donderdag 12 mei 2016

De kleur van het olifantje...


Er zat een visioen in mijn hoofd, u wellicht niet onbekend?
Het visioen, niet de binnenkant van het hoofd -uiteraard-

407-02


Ik zag beelden van een plezant feest, buiten, je kent het wellicht wel van pinterest. Een zomerse, ongedwongen dag, met een feestvarken centraal en degenen rond hem liefst zo wat assorti. Niets overdreven, maar wel allemaal mooi binnen dat ene plaatje passend. Ideaal, dacht ik! Ik nam het dierenstofje erbij en keek in de voorraad wat matchend gerief ik kon gebruiken.
Voor dochterlief viel mijn oog op een prachtige oudroze Kokka stof, met gouden druppels, helemaal de kleur van het baby olifantje. De stof zelf leek me ideaal om een Jaanu van te maken - die maakte ik al eerder, maar omwille van de iets dikkere stof dacht ik onmiddelijk aan de andere optie van het patroon, met een rok die geweldig schoon open en bol zou staan, helemaal van zijn eigen ;). Het patroon en de stof werden met de schaar aangevallen, ik stikte de plooien en de mouwen - echt, probeer het niet te begrijpen, maar ik werk in kleine brokjes en stukjes, dus de volgorde, dat is hier niet altijd volgens de regels van de kunst - en toen blokkeerde ik op de juiste kleur van paspel voor het voorpand. Ik kan je alvast vertellen dat het niet al goud is wat blinkt #zucht

407-03
407-04
407-05
407-06

Voor wie zich afvraagt of een bezoek aan de oogarts zich opdringt; geen nood, het ligt aan mij. Er is geen prachtige oudroze Kokka te zien. Of toch niet op het scherm, in mijn onafgewerkte projecten bak daarentegen ;). Toen ik het paspelprobleem eindelijk opgelost kreeg - ik vond een ongelooflijke k**substantie om mee te werken, maar wél perfect van kleur - kreeg ik het in mijn bol. Het stofje was te stijf, het visioen ontplofte in mijn gezicht en ik besloot dat dat het niet ging worden. Geen denken aan zelfs. Om maar te zeggen dat het hier niet altijd volgens plan verloopt - voor wie trouwens enige ramptoeristachtige trekjes heeft; we spreken deadline min vijf dagen.

407-07

Op het Gestikte Wijven weekend van een kleine maand terug, grabbelde Lieve nét voor vertrek nog enkele pas binnen gekomen rollen stof mee. Lieflijke bloemenstof - u weet ongetwijfeld hoe ik daarover denk; awoe voor bloemen. Correctie: paarse bloemenstof - niet dat ik daar een duidelijke mening over heb; maar paars is een ongelooflijke linksgelaten kleur in blogland; awoe voor paars dus. Ik aaide de stof, beet op mijn tanden en ging niet kopen. Niet. Ik plooide zo ongeveer een uur later en ging naar huis met de bloemenstof, voor dochterlief, voor ooit eens komende zomer.
Toen mijn visioen ontplofte, lag die stof naar mij te blinken. Sommige tekenen van het universum kunnen moeilijk genegeerd worden, ik liet de Kokka liggen voor wat ze is - die zal ongetwijfeld een érg mooie tas worden of zo - en ik zette de schaar in de lieflijke, paarse bloemenstof. Ik gooide niet alleen de stof overboord, maar koos in eenzelfde trek voor een ander patroon. Kwestie van het wat spannend te houden.

407-08
407-09

Dossier gemaakt: Ik paste dezelfde taktiek toe als bij zoonlief; er hangen meerdere Ileana jurken in de kast die voorlopig nog passen maar wellicht niet zo lang meer dus ging ik een maatje groter en tekende ik de 6 jaar uit - wat na controle niet zo fout leek, dochterlief haar borstomtrek is warempel wat groter geworden. Uit de overvloed aan opties koos ik de korte raglanmouwen en het strikkraagje - een feestjurkje vraagt om iets extra's, nietwaar? Voor de eerste keer maakte ik een volledige cirkelrok, die ik iets langer maakte dan voorzien (1,5 cm) omdat dochterlief wat lengte betreft ondertussen al bijna een 7jarige schijnt te zijn.
In de stof zitten hier en daar zilveren stukjes, die ik probeerde te accentueren door aan de mouwen met zilveren paspel te werken. Vandaar trouwens ook mijn keuze voor de stof van het kraagje ;). Aan de binnenkant voerde ik enkel het bovenlijfje in hetzelfde knalroze als sommige bloemen, wat dochterlief opnieuw deed zeggen dat ik "altijd de mooiste stofjes aan de binnenkant stop". Oh boy. Dan geeft een mens ze al eens een cirkelrok #schaterlach

Een afgewerkte jurk later - deadline min vier dagen, voor de eventueel geïnteresseerde ramptoerist - was ik tevreden van mijn beslissing. Exit de kleur van het olifantje, enter een ontploft visioen en twee van de vier gekleed. Stay tuned voor de andere twee ;).

