlach. Zo ook de Louise top, geef nu toe, dat detail maakt het ontwerp gewoon àf. Zo'n top in een soepel stofje, met een schone rok eronder, dàt was mijn plan.

Wonder boven wonder kreeg ik met wat puzzelen - ja! Ik leerde dus toch bij #schaterlach - en een extra naad op de rug - zie ik zelf niet, dus storen doet het me ook niet - alle stukken eruit. Restte me nog de rok... nog voor het patroon uitkwam, wist ik al 'die wil ik' maar tja, die maten hé, die maten. Mijn lijf ontgroeide de matentabel, dus hoe ambetantig ik er ook van werd, ik besloot het patroon niet te kopen - niet dat ik het merk niet wil steunen, maar een patroon kopen om het zelf te vergroten en aanpassen, daar had ik geen zin in. Juist op dat moment kwam de nieuwe LMV met de Dolores rok, je snapt wel dat de keuze vlug gemaakt was, niet?

506-06
506-07
506-08
506-09

M  A  A  T    E  N    M  A  A  K  P  R  O  C  E  S    T  O  P  |  Op basis van mijn maten, riskeerde ik het voor de top met maat 46 - ik mag dan wel wensen dat mijn heupen zich rond de 110cm situeren maar ik vertrouwde erop dat dat wel goed zou komen omdat de top ruim valt. Strikt genomen had ik het patroon een maatje moeten vergroten, maar ik vind wat minder vloeite niet erg, smaken en goestingen, zoals met zoveel dingen.

Als ik een nieuw patroon maak, snuister ik altijd wat rond in de -virtuele- kleerkasten van anderen. Wat me quasi telkens weer stoorde was dat de bh bandjes en de plek van de bandjes van het patroon helemaal niet overeen kwamen. Iedereen doet natuurlijk wat hij/zij zelf wil, maar zelf word ik daar ietwat neurotisch van, zo preuts ben ik wel #schaterlach. Ik hou van zelf kleding maken omdat het op die manier zo passend mogelijk is, maar dat eeuwige veranderen en aanpassen, daar puf en blaas ik al eens op voorhand van ;). Gelukkig hoefde ik er niet super veel over na te denken en kon ik enkel instructies opvolgen. Voor de rest, twee keer niets want geen nepen of andere toestanden die het proces vertragen - dan heb ik het niet over stof die behoorlijk weerbarstig was en niet uitgestreken wou worden, maar gezien de schoonheid van de stof bedek ik dat graag met de mantel der liefde. Net als het feit dat die bandjes achteraan niet op de juiste plek zitten en het daar eigenlijk ook zou aangepast moeten worden ;).

M  A  A  T    E  N    M  A  A  K  P  R  O  C  E  S    R  O  K  |  Ik stelde de obligate vraag niet maar besloot op voorhand dat het antwoord 'ja' zou wezen en bedacht hoe die rok me het meest zou flatteren. Rimpels zoals het patroon voorschrijft, vergeet het maar, dat was helemaal niets. Exit de rimpels en enter de plooien - die ik heel onbeleefd afkeek van  haar prachtige rok ;). Het enige waar ik over twijfelde was of ik hetzelfde kunstje ook aan de achterkant zou herhalen of niet. De rok bleef twee weken op de kast liggen tot mijn drie naaigezellen me unaniem 'rimpels' zeiden.

Rimpels werden het dus. Stiekem vervloekte ik de naaigezellen heel even want eerlijk waar, het was geen zicht. Ik zag al heel wat geslaagde en mooie Dolores rokken, maar ik leek wel een of ander grazend beest, niet echt het effect dat ik op het oog had. Het boeltje werd dus losgemaakt en ik maakte gelijkaardige plooien als in het voorpand - voor alle duidelijkheid, dat ging ook niet van de eerste, tweede of zelfs derde keer helemaal juist, maar hé, de aanhouder wint zeggen ze.
Ik verving de brede tailleband door een heel wat smaller exemplaar - was waarlijk érg lui en gebruikte tailleband vlieseline, waardoor ik ook niet moest sukkelen met 1 zijde nauwkeurig omstrijken en zo -, naaide er de knopen op. Correctie; ik naaide zeven knoopsgaten op beide voorpanden, een luiewijventaktiek die ik wel vaker toepas. Enkel de bovenste drie knopen kunnen ook effectief open ;)

