donderdag 31 juli 2014

Uitvliegen

Ik bekijk graag maaksels via mijn scherm, maar het allerliefste leer ik de mens erachter wat beter kennen. Het plezantste aan een geeft weg, is dat ik jullie wat beter leer kennen door jullie reacties. Bij deze een grote merci voor jullie wensen, en fijne kennismaking ;)

08-03

Met de enkel gaat het. Allé, spreekwoordelijk, want dat stappen is hier nog geen grootse overwinning. Traag en moeizaam, niets wat met oefening niet zal beteren. Mijn kinesist kent me ondertussen al - en mijn rusteloosheid en grote ongeduld - dus hij gaf me toestemming om te proberen fietsen. Een paar pogingen later, voel ik me zeker genoeg om naar het postkantoor te rijden. Mevrouw Khadetjes vliegt terug uit!

08-04

Dames, laten jullie hieronder een reactie na, zodat wie na je komt weet wat nog overblijft? In volgorde van trekking was Jill de eerste, daarna komt Needle of Choice en daarna Sofie Oosterlinck. Mailen jullie me een adres door?

maandag 28 juli 2014

Momentopname

Bij momenten kan ik best ordelijk zijn. Terwijl ik dit zwart op wit tik, weet ik zeker dat beide wenkbrauwen van mijn moeder omhoog gaan. Vandaar "kan" en "bij momenten". Laat het er ons op houden dat ik mijn slagvelden kies en niet alles op hetzelfde niveau van ordelijkheid zit.

234-01

Geen bericht van onschatbare waarde dus - alsof dat ooit zo is - of de ontdekking van iets groots, gewoon een blik in mijn patronenrommel. Want soms, mijn lieve moeder, kan ik het écht wel ;)
Net zoals het bestrijden van andere rommel, helpt het mij om dingen onmiddellijk te doen. Als ik iets laat stapelen, dan zie ik daar veel meer tegenop en blijft het nogal dikwijls gewoon op de stapel liggen.

234-02

Om alles overzichtelijk te houden, combineer ik een aantal dingen en begin onmiddellijk bij het uittekenen van mijn patroon. Ik vermeld op ieder stukje, hoe groot of klein ook, wat het is, welk patroon en welke maat. Dat doe ik in onnozele stiftjes waar ik een heleboel kleurtjes van heb - dan vind ik zelfs zonder te lezen makkelijk terug wat bij wat hoort, gewoon al door de kleur - ik ben nogal visueel, dus dat helpt mij.

234-03

Na gebruik belanden alle onderdelen in een A4 enveloppe - voor mij een handig formaat, dan hoef je het patroon geen zeventig keer op te plooien - en attaqueer ik die. Om mijn verslaving washi tape enigszins te verantwoorden, krijgt iedere enveloppe een kleurtje mee. Uiteraard niet zomaar willekeurig, maar elke 'soort' kleding krijgt zijn eigen versiering . De sleutel om dat te ontcijferen is te vinden op de doos waar de patronen in zitten (felroze = meisjesjurken, ruitjes = jongensbroeken, stiksels = meisjesjassen, ...). Als ik een patroon wil hergebruiken, hoef ik enkel de juiste tape te zoeken en daarbinnen de enveloppe vinden. Als ik in mijn 'goeien' ben, schrijf ik in alcoholstift op de zijkant onmiddellijk wat het patroon is (= nog sneller terugvinden ;)), maar zoals je ziet doe ik dat niet altijd.

234-04

Stiekem zou ik graag goed kunnen tekenen, dus grijp ik iedere (water)kans aan om te oefenen. Op de enveloppe komt een mini schets van wat erin zit - je kunt evengoed net zoals zij een foto van het patroon erop kleven -, zo moeten mijn hersencellen nog minder nadenken. Je ziet wat erin zit. Voor ik met mijn boekje (even doorscrollen) begon, kwam er telkens een stukje van de stof op de enveloppe - visueel, remember - en schreef ik erbij hoeveel stof ik nodig had.

234-05

Sommige basispatronen worden hier vaak opnieuw gebruikt - zij het met hier en daar een ander accent -, dus die belanden allemaal in dezelfde enveloppe in een apart mapje/insteekhoesje, zodat ik het benodigde patroontje snel terug vind. Voorlopig hou ik alle patronen bij -ook degene die te klein zijn-, mijn doos voor de kledingstukken is nog verre van vol. Misschien dat ik over een jaar of vijf wel van gedacht verander, maar dat zie ik dan wel!