407-10





Stof in 2016: 12 in  - 60 uit  (12 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in5uit

zaterdag 7 mei 2016

Over vét cool, écht vét cool


Ik ben de eerste om toe te geven dat je de meeste dingen zonder problemen in de winkel kunt kopen. Sommige dingen, die wil een mens echter zelf doen. Enter het communiegebeuren.

404-02

'Geen probleem, voor iemand met jouw snelheid', hoorde ik enkele keren vallen. In een normale wereld kan ik daar volmondig mee akkoord gaan... enter het lijf dat foert zei, maandenlang van foert bleef doen en van mijn normale snelheid bleef niet zoveel over. In mijn hoofd was de outfit af, in praktijk kon ik me er niet toe zetten om zelfs maar het kleinste patroondeel over te nemen. Dus besloot ik zoveel mogelijk te rusten en alle mogelijke energie -op het laatste nippertje- te richten op zoonlief van zelfmaak te voorzien - want dat was zijn antwoord op 'wat ga je dragen?' Mama zal wel iets moois maken. Wat dat iets moest worden, dat zou hem wel worst wezen.

404-03
404-04
404-05 404-06

Een duik in de stoffenkast leverde me enkele kanshebbers op voor een hemdje. Omdat het niet om ondergetekende draait, duwde ik de stapel onder zoonliefs neus en liet hem kiezen. Twijfel twijfel twijfel, maar uiteindelijk ging hij voor de dieren. Een originaliteitsprijs win ik er niet mee, met dat hemdje. Maar hé, het kind mocht kiezen.

Dossier gemaakt: begin mei kun je wat het weer betreft nog vanalles krijgen, dus koos ik voor een exemplaar met lange mouwen - hello mouwsplit. Ik greep terug naar het patroon dat voor mij het best werkt; een Theo van Zonen09, met wat meer tierlantijnjes dan ik gewoonlijk maak. Zij deed het me al voor, maar ondergetekende blokkeerde op lichtblauw als accentkleur. Over mijn lijk. Ik verfoei fletsige kleuren -  in mijn hoofd werkt dat simpelweg niet, het ligt aan mij #schaterlach. Een aantal plakken op bezochte stoffenwinkels om de juiste kleur te vinden, dat is onbegonnen werk. Veel, in die buurt zit het ergens. Uiteindelijk gaf ik lichtelijk wanhopig een lapje stof mee en kreeg luttele tijd later de ideale stof in mijn bus, meant to be, en service om u tegen te zeggen, als je 't mij vraagt! Zoonlief kreeg een Theo in maat 134, met lange mouwen en links en rechts een driehoekje. De contraststof keert terug in de paspel op de rug en als kraag - laat ons vooral even doen als dat laatste de bedoeling was. Ik ben ervan overtuigd dat ik knopen in nét diezelfde tint heb, maar die bleken onvindbaar. Ik liet los en ging voor ook passend.

405-01
405-02

De broek, dat was een ander pak mouwen. Ik had bij mijn vertrouwde patronen kunnen blijven, maar dat wou ik om verschillende redenen - voor de nieuwsgierigen onder jullie; nog anderhalve maand geduld - niet doen.Toen ik vorig jaar voor een 'geleend' kind de Morocco Pants maakte, wist ik al dat die ooit zoonliefs billen zou sieren. Op zoek naar de ideale stof voor bij het hemdje bracht me doodsimpele jeans. 'Mooie' broekstof gaat voorbij aan zoonliefs behoefte om knieën te molesteren, gekleurde jeans leek mij passend dus zocht ik niet verder dan dat. Twee serieuze lappen stof werden ingeslegen; de ene om als teststof te dienen - en tegelijk als speelbroek op de dag van de communie zelf - de andere om de rest van de outfit mee te maken.