De maattabel verwees me naar maat 46. Kleren die te klein zijn flatteren echter voor geen meter, dus ik beet door de zure appel en maakte wat ze me voorstelden. Geen strak plan, deze keer, de rok zakte af en dat was -again- niet zo flatterend. De boel werd opnieuw open getornd, de tailleband werd 1 maat ingenomen én ik maakte onmiddellijk komaf met die gekke ronding die LMV wel vaker in hun rokdelen tekent en die mijn lichaams eenvoudigweg niet staat. Soit, ondertussen snap je ongetwijfeld al waarom ik zo'n mooie verzameling ufo's heb, niet?

506-10





Stof in 2017: 23 in  - 98 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit
M  e  v  r  o  u  w     K  h  a  d  e  t  j  e  s     v  s     d  e     u  f  o  '  s  :      8     d  o  w  n

woensdag 23 augustus 2017

"Het leven is voor de rappe"


In het begin van de zomer besloot ik mijn eigenste probleem eens goed aan te pakken; op verschillende plekken in mijn naairuimte stapelden de blauwe meubelgigant zakjes zich op. Leep ben ik wel; door ze op verschillende plekken te bewaren kon ik de omvang van het probleem een hele tijd negeren. Tot het moment dat ik besloot dat het tijd was om de boel in huis een te reorganiseren en de lijken zakjes uit de kast vielen natuurlijk.

Ik was streng voor mezelf... het was al erg genoeg dat het zover gekomen was, ik verzamelde ze -bijna ;) - allemaal op één plek, gaf er een aantal weg aan collega naaisters en besloot zoveel mogelijk af te werken vooraleer nieuwe projecten te beginnen. Niet makkelijk, want eens een project in zo'n zakje raakt, is de zin om het af te werken meestal mee het zakje in geraakt #schaterlach
De zomer is quasi voorbij, ik wou dat ik kon zeggen dat er geen ufo's meer te vinden zijn maar er is geen sprake meer van een gigantische stapel en dat is ook al iets.
Tijd om iets te doen aan een ander 'probleem', namelijk het gebruiken van de patronen die ik in huis heb.

505-02
505-03

Net op het moment dat ik er klaar voor was om mijn abonnement op LMV op te zeggen, kwam meneer Khadetjes thuis met de medeling dat hij datzelfde abonnement vernieuwd had. Lief en al, ik weet het wel, maar dat waren niet de eerste woorden die door mijn geest floepten. Ik wou het eigenlijk opzeggen omdat ik er wat moedeloos van werd, van hoe telkens nieuwe exemplaren op de hoop gelegd werden zonder dat ik ook nog maar tijd gehad had om een patroon uit het oude exemplaar over te nemen - herkenbaar? iemand? 

Vanaf nu (allé, eigenlijk al van bij het vorige exemplaar) blader ik gewapend met een post-it door het boekje, schrijf ik onmiddellijk op wat me bevalt en wat ik wil maken - en hoeveel en welke stof ik nodig heb - en probeer ik daar zo snel mogelijk werk van te maken. Enter Oona.

505-04
505-05
505-06
505-07
505-08

Hoewel ik op naaifront niet bijster democratisch ben - ik kies patroon, ik kies stof, ik maak, nogal ikkerig - ontdooide ik deze keer wat. Ik haalde twee stofjes uit de voorraad - haha, daar gaat al elke schijn van democratie ;) - en liet dochterlief kiezen. De prachtige wol haalde het niet, maar het alternatief, daar kan ik best mee leven. Vraag was wat het kind eronder ging aantrekken... want euh, begin deze week kon dat wel zo gedragen worden, maar ik wou graag dat het kind pakweg over een maand dit 'jurkje' - lees; rok met bretellen - ook nog kan dragen en dat marcheert alleen maar als er iets in de kast hangt dat erbij past.