234-06

Vorige winter kreeg ik van iemand een notaboekje cadeau. Een hamsterende boekenwurm die graag lijstjes maakt, die kun je daar écht content mee maken. Het was even denken wat erin zou komen, maar ondertussen ben ik stilaan aan het uitkijken naar een tweede exemplaar.

234-07

Per naaisel reserveer ik een plekje in het boek, en eigenlijk vervangt het mijn eerste 'enveloppes' (die krijgen nu enkel nog een washi tape, de naam van het patroon en soms een tekening mee). Wat  anders is, is dat ik mijn aanpassingen aan het patroon opschrijf én hoe het past - handig als ik het nog eens opnieuw wil maken. De andere zijde van de dubbele pagina zullen jullie misschien herkennen, die komen hier te staan.
234-08

Nodig is dat allemaal niet, maar ik geniet ervan om in mijn boekje te bladeren en te zien wat ik gemaakt heb. Het kan overkomen als een gigantisch werk, maar dat is het niet. Misschien wel wat neurotisch, maar dat is de aard van het beestje ;). Het werkt voor mij, dus ik doe rustig verder op deze manier.

En dan... zij stak de boel in gang, ik nam het stokje over, wie volgt? Want ik ben echt wel nieuwsgierig hoe anderen dat doen, orde in chaos houden of niet. Of de ultieme tip om uw huishouden te organiseren, daar zeg ik ook geen nee tegen ;)

donderdag 24 juli 2014

Schoon gordijn

Ik ging eens een schoon jurkje maken. IJverig als ik ben - ahum - maakte ik eerste een proefmodel, want die maten van mij. Naja, verder geen commentaar. Nog voor het proefmodel goed en wel geknipt was, kocht ik al de stof-voor-echt - oké, in tweevoud, dat stashbusten gaat hier even niet zo geweldig goed. Zachte stof, zacht van kleur, eens iets anders. Geschikt voor een feest. Vond ik toch.

233-01
Stof: Golden Moon (collectie 'Bloom' van Atelier Brunette)
Patroon: Sorbetto Top van Collette Patterns

Wat meneer Khadetjes daarvan vond? Laat ons zeggen dat "schoon gordijn" nog het meest flatterend was. Vreed goed voor mijn zelfvertrouwen is dat nu ook niet. Het kleedje kwam er niet en de stof werd opgeborgen.

233-02

Tot ons landje getroffen werd door een hittegolf, en ik het beu was om in de zetel te liggen met mijn poot* in de lucht. In tien miljoen stukjes deed ik nog eens wat me rustig maakt: iets creëren.

233-03

En dat is al wat daarover te zeggen valt ;). Het -gratis- patroontje werd ietwat aangepast aan mijn rondingen en bevalt me goed. Ik zag versies met mouwtjes, wat hier ongetwijfeld zal gekopieerd worden. Een aanrader voor wie een snel en simpel project zoekt - en dan gebruik je best biais uit de winkel ;)!

233-04

Gewoon rechtdoor stikken lukt ondertussen al aardig, bij momenten lukt het ook om het patroon van de stof te laten doorlopen. Stilaan wordt het dus tijd voor een iets grotere uitdaging: de pasvorm goed krijgen. Het plan om patroontekenen te volgen, is in het water gevallen dus als iemand me een geweldig goed boek kan aanraden om op mijn eentje wat te klooien, shoot! Tot jullie fenomenale tip ga ik voor mezelf met dit bloesje en het wereldwijde net aan de slag om de puzzel opgelost te krijgen.

233-05

Dossier "de aanpassingen" - Gezien mijn lengte werd het patroon met 5cm verlengd. Mijn lichaam past netjes in drie verschillende maten, dus paste ik het patroon in die zin aan: het loopt over twee maten uit. Het patroon voorziet in naadwaarde -makkelijk voor ondergetekende luie naaister- maar op de schouders stikte ik op 1cm in plaats van de voorziene 5/8".
Een eerste pasbeurt leverde ietwat bloezende armsgaten op - om dat op te lossen moet ik de nepen verplaatsen denk ik - omdat ik geen zin had om alles te tornen, nam ik de zijnaad wat meer in, waardoor het iets beter valt nu.




*pootupdate - we stevenen nog steeds af op status 'goed'. Het weer werkt niet zo best mee en zorgt voor wat last, maar de kinesist verzekert mij dat de blokkades die er zaten weg zijn. Ik geef hem zelfs niet eens het voordeel van de twijfel, maar geloof die brave mens gewoon ;). Ondertussen vliegen de krukken bij momenten al even aan de kant voor voorzichtige stapoefeningen... traag en langzaam dus.

zaterdag 19 juli 2014

Uit de oude doos

Waar opruimen niet goed voor is... regelrecht uit 'de oude doos'.

