woensdag 20 juli 2016

Over mijn lijk #schaterlach


Als er iets is waar ik - naast pastelkleuren #schaterlach - niet dolenthousiast over ben, dan zijn het wel kledingsstukken in tricot. Jaaaa, ik weet het, die dingen zijn comfortabel om dragen, ik snap het wel. Maar ik ben en blijf een katoenmadam. Geef mij maar ritsen, knopen en mooi aanpassende kleding waar geen rek bij komt kijken.
Wat kinderkleding betreft volg ik al jaren dezelfde strategie; zijnde -katoenen- zomerjurken en ditto korte broeken. Tot 2016, het jaar waar het lijf niet meewil en ik zelfs van achter het scherm mijn goesting niet vind. Ik klikte een vrolijke tricot broek voor zoonlief in het mandje en die doopt het ding tot zijn favoriete kledingsstuk waar hij in wil wonen. Zoonlief vs mevrouw Khadetjes; 1-0

418-02
418-03

"Moh mama, Dàt gaan we niet doen hé" en hij roloogt stoer.
Ik zet mijn eigen gedachten even opzij en focus op wat hij me wil zeggen.
'Dàt' slaat op de benodigdheden voor het scoutskamp zijnde geen ouders in de valies - kunnen die leiders stiekem mijn gedachten lezen, vraag ik me dan af ;)
Stoere zoon vs mevrouw Khadetjes; 2-0

418-04

Hij grijpt me vast alsof hij me nooit meer gaat zien, een échte knuffel.
"Want mama, stoere scoutsmannen doen dat niet als andere scoutsmannen erbij zijn"
Vrij vertaald: moeder, dit is waarmee je het gaat moeten doen de komende week.
Aan het station zet ik een opgeschoten kind met lange benen en een kort kopje af.
Hij bougeert niet en is er klaar voor, voor nieuwe en grootse avonturen.

418-05
418-06

Dus oefent mevrouw Khadetjes in loslaten en voegt ze nog wat dingen toe aan de plooilijst aka de dingen die ze nooit of te nooit van haar leven ging doen. Ze maakt twee shorts in tricot - ja, in dat model dat me helemaal niets leek bij het doorbladeren van het tijdschrift - en verstopt die stiekem in de valies voor het kamp.
Ik diepte twee zomersweaterstoffen uit de voorraad, oorspronkelijk gekocht met een ander plan in het achterhoofd, maar hé, op is op. Aangezien ze dienen om vuil te maken, stikte ik ze rechttoe rechtaan, zonder tralala. Ik startte de avond met het overnemen van het patroon en voor ik ging slapen had ik anderhalve broek... om maar te zeggen dat het best wel vlot gaat, deze Cyriel short.

418-07
418-08

Dossier gemaakt: Zoonlief kreeg geen stamp onder zijn derrière, maar stilaan lijkt hij meer en meer op een opgeschoten diertje. Zo een graatmager beestje dat eet als een uit de kluiten gewassen wolf met de energie van een erg jong exemplaar #schaterlach. Waarmee ik wil zeggen dat de omvang van zijn -niet bestaande- heupen niet meer overeen stemt met zijn lengte, dus nam ik het patroon over in maatje 122-128. Ik wou echter geen al te korte broekjes en voegde daarom in de lengte 5 cm toe.
Het ene exemplaar kreeg zakken achteraan, bij de andere nam ik die moeite niet - het kind gebruikt ze toch niet en het moest vooruit gaan. Oorspronkelijk stikte ik de pijpen van het grijze examplaar met de overslag naar buiten maar ik was er zelf niet van overtuigd en meneer Khadetjes vond het 'afgrijselijk'. Meer had ik niet nodig om het boeltje los te tornen en ze naar binnen te stikken. Rest nog de hamvraag van het verhaal; keerde het kind terug met dezelfde broek aan en negen pakjes vers gestreken propere kledij of kregen de andere broeken in de valies ook een kans?