Ik maakte het mezelf niet moeilijk en maakte min of meer een gelijkaardig patroon als in het tijdschrift. Ik nam het patroon van de Leather Sweater, paste links en rechts wat aan en bezorgde dochterlief de "liefde van haar leven". Zelf zag ik het eerder als "zet de inhoud van een ruiende pluimkwekerij in uw huis en probeer daar maar eens iets mee te naaien". Met die houding sta ik helaas alleen, want zelfs meneer Khadetjes liet vallen "dat dat toch wel héérlijk zacht is". Oh boy.

505-09
505-10
505-11

M  A  A  T  |  Ik was niet zo flink en ging uit van een rondslingerend lijstje met de maten van dochterlief, op basis daarvan, koos ik voor maat 122-128. Omdat ik ondertussen al wat ervaring met met hoe patronen voor kinderen bij het tijdschrift uitvallen, paste ik evenwel onmiddellijk een aantal dingen aan; ik verlengde de rok met 5 cm, en voegde voorzichtigheidshalve ook 1 cm toe aan wat het lijfje moet voorstellen. Dat laatste was niet nodig, maar de rok verlengen zou ik een volgende keer wèl opnieuw doen.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Het zal misschien verwaand klinken, maar euh, de 'jurk' is eigenlijk een rokje. Ondertussen ben ik wat dat betreft niet aan mijn proefstuk toe en keek ik dus nauwelijks naar hoe het tijdschrift wil dat ik dat doe. Ik voerde ook volledig - het is bijna najaar, ik vind dat mooier afgewerkt én ik ben nu eenmaal een voeringskonijn - waardoor het geheel niet in een twee drie klaar was. Who cares, het is geen wedstrijd.

In plaats van knopen zette ik op de overlap twee kleine drukknopen, dat leek me net iets handiger - tegelijk viel me ook weer op hoe rechtshandig de hele wereld gericht is, knopen én een rits aan deze kant van haar lijfje zijn voor haar simpelweg niet handig. Tel daarbij ook nog de knopen op de achterzijde voor de bretellen en je snapt wel dat dit geen outfit is om op sportdagen aan te trekken ;).
De 'jurk' is eerder aan de krappe kant, wat me doet vermoeden dat het kind er warempel wat cm's bijdeed in de omtrek - kan ik alleen maar toejuichen, want door de band genomen doet ze dat enkel in de hoogte. De keerzijde is dat dit wellicht vlug een andere eigenaar zal vinden of dat ondergetekende aan het tornen gaat om er een langere tailleband aan te zetten #alsofdatsnelgaatgebeuren. Eigen schuld, dikke bult, ik had het kind maar moeten opmeten voor ik eraan begon #schaterlach

Het sweaterpatroon werd op het rugpand doorgeknipt (halverwege het mouwgat); met het onderste deel deed ik niets, het bovenste stukje werd drie cm van de stofvouw af gelegd. Ik draaide het uiteinde twee keer om en stikte de rand vast.
De hals afwerken, dat was een ander vraagstuk #schaterlach. Ik stikte de trui ineen, stofzuigde mijn huis (ja écht, huis!) en constateerde dat ik geen halsboord geknipt had. Over-mijn-lijk dat ik nog eens schaar en die stof ging combineren. Er kwamen nog meer luiaardstactieken aan te pas... ik lockte een stukje elastische biais aan de rand, vouwde om en stikte door. Het is dat ik een hékel heb aan het woord easy-peasy anders gebruikte ik het zonder twijfel ;)

505-12
| Stof jurk: Autum Wonderland (Cloud 9) uit de voorraad | Patroon: Oona jurk (LMV 2017/5) |
| Stof trui: pluizig beest uit de voorraad | Patroon: Leather Sweater (LMV 2014/3) |






Stof in 2017: 23 in  - 98 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit

Tip voor wie het LMV-overzicht wat kwijt is; een handig pinbord waarbij alles verzameld staat per categorie (heren - dames - jongens - meisjes - ...).

zaterdag 19 augustus 2017

Schoon dat hij daarmee is


Oh hoera voor 'het gemak' van sociale media allerhande.