01
Stof: Little Daisy uit de Retro Rusty Brown collectie van Pieke Wieke
voor Soft Cactus - Meer details over de jurk kun je hier vinden

O ja. Ik mocht niet alleen haar geweldige stofjes testen, ik mocht ook meedoen aan een fotoshoot bij Myra. 'Tuurlijk' mailde ik, 'geen probleem'. Ik stond er alleen niet bij stil dat ik dan voor de lens zou moeten gaan staan. Ja. En laat dat nu eens niet mijn allergrootste hobby zijn. Zelf doen en zo wordt serieus overschat ;)

02

Het bezoek van een buitenlandse president in combinatie met twee zware ongevallen leverden me heel wat uurtjes fileplezier op, maar uiteindelijk raakte ik op mijn bestemming. Spannend, want ik kende alle aanwezigen slechts via mijn computerscherm. Druk en plezant, maar ook een aantal fijne madammen die deze stijve hark ietwat konden laten ontdooien - zei ik al dat ik helemaal niet graag op foto's sta? What was I thinking? Vooraleer terug te rijden, nam ik de tijd om te gaan piepen bij Hexagoon, wat een ervaring! Mijn spaarrekening is uitermate gelukkig dat mijn natuurlijke habitat zo'n 150km verderop is.

03

Het was een fijne dag en de foto's die zouden wel volgen. Die deden er voor mij ook niet zo heel erg toe. Toen ze kwamen, was het wel even slikken... Ik bleek de enige volwassene in de reeks te zijn, en kwam na een rits schoon blogkinderen. Ik voelde/leek precies een olifant. 't Is maar zoals ge uzelf ziet hé - voor alle duidelijkheid, ik ben geen olifant ;). Maar ik kwam mezelf tegen op die foto's, letterlijk dan, en dat beeld strookte op dat moment niet met het beeld van mezelf in mijn hoofd. En dat was wel even slikken. Serieus slikken, moet ik eerlijk toegeven - haja, die 10kg erbij sinds de enkelbreuk, die zag ik overal zitten, en mijn haar, man, hoe zat dat, en die...

04

Ik ben normaal gezien geen deler van mijn zieleroerselen op het net. En ik vraag ook niet om reacties van 'mo je ziet er zus en zo uit'. Daar gaat het me niet om... Mijn gewicht is voor mij een heikel punt - mijn speciale talentje, ik kom als ik nog maar aan eten denk ;) -, ik ben daarin niet de enige op deze planeet. En uiteindelijk is dat allemaal zo relatief als iets, maar het zorgde ervoor dat de foto's wat weggemoffeld werden. Vreed na datum wil ik toch graag deze foto's met jullie delen, want Myra (schoon foto's), Lieve (prachtig ontwerp) en Naomi (de stof, de shoot, gewoon alles :)) hebben dat goed gedaan. En mevrouw Khadetjes ook ;)

05




*pootupdate: de ingreep verliep goed, en was minder ingrijpend dan gepland. De activiteiten zitten hier echter op een laag pitje en het enerveert me ongelooflijk dat een dag zoveel sneller voorbijgaat als je nog niet de helft van je normale beweeglijkheid hebt. De kat-des-huizes heeft een platgereden staart (ik had niet gezien dat ze achter de rolstoel zat) en ik vermoed dat meneer Khadetjes mijn gezaag beu is - ik ook, voor alle duidelijkheid - maar het gaat de GOEDE KANT uit met de voet! En dat is de richting die we aanhouden ;)

maandag 14 juli 2014

Amai mijn voeten #geeftweg

--deze geeft-weg is afgesloten--

Blijkbaar zijn er heel wat mensen die graag af en toe eens komen piepen... de tellertjes gaan vrolijk de hoogte in, ik lees hier vaak plezante reacties en dat maakt mij dan weer content.
De laatste tijd kwamen heel wat aangename toevalligheden op mijn pad, en dat in combinatie met ronde cijfers - 900 begot, vind ik héél moeilijk om vatten! - maakt dat ik graag wat van mijn stoffenkast wil delen.

08-00
1m Atelier Brunette Hirondelle en enkele bijpassende knoopjes
08-01
2m Atelier Brunette Shine Green Coral
08-02
'Restpakketje' van 50cm katoen - 70cm popeline - canvas (FQ formaat) - 30cm popeline
Deze (zomerse) stofjes kunnen jouw richting uitkomen als je hieronder een reactie achterlaat en je op de een of andere manier volger bent. Deze keer doe ik het ietwat anders: de winnaar wordt gekozen op het moment dat ik zelf weer naar de post mag/kan* stappen - wat hopelijk rond 4 augustus zal zijn. De eerste naam die gekozen wordt, mag zijn favoriet kiezen, idem voor de tweede naam en de derde persoon krijgt de 'overschot'. Veel succes!