Stof in 2016: 15 in  - 76 uit  (14 gekocht&verwerkt)  - #1in5uit

zaterdag 16 juli 2016

Het verhaal van de kerstbal #ufo2

417-01

Trouwe lezers weten wellicht onmiddellijk welk maaksel ik op het oog heb als ik het woord 'kerstbal' laat vallen. Het is het verhaal van een ongelooflijk mooi stofje, er is zelfs sprake van liefde op het eerste gezicht. Ik moest en zou het hebben, ik was er zo zeker van dat ik een vriendin het hoofd zot maakte om het voor mij te gaan halen.

417-02
417-03

Toen ik het felbegeerde stofje in handen kreeg, schrok ik... Ik wist dat het glitterde en dat het rood was #duh maar dat het zo rood was en zo glitterde, dat had ik niet echt verwacht. Maar kijk, ik had de stof nu gekocht, ik had een proefjurk gemaakt en alles paste perfect in mijn visioen dus ik ging de jurk maken. De supportersclub was fan van de stof, dat kon alleen maar een mooie jurk opleveren.
Onder het neuriën van shine bright like a kerstbal - erg irritant en niet uit het hoofd te krijgen - stikte ik de jurk ineen. Doorpassen maakte me diep ongelukkig... hoe mooi de stof én de jurk ook waren, het voelde niet 'mij' aan. Ik besloot mijn gevoel te volgen en maakte een nieuwe en compleet andere feestjurk. Het feit dat die ondertussen erg vaak van de wasmand rechtstreeks naar het lijf ging, toont duidelijk aan dat ik het bij het rechte eind had.

417-04
417-05

Ondertussen bleef de kerstbaljurk in het ikea-zakje zitten.
Ik hou niet van verspilling, al helemaal niet van zo'n dure stofje. Maar zelf zag ik me die jurk helemaal niet dragen. Stiekem hoopte ik dat er een of andere geweldige oplossing uit de bus ging komen. Enter oma Khadetjes, fan van de stof én de jurk van het eerste uur.
Helaas kreeg ik niet haar genen mee, dus was er behoorlijk wat aanpassingswerk om de jurk aan haar figuur aan te passen en te verkleinen. Links en rechts werden er nog wat veranderingen doorgevoerd - ik hààt retouchkes, maar voor je moeder mag je al wat overhebben, niet? - maar die leverden een draagbare jurk op die niet in mijn garderobe belandde. Zij blij, ik érg content.

417-06





Stof in 2016: 15 in  - 78 uit  (14 gekocht&verwerkt)  - #1in5uit

maandag 11 juli 2016

Festival der zachtheid


Of ik nog eens aan de slag wou gaan met wat stof uit hun nieuwe collectie? Kijk, soms zijn er van die dingen die je me geen twee keer moet vragen. Voor deze stofjes sloeg About Blue Fabrics - oftewel beter gekend als Bambiblauw - de handen in elkaar met Eef Lillemor met als resultaat drie lieflijke prints in iets zachtere kleuren dan ik gewoon ben te gebruiken.

414-02 414-03 414-04

Dat mijn smaak en die van mijn kinderen niet altijd overeenstemt, bleek overduidelijk toen het pakje stof hier in de brievenbus belandde. De wondermooie verpakking maakte mijn twee Khadetjes nieuwsgierig en het pakje werd uit mijn handen gegrist en viel ten prooi aan een verdelingsstrijd. Hoewel ikzelf geen plannen voor zoonlief had, ging hij lopen met een lapje Koala. Ik ben me er al te zeer van bewust dat hier meer naaisels voor dochterlief de revue passeren, dus wou ik hem zijn zin wel geven. De nieuwe LMV bood inspiratie - onverwacht, want ik ben er niet zo enthousiast over deze keer. Ik maakte voor hem een Isaac t-shirt, een patroon waar je makkelijk twee stoffen met elkaar kunt combineren... ik bleef 'braaf' en combineerde met veilig zwart - ♥ voor zoonlief en zwarte kleding - en liet bewust het zakje weg.