405-03

Dossier gemaakt: ik val in herhaling, ik ben me ervan bewust. Geef mij een meetlint en een vrouwelijk lijf in handen, en ik meet het op voor u. Combineer dat meetlint met een exemplaar van het andere geslacht en het loopt gegarandeerd fout af. Stel je voor; ik meet zoonlief enkele keren op - enkele keren ja, ik ben ondertussen al geleerd van eerdere mislukkingen - en zoek zijn maat gemiddelde in de tabel. Het resultaat van die maatopname bracht me bij verschillende maten, enter testversie 1 waar het kind in verzoop. Enter testversie 2 waar het kind nog steeds kon in zwemmen. Alsof dat alles nog niet voldoende was, was ik vastbesloten dat ik een broek zonder elastiek wou... eentje op maat, met nepen en al, dàt wou ik. Uiteindelijk maakte ik maat 7j die ik nog behoorlijk wat moest innemen. Ik durfde niet kleiner maken uit schrik dat zijn heupen er niet makkelijk in en uit zouden gaan, maar achteraf bekeken -en dus voor het archief- had het best een 6j mogen zijn. Ik kan zonder twijfel zeggen dat het een van de maaksels is waar ik het tornmes standaard naast me had liggen. Nog nooit zo vaak gebruikt als deze keer trouwens, maar de broek past per-fect in mijn ogen. Zonder elastiek. Nèh. Ik geef 'm drie draagbeurten voor de knieën erdoor zitten, maar dat compleet terzijde #schaterlach

406-01
406-02

Een week voor de communie zag het er niet naar uit dat ik het kind in een hemd/broek combinatie de kerk in kon sturen... véél te koud. Plan A was een Ole, vertrouwd, mooi en passend bij het kind. Meneer Khadetjes was echter niet zo te vinden voor nen boy - een trui, voor anderstaligen -, links en recht legde ik mijn oor te luisteren aan de schoolpoort wat me leerde dat de meeste jongens strak in het pak gehesen werden. Zucht. Zo niet mijn kind. Zo niet mijn stijl.

406-03
406-04
406-05
406-06

Het kuddedier in mij wou zoonlief niet helemaal afwijkend van de norm de deur uitsturen... Om ervoor te zorgen dat het geen mini kostuumpke zou worden, deed ik een beroep op de tekenkunsten van zoonlief en het lief van de schoonzus. Met die tekeningen ging ik aan de slag om bij een vriendin de print op de stof te zeefdrukken. Het plan was ton sur ton, de pèrfecte kleur vinden bleek niet zo makkelijk maar oh, wat ben ik tevreden met wat het werd. Uiteindelijk werd het net iets donkerder dan ik in mijn hoofd had, maar de print niet tonen was gewoon zonde. Toen ik met de lappen stof naar huis reed en zoonlief ze zag liggen, trakteerde hij me op een "vét cool mama, écht vét cool" en een grijns die niet van zijn snoet te krijgen was.

406-07

Met de stof wou ik een vest maken, een eerste keer voor mij. Vorig jaar zat in de goodiebag van de gestikte wijven een Knippie waar warempel zo'n ding in stond. Deadline min tien dagen nam ik de patroondelen over en knipte met enorm veel schrik in mijn stof. Veel fouten kon ik me niet permiteren, mijn voorraad bedrukte stof was niet wat je kunt noemen 'eindeloos'. Mijn naaikunsten deed ik op door in boeken te snuisteren en op blogs rond te lezen... vergeef me mijn hoogmoed, maar tot dit project dacht ik echt te kunnen naaien. Niet noodzakelijk volgens alle regels van de kunst, maar toch, zowel van binnen en van buiten mooi afgewerkt, dat is waar ik normaal naar streef. Was ik even verkeerd. Met de handleiding raakte ik er niet, ik had bijzonder veel gezond boerenverstand en het wereldwijde web en een tornmes nodig om dit project tot een goed einde te brengen. Gelukkig is daar niets van te zien.

Dossier gemaakt: Het voordeel van patronen recycleren is dat je niet hoeft na te denken over de maat; je weet of dat in de kast nog groot genoeg is of niet. Indien te klein, maak je simpelweg een grotere maat and that's it. Na het drievoudige broekproductie had ik wat schrik om aan de vest te beginnen - ik had er simpelweg niet de stof noch de tijd voor om hetzelfde proces te doorlopen. Het kind werd -nogmaals- opgemeten, de maattabel bracht me bij een 122. Nogal gek voor mijn mini-reus van bijna 7. Ik mat na op het patroon, weifelde en twijfelde en koos uiteindelijk voor een 128, want ik las al honderden keren dat Knippie ruimt valt. Vreed ruim vind ik dat niet vallen, de vest ziet er minder ruim uit dan het exemplaar in het tijdschrift. Het zal me worst wezen, het kind was content met zijn StarWars vestje, ik kreeg een dag met een gouden randje en dat is al wat belangrijk is voor mij.