--deze geeft-weg is afgesloten--




*Vandaag wordt nog maar eens een nieuw hoofdstukje aan mijn gebroken enkel verhaal toegevoegd... Ik viel anderhalf jaar geleden voor mijn deur. Onder het motto 'als je iets doet, doe het goed' bleek ik een aantal complexe breuken te hebben wat mij een lange periode gips & revalidatie opleverde. Allerlei inspuitingen hebben me voorlopig niet geholpen, dus volgt nu een soort van operatie-van-de-laatste-hoop ;). Met als kers op de taart minstens drie weken steunverbod.

zaterdag 12 juli 2014

Nostalgie

U was al gewaarschuwd... zonenmaaksels voor het 'verwaarloosde' kind. Voor dit maaksel ging ik wat terug in de tijd. Wellicht ken je dat wel, je ziet een stofje en onmiddellijk 'zie' je het afgewerkte maaksel. Dat gevoel had ik toen ik mijn allereerste schots en scheve stiksel placeerde. Hemdjes maken leek toen nog decennia verwijderd, maar ik kocht voorzichtig mijn allereerste lapje stof. Voor je-weet-maar-nooit - en daar is het allemaal begonnen, de eerste stap in het hamsteren ;)

230-01

Deels uit luiheid, gebruikte ik opnieuw het Gingerbread patroontje. Geef toe, een patroon gebruiken dat er al ligt of helemaal opnieuw beginnen tekenen? Met naaitijd die niet onbeperkt is, is die keuze snel gemaakt. Om mezelf toch ietwat uit te dagen, paste ik het patroon een beetje aan.

230-02

Het rugpand werd doorgeknipt en de rugpas kreeg een accentje mee.

230-04

In het rugpand werd een stolpplooi toegevoegd - de mosterd hiervoor haalde ik bij JoChapeau, de plaats waar je moet zijn als het over schoon afgewerkte en creatieve hemd uitspattingen gaat.
Voor het biesje aan het knopenpad en de mouwen deed ik dan weer een beroep op haar hemdjes sew along ;). Om maar niet te zeggen dat ik eigenlijk gewoon beter een Theo gemaakt had...

230-03

Doodsimpel dus, nog wat grappige knoopjes eraan - ik negeer even het feit dat het hemdje minstens drie weken af was vooraleer de knopen aangenaaid werden - en zoonlief heeft er weer een hemdje bij.

230-05

woensdag 9 juli 2014

Een lesje traagheid

229
Vilt, restje stof & flockfolie met een speldje achteraan

Mijn oudste Khadetje is vijf. Hij houdt van alles en van niets. Een echte hamster is hij, dat kind - en ik die me afvraagt waar hij dat vandaan haalt ;) - verzamelt werkelijk alles in honderden potjes die hij met volle overgave bewaakt. Pluisjes wol, knopen, takjes, mooie stenen, ...

DSCF2045

Hij kan met het grootste gemak het bloed van onder mijn nagels halen om me daarna met volle overtuiging een hele dikke knuffel te geven en zeggen dat ik de "allerliefste mama" ben.
Het leven is niet makkelijk voor mijn kleine piekeraar, hij is een kind van extremen. Ongelooflijk is het hoe hij de wereld bekijkt en dat alles tot zich laat doordringen. En soms een hele tijd later een onderwerp weer oprakelt, als hij het 'doordacht' heeft. Bij momenten zo tegentjok als de pest, maar altijd gevoelig en heel alert op alle vormen van onrecht.

DSCF2083

Grappig is hij, mijn schriftje met uitspraken vult gestaag. Hij blijft hardnekkig 'tweewieleren' en sinds de wereld op twee wielen ontdekt wordt, zijn voetgangers plots verandert in voetstappers. Een mens moet het verschil maken, nietwaar?

212-02

Het kind is niet op te jagen. Niet. Handig in volle ochtendspits of wanneer je voor de schoolbel op school wil zijn. Maar hij geniet van iedere trap op de pedalen, van de nieuwe plantjes op het veld, de wind in de haren en de zon op de snoet. Oja, zijn traagheid van leven is ongetwijfeld te preferen boven mijn jachtig gedoe... gelukkige verjaardag kleine vent!

Misschien lees je ook graag:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...