414-05 414-06

Toen ik de stoffen in preview zag, werd mijn oog onmiddellijk naar het mintkleurige Bears getrokken. Helemaal fan ben ik, van de prachtige resultaten van deze nieuwste samenwerking. De stof smeekt erom te combineren met streepjes - hoera, die had ik zelfs in de voorraad liggen -, ik hield me dan ook niet in. Het bovenste stuk van het overslagjurkje kreeg streepjes - ik twijfelde even over paspel om af te werken, maar vond het uiteindelijk te druk worden dus stikte ik gewoon om met de tweelingnaald. 
Bij tricot ben ik altijd benieuwd naar hoe makkelijk de stoffen verwerken en hier werd ik niet teleurgesteld - horendol word ik daarvan, van die flutsige stoffen die moeilijk te verwerken zijn. Hoe meer ik trouwens naar de verschillende stofjes kijk, hoe moeilijker ik het vind om mijn favoriet te kiezen!

415-02 415-03 415-04

Dossier gemaakt: Zoonlief heeft volgens de maattabel van het tijdschrift een 134, dus volgde ik keurig hun advies op zonder enige wijzigingen.
Het patroon van het overslagjurkje gaat slechts tot maat 110. Vorig jaar vergrootte ik dat met 1 maatje en aangezien dat jurkje dochterlief nog past, gebruikte ik maat 116+ opnieuw. Een plusje erbij aangezien ik iets meer marge wou en op persvoetbreedte stikte in plaats van op de voorziene cm. Truken van foor, I know, maar voor deze ene keer kom ik er perfect mee weg #schaterlach

415-05
Patroon tshirt: Isaac Tshirt uit LMV 2016/4 | Stof: Koala Eef Lillemor
Patroon jurkje: Overslagjurk van Gemaakt | Stof: Bears Eef Lillemor

Meer moois kun je vinden bij Blanche | Emma en Mona | Minnie MieMiss Wobie |
 P'titsmonstres | PaspelpoezenPetrol & Mint | Stannel | Van Janssen in 't dubbel
Zin om een pakketje in je brievenbus te krijgen? Neem hier een kijkje!





Stof in 2016: 15 in  - 75 uit  (14 gekocht&verwerkt)  - #1in4uit



-- JA, ik kreeg  deze stof van Bambiblauw om ermee aan de slag te gaan MAAR ik kies er zélf voor
om jullie wat meer te vertellen over stof waar ik oprecht enthousiast over ben en die ik zelf ook
zou kopen als ik ze niet gekregen had. Zoals in ieder bericht van mij, vertel ik wat ronddwaalt in
mijn hoofd en op mijn werktafel, zonder censuur #schaterlach. Wees welkom!---

dinsdag 5 juli 2016

Oprommelen #ufo1

Stof: Cascade glisten deep sea (Windham Fabrics) - Patroon bovenlijfje: Ileana van Compagnie M
Soms valt er werkelijk niet veel te zeggen over een naaisel. Behalve dan dat ik ein-de-lijk wat rommelde in mijn rondslingerende stapeltjes en besloot het "afwerken van ufo's" tussen "dromen van nieuwe projecten" op de naailijst te zetten. Onafgewerkte projecten, waar het om de meest uiteenlopende redenen spaak liep. Geduldig liggen die dan in hun Ikea-zakje te wachten op een laatste stiksel met de hand, het naaien van knoopjes, een zoom, een detail dat er niet uit kwam zoals gepland, ... Ooit werkte ik project per project netjes af, nu durf ik al eens een mega knipactie uit te voeren waardoor ik ondertussen minstens twee maand verder kan zonder nog 1 patroondeel te moeten knippen.