406-08
406-09





Stof in 2016: 12 in  - 56 uit  (11 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

woensdag 4 mei 2016

Scheef bekeken

Een aandachtig oog heeft al lang door dat mevrouw Khadetjes nogal 'van de jurken' is. Nogal is zelfs erg vriendelijk uitgedrukt, ik denk dat ik in mijn driejarige naaibestaan nog maar 2 rokjes maakte voor dochterlief. Het ik-moet-niet-nadenken-en-trek-dat-gewoon-over-de-kop doet de slinger hier makkelijk in de richting van jurkjes gaan. Al dat gedoe rond die rimpelrokken met elastiek, ik snapte het niet.

400-01
Stof: Coquelicot bleu (Petit Pan) - Elastiek (Madeline) - Patroon: rimpelrokjes op elastiek van mina dotter
Tot nu.
Uiteraard.
Ongelooflijk hoe ik dat gemak al die jaren scheef bekeken heb. Men neme een elastiek en een lapje stof - verbazingwekkend weinig zelfs, ook al niet goed om voorraad op te werken ;) - en werkelijk luttele ogenblikken later is er een rokje. Om mezelf het gevoel te geven dat ik ook echt iets naaide, werkte ik de rok af met een machinale blinde zoom.

400-02
400-03

Ik hoorde het vorige week nog, je kunt niet niet beïnvloeden. Zonder dat het mijn bedoeling was, kweekte ik een jurkjeskind - en een sprekend reclamebord, dat ook. Om het even waar ze komt, showt ze alle aanwezige zelfmaak en verkondigt ze hardop dat haar mama dat maakte, uit die volle kast stofjes op haar kamer. Dat laatste hoeft ze er wat mij betreft niet telkens bij te vermelden, maar het een komt nu eenmaal met het andere, zo gaat dat in het leven #schaterlach.
Het kind houdt -voorlopig- van jurken, a-lijn, met zwier, met plooien, maakt niet uit. Als het maar geen broek is. Bovenstukken zijn dus niet tot nauwelijks in de kast te vinden, waardoor ik het rokje onmiddellijk van iets bijpassends wou voorzien.

400-04
400-05

Ik zag een plezant topje en stipte dat onmiddellijk aan als dat-gaat-passen-bij-dat-rokje. Trouwe lezers weten wellicht dat ik geen combineer koningin ben. Dus al wie nu meewarrig het hoofd schudt en denk 'oh jee, dat komt niet goed', die heeft overschot van gelijk. Zowel de top als de rok vind ik prachtig, maar samen, nee, dat was het niet. Dus gooide ik de top onafgewerkt aan de kant en bleef de rok in de kast.

Iedere keer dochterlief het rokje wou aantrekken moest ik haar zeggen dat het niet ging lukken - gelukkig maakte ik er enkele, en kon ik haar met de andere versies paaien, maar zo rond de tiende keer kwam de stamp aan. Ik knipte het onderste los en stikte willekeurig plooien in het voorpand, ik wou ze vooral niet gelijk of te symmetrisch. Aan de achterkant stikte ik langs de ene zijde plooien vast over de volledige lengte, langs de andere kant stikte ik ze slechts een tiental cm vast om wat extra bewegingsruimte over te houden.

400-06 400-07 400-08

Dossier gemaakt - De rokjes maakte ik volgens de handleiding, met twee wijzigingen; ik gebruikte telkens de volledige stofbreedte - zonde om stof van 150cm in twee te knippen of een stuk over te houden - en ik gebruikte mijn spiksplinternieuwe rimpelvoet in plaats van te werken met fronsdraden - niet kunnen naaien zorgde voor een uitbreiding van het machinepark én de aanschaf van een collectie nieuwe naaivoeten #schaterlach. Wat ben ik fan van die rimpelvoet, eerlijk waar, wat een gerief! Mooie, gelijkmatige rimpels zonder gedoe met draden stikken of truukjes, zalig!!