504-02

Dankzij die teerbeminde sociale media - kuch kuch - kan ik jullie vertellen dat ik het stofje van deze jurk kocht op 21 februari 2016, met de bestemming "jongensgerief". Ik weet nog dat ik thuis kwam, de stofjes in de wasmachine dumpte en er daarna mijn schaar in zette... een Theo maat 134. Wat daarna gebeurde, dat is evenwel grijze zone. Het eindigde in een van de schone blauwe zakjes van de u alom gekende meubelgigant. Veel tekst en uitleg moet ik er niet bij geven, zoonlief heeft ondertussen al lang en breed een 140, voor hem moest ik het hemd niet afwerken. Toen ik het zakje aan nadere inspectie onderwiep, merkte ik dat ik eerder ruim gekocht had, en dat ik - mits niet al te zwierig - nog net een rokdeel uit de overblijvende stof kon krijgen. Zeg nu zelf, jongen of meisje, dat marcheert allebei prima in dit stofje!

504-03
504-04
504-05
504-06
504-07
504-08
504-09
504-10
504-11


M  A  A  T  |  Als ik dochterlief in de Zonen09 maattabel duw, kom ik uit op een 128... dat was ook de maat waarvan ik dacht dat ik die geknipt had. Gelukkig bleek ik alles geknipt te hebben behalve 1 voorpand en de kraag, waardoor ik de patroondelen erbij moest halen. Ha! Het bleek een 134 te zijn. Ik werkte de jurk toch af voor dit najaar omdat zo'n hemdjurk best wel wat wijder mag vallen dan een getailleerd hemd.

M  A  A  K  P  R  O  C  E  S  |  Er lagen maar liefst 3 Theo's geknipt  in die maat, geen idee waarom ik ze uiteindelijk niet maakte. Bij dit exemplaar bleef het knippen hangen op het voorpand, ik ben zo'n zindelijk - aka kieskeurig voor anderstaligen #schaterlach - geval dat het wel fijn vindt als de print van de stof doorloopt over het hele voorpand. Het was kiezen of verliezen, in dit geval. Ofwel bleef het een in frieten gesneden lap stof ofwel werd het een jurk voor dochterlief, zonder doorlopend voorpand. Tijdens een naai-avond-aan-mijn-keukentafel werd me fijntjes meegedeeld dat het best wel kan en mag, een niet doorlopende print #schaterlach #merciSpoetniksels en ik liet het los. Allé, min of meer toch, want er lopen vleugels door - hoewel niet perfect, wegens vleugels van andere beesten ;).

Ik mat op een jurk van dochterlief af waar het rokdeel begon, en paste dat toe op de Theo (ik knipte door een 3tal cm onder het merkteken voor de taille). Verder valt daar niet zoveel over te vertellen; voor het bovenstuk volgde ik de handleiding, de rechthoek werd gerimpeld en eraan vast gemaakt.
Toen ik de jurk zag liggen, had ik even last van ontkenning dat mijn kleintje daarin zou passen. Correctie; erin passen zou ze zeker, maar passen, dàt toch niet. Om het fenomeen patattenzak te vermijden, stikte ik op de naadwaarde nog een elastiek, zodat het jurkje wat meer zou aansluiten - nu ik de foto's bekijk, mocht die elastiek best wat kleiner zijn, maar hé, ik twijfel er niet aan dat dat kind er binnenkort perféct in past.

C  O  N  T  E  N  T  ?  |  Ik blijf ervan overtuigd dat dit hemdje zoonlief prachtig zou gestaan hebben en kan mezelf wel een stamp geven dat ik het nooit eerder afwerkte. Maar hé, ik bevrijdde een zakje van inhoud én mijn kleinste rebel komt perfect weg met dit 'hemdje'. Win win, noem ik dat!

504-13
| Stof: Libelle (Mies & Moos) uit de voorraad | Patroon: Theo (Zonen09) met rimpelrok |






Stof in 2017: 23 in  - 94 uit  (11 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in4uit 
M  e  v  r  o  u  w     K  h  a  d  e  t  j  e  s     v  s     d  e     u  f  o  '  s  :      6     d  o  w  n