416-02
416-03
416-04
416-05
416-06
416-07

Ik werd op slag verliefd op de stof, zo erg dat ik die kocht en er onmiddellijk na dit exemplaar een Ileana jurk uit. Juist ja, tien maand geleden... #ikweethet. Ik wou wat variatie in de jurken brengen en koos daardoor voor de korte raglanmouwen. Voor mij klopte het niet om met deze print een cirkelrok te knippen, met mijn voorliefde voor plooien stikte ik op het gevoel enkele brede stolpplooien in het voor- en achterpand. Toen ik het resultaat zag was ik niet erg enthousiast... het leek me een vreselijk saaie jurk - als ik er al zo over denk, betwijfel ik of Mevrouw de Ontvangster enthousiasme zal kunnen opbrengen ;). Aan het ondertussen te korte rokdeel naaide ik een strook in een van de prachtige basicstofjes van Cotton+Steel. Om het geheel wat te breken, naaide ik een riempje in dezelfde stof en klaar #ufoafgewerkt!!
Dossier gemaakt: De jurk werd geknipt in een 5 jaar, maar dochterlief besloot na twee jaar stakingen tussen toen en nu zomaar even 2 cm borstomtrek erbij te groeien. Zo'n dingen worden hier enthousiast onthaald, maar de naaister in mij foeterde wel even - het kind kan gelukkig nog niet lezen. Ik naaide de zijnaden op het absolute minimum en foefelde nog wat extra millimeter erbij met een zichtbare rits zodat de jurk nu valt als een 6 jaar en hopelijk toch nog even mee kan.

416-08





Stof in 2016: 12 in  - 72 uit  (14 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in6uit

donderdag 30 juni 2016

Glinstering


Zoals ik het zie, heb je verschillende mensen nodig in je leven... Van die mensen waar je overloos tegen kunt zwanzen, zonder dat ze zeggen dat je een zaag bent. Of die eerlijk zeggen waar het op staat als je even quasi wanhopig wordt van een naaisel dat niet wil lukken - ja, ook als dat niet datgene is waar je op hoopt - en je een uitweg bieden. Of even enthousiast kunnen zijn om een rits die schoon blind zit, een detail met een hoekske af, een naaitechniek die je voor het eerst uit dat machien perste, ... van die dingen waar een normaal mens alleen maar zijn schouders bij optrekt.
Van die mensen die een knettergek plan hebben, maar waarvan je gewoon weet "dat komt goed". Die kilometersver wonen en je eigenlijk van haar noch pluimen kent. Althans, niet fysiek - maar wie valt over zo'n details, nietwaar?

413-02

Voor zo'n mensen durf ik al eens wat grenzen oversteken, of meedrijven op hun dromen, vol bewondering voor wat ze uit de grond stampten. Als die droom gaat over een -online- (fournituren)winkel waar je alle mogelijke noodzakelijkheden voor tassenmakerij kunt kopen, dan snap je ongetwijfeld waarom ik enthousiast ben.
Toen ik een tijdje terug aan het foeteren was op een tas-in-skai, maakte zij zonder enig probleem een tas in het prachtigste kurkleer dat ik ooit zag - veel zag ik er eigenlijk ook nog niet, dat terzijde. Met een gewone naaimachine, wel te verstaan. Ik zag lichtelijk groen van jaloezie, want daar zat ik, te sukkelen op mijn lelijke nepleer. Op dat eigenste ogenblik werd ik voor de eerste keer verliefd op kurkleer, zonder te voelen of te zien... de luxe dat prachtige leer zelf te kunnen verwerken gaf voor mij de doorslag.

413-03

Ik kreeg een lapje wit kurkleer om mee aan de slag te gaan - dat werd een handtasje voor bij deze jurk,  krijgen jullie snel te zien! - maar om een aantal andere dames te bedanken, bestelde ik in allerijl Bamboo kurkleer met zilver. Een beetje glitter leek me precies gepast om onze dank je wel uit te drukken na een schooljaar lang met onze Khadetjes aan de slag te gaan - dat deden ze met zoveel verve en enthousiasme dat ik zelfs binnenin nog wat extra glitter stopte ;).
Met mijn zwak voor kleine, nutteloze zakjes, goot ik het geheel samen in een plezant ritstasje dat voor vanalles gebruikt kan worden én een ideaal bandwerkje bleek te zijn - als in geestig om te maken, snél klaar en mooi. Groot zijn ze niet, maar je kunt er zonder probleem een (zonne)bril, wat stiften/pennen, make-up, ... in weg krijgen. In al mijn enthousiasme stikte ik er eentje te veel, dat exemplaar stuur ik graag jouw richting uit als je hieronder voor maandagavond een berichtje achterlaat.