Voor het topje vertrok ik van maat 6j van de Izzy top, een gratis patroontje van Climbing the Willow. De maattabel klopt perfect, het topje zelf zit vlot ineen. Ik gebruikte een crêpe - waar ik ooit een jumpsuit voor mezelf uit ging maken ;) - die ongelooflijk mooi valt. Ik werkte de armsgaten en de hals af met wat glitter, de voorziene knoop voor de sluiting was op het kritieke moment even zoek, dus naaide ik een haakje-oogje aan de rugsplit. Voor wie denkt "jaja, alles ging goed en toch veranderde je het patroon compleet"; dat ligt enkel en alleen omdat ik dit bloesje per se wou combineren met een rimpelrok.

Crêpe is niet - zelfs niet met een boventransport - mijn favoriete stof om om te zomen. Een ideale gelegenheid om mijn spiksplinternieuwe rolzoomvoet te gebruiken, dacht ik zo. Was ik even fout! De voet doet zijn werk perfect, maar die glibberige stof op de juiste manier in de voet krijgen, dat bleek een ander pak mouwen. Ondanks de vele proeflapjes, lukte het mij niet. Dus presenteer ik jullie met veel trots het eerste door meneer Khadetjes omgezoomde kledingsstuk - die mens bezit technische talenten die mijn petje te boven gaan of misschien heeft hij nét dat tikkeltje meer geduld. Los daarvan, hij mag dat meer doen #schaterlach

400-09





Stof in 2016: 11 in  - 50 uit  (9 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

zondag 1 mei 2016

Khadetjes doet van 'foert'

 400-01

Het nieuwe jaar werd hier verre van zwierig ingezet. Zoals gewoonlijk liep mijn hoofd over van de ideeën, het een al gekker dan het andere, maar ergens halverwege die eerste maand deed het lijf van 'stop'. Khadetjesgewijs hebben we het niet over lieflijke, fluisterende waarschuwingen. Het omhulsel deed van foert en dik tegen mijn goesting gaf ik kronkelend forfait. De weken en maanden daarna deed ik van rust, van team wachten&hopen en verlanglijstjes terugbrengen tot de essentie. En van rondfladderende gedachten en frustratie, want geen creatieve eieren kunnen leggen, dat valt hier zwaar.

400-02 400-04

Tot mijn kinesist me zei "doe waar je gelukkig van wordt". Alle protesterende lichamelijke en innerlijke stemmen werden genegeerd en met een immense tegenzin ging ik achter mijn machine zitten, een unicum als je 't mij vraagt. Beetje bij beetje ging het met dat protesterende lijf de goede kant uit, kwam de goesting terug en in plaats van een communie outfit bij elkaar te naaien, deed ik van foert en naaide een -draagbare- testjurk voor mezelf.

400-03

De stapel losse patronen werd genegeerd, ik nam er mijn exemplaar van 200 jurken bij en grabbelde een lap uit de voorraad - die ik trouwens grondig aan het uitmesten ben #stfzktnwkst. Ooit gekocht met een jurk voor mezelf in het achterhoofd, kwam dat even goed uit dus. Ondergetekend peer(figuur) deed een welgemeende foert aan het stijladvies in het boek en koos voor een bovenstuk met vhals en een rok met plooien. Wat kan ik zeggen, rokken met wat extra lopende meters geven me altijd een zwierig gevoel ;).

400-05 400-06 400-07

Dossier gemaakt - Het protesterende lijf werd opgemeten en de maattabel leidde me naar het midden tussen maat 44 (auch, meer dan mijn confectiemaat) en 46. Mijn ego deed me afronden naar beneden, ik maakte de kleinste maat - die me gelukkig prima past. Heupsgewijs kom ik er niet, met een 44, maar omdat het rokdeel wijd genoeg is, kom ik er wel weg mee. Verder deed ik een aantal 'standaard aanpassingen' voor mijn lang uitgevallen lijf - deze zijn dus NIET nodig als je mijn lengte niet hebt ;). Boven de borstneep voegde ik 2 cm toe, aan de de lengte van het lijfje veranderde ik niets meer -  de neep zit nu prima, maar ik heb de indruk dat het lijfje iets korter mag de volgende keer. Bij de rok voegde ik uit voorzienigheid wat extra cm's naad toe, die ik wegens te zedig allemaal omzoomde.