413-04 413-05 413-06
413-07
Stof: Kurkleer Bamboo met zilver van bij K-bas - Stof voering: Metallic frost diamonds yardage (Robert Kaufman)
Versteviging: H630 (achteraf gezien: niet nodig in combinatie met het leer) - Patroon: Multi-user (Just Made by Mie)





Stof in 2016: 12 in  - 70 uit  (14 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in5uit

maandag 27 juni 2016

Over zwart&wit en geen karakter


Er zijn zo van die dingen, waar ik nooit of te nimmer mijn tijd zou instoppen om zelf te maken; pjyama's bijvoorbeeld. Nooit. Vergeet het. Ten Khadetjeshuize worden geen gele beesten of roze prinsessen op kleren geparkeerd met als uitzondering dingen die je draagt op plekken waar de rest van de wereldbevolking geen zaken mee heeft. Pjyama- en ondergoed dus. Géén zelfmaak.

412-02
412-03
412-04
412-05

Zoals dat dan gaat als je dingen hoog van de toren roept, keerde deze uitspraak zich tegen mij ;). Sinds haar patroon in de voorraad zit, zondigde ik al enkele keren tegen mijn eigen regels. Niet omdat het goedkoper zou zijn, of sneller, of weet-ik-veel-wat. Gewoon omdat het een bandwerkje is waarbij ik mijn verstand op nul kan zetten én het zoveel fijner is om op te kijken dan op die roze of blauw/gele mormels. Toen het Ge(s)tikte wijven weekend er aankwam, knipte ik - verspreid over enkele weken weliswaar, vliegen is nog steeds geen standaardonderdeel van mijn mechaniek - tien exemplaren, vier voor zoonlief, vier voor dochterlief. Wie nu overtuigd is dat ik niet kan rekenen - volkomen terecht overigens - de twee extra exemplaren zijn effen zwarte exemplaren... kwestie dat ik enkel twee stapeltjes hoef te maken; eentje met bovenstukken, eentje met onderstukken. De jongeheer en -dame in kwestie kunnen er zelf op los combineren wat mij betreft - ook handiger bij mors- en andere accidenten #schaterlach
Ik liet me volop drijven op de zwart/witte golf die stoffenland overspoelde en kocht me er enkele exemplaren van - ik weet het géén karakter. Als excuus kan ik aanvoeren dat ik bijna geen tricot in de voorraad heb #schaterlach. Ze combineren makkelijk met elkaar, én ze vereisen slechts één wasmand/programma. Win win als je 't mij vraagt!

412-06 412-07
412-08

Dossier gemaakt: hun winterversies passen nog perfect, dus ging ik uit van dezelfde maat - lekker makkelijk trouwens, geen patroon overnemen vereist ;). Voor dochterlief maakte ik maat 122 waarbij ik het bovenstuk een drietal cm langer knipte. Zoonlief is helaas aanbeland bij de grootste maat, zijne maat 134. Om het voor mezelf plezant te houden, wisselde ik omzomen af met boordjes in zwart/wit en oker, kwestie om het een extra kleuraccentje te geven. Het was tegelijk een ideale oefening om de uitbreiding van mijn machinepark - welkom coverlock - grondig uit te testen.

412-09

zondag 19 juni 2016

Tempting...


Op het moment dat ik meneer Khadetjes leerde kennen, kreeg ik er gratis en voor niets een nukkige tiener bij. Je hoorde hier nog nimmer iets over een tiener? Klopt, want we hebben het over het nichtje van meneer Khadetjes, dat op dat moment door omstandigheden bij hem woonde en hem helemaal en volledig in haar hart had gesloten. Wat ik ook zei of deed, ik was bezig met een vijandige overname. Nukkige tiener, ik zei het al #schaterlach.

411-02

Het kwam helemaal goed, ondertussen is die tiener uitgegroeid tot een zàlige twintiger met een hart van goud - dat had ze trouwens toen ook al, laat daar geen twijfel over bestaan - en werd ze vijf jaar geleden doopmeter van dochterlief. De denkbeeldige strijd om het hart van meneer Khadetjes is ondertussen voltooid verleden tijd.
Op het verjaardagsfeest van dochterlief had ze 'iets te vertellen'. Zoals je ondertussen wellicht al kunt raden, bleek dat iets een aankondiging van een bruiloft te zijn... Ik ben niet zo'n romantische ziel maar ik moest onmiddellijk aan mijn eigen trouwfeest denken. Geen grootse toeters of bellen, maar een dag die één lange aaneenschakeling was van warme mensen en hun geschenken. Zo kreeg ik de stof van mijn jurk van een vriendin, en maakte een andere vriendin voor mij die eenvoudige jurk die ik niet vond. Ondertussen zijn we negen jaar later, nog steeds wil ik niets aan die gouden dag veranderen - ook al liep er vanalles fout, het deert me niet, gewoon al het terugdenken maakt me warm vanbinnen. Zoiets wou ik ook voor het nichtje... een warm geschenk boordevol liefde.

411-03
411-04
411-05

Nostalgisch en al flapte ik eruit dat ze wat mij betreft mocht kiezen; ofwel gaven we haar een enveloppe-achtig iets ofwel kon ik haar een plezier doen met ik zeg maar wat, kleding voor de bruidskindjes? Stralend zei ze 'ja! Kleding voor de bruidskindjes graag'. Had ik me daar toch weer wat op de hals gehaald #schaterlach. Nogal een chance dat ik niets in de orde van een trouwjurk voorstelde ;).

411-06

Omdat het nichtje en ikzelf niet echt dezelfde stijl hebben, vroeg ik om wat richtingaanwijzers. Nul op het rekest, "alles wat je doet zal goed zijn". Charmant, dat wel, dat blindelings vertrouwen, maar het voelde niet goed. Tuurlijk kan ik naaien maar tegelijk was er héél wat schrik om dat klusje te verpesten. Aangezien ik ondertussen kampioene loslaten aan het worden ben, deed ik van loslaten #doewaarjegoedinbent en er kwam een patroon én stof op mijn pad. Beide zag ik in mijn dromen olijk naar het altaar huppelen. Het aantal - vier stuks, alstemblief -, de locatie van de bruidskindjes - twee in huis, eentje aan de andere kant van het land en eentje op driekwart van die afstand - en de datum van de festiviteiten - op slechts één maand van zoonlief zijn communie - deden de wenkbrauwen even de lucht in gaan, maar ook daar deed ik van 'loslaten'. Ik kreeg de maten van een naaiende oma - professionele maten waarvan ik de helft niet eens kende, misschien moet ik toch nog eens nadenken over die naailes - en ging aan de slag met proefjurkjes. De jurkjes werden halverwege ergens gepast en na de communie ging ik enthousiast aan het werk voor de definitieve versies.

411-07
411-08

Dossier gemaakt: Ik zag bij Mondepot de perfecte stof voor een bruiloft passeren; bruikbaar langs beide kanten, wit met goud of omgekeerd. Ideaal in de meeste gevallen. Ik tintte nogmaals of er écht geen accentkleur of zoiets was waarmee ik aan de slag kon gaan - het bloed kruipt nog steeds waar het niet kan gaan, ik ben verzot op kleur - en na een hernieuwde carte blanche ging ik aan de slag met de stof. Na een glimp van de bruidsjurk - niet wit - koos ik resoluut voor de gouden kant van de stof, zo was ik er zeker van dat de kindjes niet met de bruid zouden 'vloeken'.
Ik ging drie keer aan de slag met Once upon a party van Ienemiene; telkens een hoge taille met een klokrok eronder. Voor de kleinste jongedames vertrok ik van een 98 en gradeerde ik naar een 104 of 110 in de taille. Voor dochterlief maakte ik een ongewijzigde 116 - bij haar vertrouwde ik op de maattabel, bij de kleinste meisjes mat ik zelf na op het patroon wegens nogal afwijkende maten ;). Alle jurken werden volledig gevoerd met een lichte witte katoen, afgezet met een gouden biais. Om het rokdeel wat voller te laten vallen, gooide ik er enkele meters tule tegenaan. Bij de kleinste jurken verwerkte ik dat tussen de buiten- en de binnenstof, drie rokken in tule waarbij er bij één exemplaar een gerimpelde strook van 10cm onderaan werd aangezet voor wat extra volume. Dochterlief kreeg een aparte onderrok aan een elastiek; ik vertrok hierbij van het idee van de strokenrok maar gebruikte héél wat meer tule - ik vermoed dat er uiteindelijk twaalf meter tule in de onderrrok zit. Zelf vond ze de onderrok "zo prachtig mama" dat het kleed niet eens meer hoefde #schaterlach

411-09

Om de jurk wat te 'breken', naaide ik een lintje op de scheiding tussen boven- en rokdeel. Maanden geleden vond ik in de plaatselijke naaiwinkel een lint van de perfecte kleur. Niet echt mijn stijl of ding, maar passend bij de stof en de gelegenheid. Ik werkte de kleinemeisjesjurkjes af en kwam tot de constatering dat ik niet voldoende over had voor de jurk van dochterlief. Dat ik even door een paniekmomentje ging, dat hoef ik er wellicht niet bij te vertellen? De jurkjes gingen op de post met bestemming 'andere kant van het land' en ik probeerde het hoofd koel te houden. Mijn ergste vrees werd waarheid; ik had tijdens mijn strooptocht het laatste stukje van de rol gekocht en er was niets meer te vinden. Ik zocht en vond -zuchtend- een waardig alternatief, zo mogelijk nog meer gesmaakt door dochterlief; rozen, parels en pluimen - wie mij een beetje kent, weet dat ik daarvan werkelijk gruwel.

Dossier gemaakt: Voor zoonlief had ik grootse plannen; ik wou dat hij perfect bij de meisjes zou passen én er gelijkwaardig zou uitzien. In mijn hoofd zat een witte Cisse in gabardine, een Theo in popeline en een gilet in de goud/witte stof. Na de communieuitspattingen gaf het lijf voor een tweede keer volledig forfait... tijd om keuzes te maken dus. Met pijn in het hart besloot ik een wit hemdje te kopen - met lange mouwen, gezien het kwakkelende weer van de laatste tijd -, net zoals een okergele broek. Omdat het nogal vaak de zoon is die het onderspit moet delven wat betreft zelfmaak, sleepte ik me de avond voor de bruiloft vastbesloten naar de naaimachine en maakte ik een Fil vest uit La Maison Victor. De stof spreek voor zichzelf - en mede uit tijdsgebrek, laat ons eerlijk zijn - dus liet ik de paspelzakken vallen en maakte ik een erg simpele versie. Gekocht of zelfmaak, mijn lieverd trok het zich niet aan en hij straalde ♥.

411-10
411-11
411-12

Ik durf niet te tellen hoeveel uren ik ermee bezig geweest ben, met het uittekenen/aanpassen van de patronen, de proefversies, het zoeken naar een geheel, het naaien en weg en weer rijden. Vraag me dus niet om dit kunstje te herhalen, ik ben het niet van plan - tenzij je mijn schoonzus bent, dan is het een ander verhaal.
Bruid en bruidegom waren in de wolken met ons geschenk, zelf vind ik dat alle moeite er geen teveel geweest is. Ik zou het zo opnieuw doen :). Misschien wat 'meer op tijd', maar dat is slechts een detail, nietwaar? #schaterlach.

411-13
Stof: Goud katoen (Lucy has a secret) - Patroon gilet: Fil vest uit LMV - Patroon jurken: Once upon a party (Ienemiene)





Stof in 2016: 12 in  - 70 uit  (14 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in5uit