Een eerste pasbeurt maakte me alles behalve gelukkig - nog los van het zien van de foto's van de betere jojo-versie van mezelf na enkele maanden van niet bewegen en ongelukkig zijn. De rok met plooien 'stond' op mijn lijf en was op zijn minst niet flatterend te noemen. Net klaar met het ineenstoppen van de twee jurken - ik kon het uiteraard niet laten om de jurk volledig te voeren - had ik niet veel zin om heel de boel open te tornen, wat niet mijn favoriete bezigheid is. Ik loste het uiteindelijk op door de voorziene kromming voor de heupen weg te stikken, loodrecht naar beneden. Een simpele ingreep die me onmiddellijk gelukkiger maakte. Ik probeer keihard het stemmetje 'had je maar geen foert gezegd tegen het stijladvies van het boek' te negeren en hak knopen door voor de definitieve jurk... kleursgewijs buiten de comfortzone of toch maar nestelen, wat denken jullie?

400-08





Stof in 2016: 11 in  - 44 uit  (9 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

zaterdag 27 februari 2016

Wissel van wacht #2


Je hebt eersten en laatsten... van die mensen die amper enkele dagen na het verschijnen van een nieuw boek(ske) of stoffen al met de mooiste creaties mijn hart een sprongetje doen maken, maar je hebt ook mensen die eerst rustig de kat uit de boom kijken en dan pas op de kar springen. Ik doe wat van beiden, maar deze keer zet ik me op de kar achter de kar, want twee jaar na datum kreeg ik mezelf zover om voor  dochterlief een Candy jurk te maken.

Het plan was er al even, al vanaf het moment dat ik haar prachtige versie(s) zag verschijnen. Ik deed mentaal van 'pin', stapte over enkele persoonlijke aversies heen - #bahglitter #bahroze #bahtricot - en haalde een lap sweaterstof in huis. Ik vermoed dat de lap ook nog wel voorgewassen raakte, en toen kwam er een eind aan de bedrijvigheid. Een mens moet niet al te veel in een keer willen, denk ik dan.

398-02
398-03

De mini winterprik zorgde ervoor dat ik dochterlief haar garderobe onder de loep nam en warempel, het kind kon nog wel een winters jurkje gebruiken. Het hielp ook dat ik een virtuele stamp onder mijn derrière kreeg toen zij me een afgewerkt exemplaar presenteerde - auch, het haantje in mij kwam naar voor, want hadden we die stof niet op hetzelfde moment gekocht? De glitter werd bovengehaald, ik molesteerde het patroon - ik combineerde de Leonora sweater voor het bovenstuk met het rokje van het patroon - en een uitbarsting van activiteit later had ik een jurk. Meneer Khadetjes haalde me over de streep om all the way voor glitter te gaan - werkelijk, zet dat kind onder een lamp en die strààlt, ik zweer het je -, zelf weet ik het niet zo, maar de jongedame is tevreden.

399-04

Ik sluit me in de rij van enthousiastelingen aan, dit jurkje is ideaal - lees als snel klaar, mooi, draagcomfort verzekerd en ga zo maar door. Dingen waar we content van zijn mogen herhaald worden, dus werd in eenzelfde trek ook voor dochterlief gewisseld van wacht en rolde er nog een lente exemplaar van onder de machine - op mijn naaitafel doe ik van lente ;). Mijn hoofd had wat last van winterstress, want ik kocht het lapje stof oorspronkelijk met 'bovenstuk' in gedachten. Millimeterwerk, dat was het, om de jurk geknipt te krijgen - en stress, dat ook, want ergens onderweg had ik het opgegeven om de jurk er uit te krijgen.

399-01
399-03399-02

Dossier gemaakt: beide jurken werden in sweaterstof gemaakt, waardoor ze iets kleiner uitvallen dan het patroon bedoeld is. Het oudroze exemplaar is maat 116, waarbij ik de Leonora (ook uit LMV) combineerde met het rokje van de Candy dress - ik wou raglanmouwen in plaats van gewone mouwen. Ik korte het lijfje wat in zodat het net onder de taille zou vallen en verlengde de rok met 9cm om ietwat zedig te zijn.
De tweede jurk is een maat 122 (het mocht wat ruimer vallen naar mijn zin) en haalde ik uit 50cm stof - ik raad het af om dit na te doen, het is niet goed voor je zenuwen en je komt er niet mee weg als je stof niet extra breed is. Gelukkig was dat bij deze wèl het geval ;). Ik tekende zowel aan de hals als aan de mouwen naadwaarde bij om te kunnen omzomen. Ook hier werd de rok 9cm verlengd, wat mij na het zomen te zedig leek - ik was vergeten dat ik al van een 'langere' rok vertrok - en waarvan ik er voorlopig 3 terug omzoomde, hoewel ik een vermoeden heb dat die tegen het eind van de zomer er weer terug bij zullen kunnen.

399-04





Stof in 2016: 7 in  - 30 uit  (3 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit