Tim moment

donderdag 12 juli 2018

Timmen genoeg in de wereld, maar uiteraard heb ik het hier over Tim Gunn en zijn - voor mij toch - legendarische uitspraak "Make it work".
Aangezien het al lang geleden is dat ik jullie nog eens trakteerde op een typisch Khadetjes maaksel - aka het maaksel waar zo ongeveer een miljoen dingen fout gingen, dat in de ufo stapel belandde en op een of andere bizarre toch gereannimeerd geraakt - en dito hersenspinsel over hoe ik tot mijn Tim moment kwam. Zet je maar schrap #schaterlach


"Ik koop niets in de winkel. Vergeet het."
Een dik jaar geleden deed het jongste Khadetjeskind haar communie. In tegenstelling tot de eerste keer was ik voorbereid en lag de outfit al maandenlang klaar. Vuistje voor mezelf, want eens Queen deadline altijd Queen deadline vrees ik, ik kan het gewoon niet laten.

Ik zie er zwart op wit staan "dit jaar doen we niet van deadline naaien" en ik beloofde vaagweg dat ik er wel een keer op terug zou komen, maar hé, gelukkig nemen jullie me niet altijd letterlijk op mijn woord. Anyway, het kind zelf was van kleren voorzien. Ik herinner me - opnieuw, ik val graag in herhaling -  geen nudistische taferelen dus zoonlief was ook van kleren voorzien. Voor meneer Khadetjes ging ik zèlf een Jack (haja, want hij past mits kleine aanpassingen nog in de kindermaten #schaterlach) maken, en uiteraard een Theo. Laat het ons erop houden dat er godzijdank winkels bestaan met uitstekende webwinkeldiensten-op-het-laatste-moment. Daar stond ik, als laatste - gaat dat ooit anders? - zonder een outfit. Niet dat dat daarom altijd mega speciaal moet zijn, maar gezien mijn érg minimale kleerkastinhoud had ik niet echt iets wat ik aan kon trekken. En kopen, pff, daar had ik géén maar dan ook geen enkele zin in. Ik ben niet zo'n makkelijk mens én mijn lijf vraagt net iets andere maten dan standaard confectie. Zelfmaak is in mijn geval veel sneller dan zelfkoop.



"Ik weet het jong, wat ik ga maken!"
Ik leer écht wel, eerlijk waar.

Maar dat leren gaat erg traag bij mij. Ik weet dat mijn rondingen niet wegkomen met het merendeel van wat je tegenwoordig in het straatbeeld ziet, ik moet het hebben van dingen waar wat taille in zit, of waar een riempje te pas komt - liefst het eerste, want pff, riempjes, gedoe alom #schaterlach #hetligtaanmij. Die kennis beleefde een of ander geweldig zenmoment op een of andere afgelegen berg want ik koos de Barbara jurk uit - de toen kersverse - LMV. Kwestie van gebruik te maken van wat ik in huis had.

Onder hetzelfde motto stapte ik naar de voorraad en rammelde daar in mijn Lottebak - de voorraad zit hier niet enkel gesorteerd op kleur #ikweethet maar ook op soort en 'bestemming'. Bij het klikken op mijn label zou je denken dat ik enkel haar stoffen gebruik als ik ze krijg, maar euh, ik koop die ook effectief. Om vervolgens vaak lang te koesteren, maar ook om ze te verwerken - om een of andere bizarre reden geraken die niet altijd hier, maar dat is dan weer een ander verhaal.
Het patroon combineren met haar standaard stof, dat leek me geen goed idee - spijtig, want daar zit een mooie lap waar ik dringend eens de schaar in wil zetten - dus ik zocht verder en vond een paneelstof in crêpe waar ik voldoende uni stof bij had. Het paneel had trouwens een erg lichte gouden opdruk, perfect, want ik wou niet met de aandacht gaan lopen.

Ik nam - voor mijn gevoel uiteraard - tienduizend patroondelen over en begon eraan. Ik kan je eerlijk niet meer zeggen welke maat ik maakte - misschien wel, maar ik ben te lui om het op te zoeken, dat warme weer, weet je wel - maar de jurk valt érg ruim uit. Geen idee of ik iets fout overnam, maar niet alle patroondelen klopten en dat maakte me lichtelijk wanhopig want ik zat wel met een -kuch- kleine tijdsdruk. Ik loste het niet bijster elegant op door wat aan mijn stof te trekken - ge moogt bedenkelijk kijken, ik zei al dat ik het wellicht op een andere, betere manier had kunnen oplossen ;) - en hier en daar een shortcut te nemen. Had ik dit alles een jaar geleden geschreven, de bewoording zou anders geweest zijn. Ik herinner me véél gefoeter, wat ook onmiddellijk de eerste reden is waarom de jurk hier niet passeerde. Ik had er er mee gehad. En hoe.




"Seriously!? Een schort?"
Na alle trekken en vloeken - dat kraagje erop zetten was geen lachertje, in deze glibberige stof en dan zwijg ik nog over het 'beleg' aan de armen dat werkelijk voor geen seconde bleef zitten. Ik sleurde dat dan maar onder mijn naald door en stikte door met gouddraad ;) - trok ik het kleed over mijn kop en ging ik zo goed en kwaad als dat kon - ik heb dat dus niet in huis, een spiegel waar ik mezelf volledig kan zien - voor de spiegel staan. En tjakka.

Ik. maakte. een schort.

Geen idee of jullie bomma's of groottantes of iets in die aard hebben, maar zo een ding dat mensen van een gezegende leeftijd in de zomer dragen. Meestal kei synthetisch en met motiefjes waar ik spontaan van ga lopen. Een schort dus. Ik nam groen van ellende een foto, stuurde die whatsappgewijs door naar mijn naaihulplijn en werd daar vrolijk uitgelachen - merci vrouw, nog niet verteerd, dat leedvermaak van u #schaterlach. Bon, dan kunt ge twee dingen doen; ofwel ren je naar de winkel om iets te kopen - geen optie wegens "na sluitingstijd dag voordien" ofwel doe je van "Make it work".
Ik kon niet naar de winkel lopen maar los daarvan ben ik niet echt een opgever...  Ik stikte olijk riemlusjes op de jurk - mét gouddraad, kwestie van mijn ellende wat glans mee te geven ;) - en diepte uit de voorraad riempjes-die-ik-heb-maar-eigenlijk-nooit-gebruik een goudkleurig exemplaar dat het goed deed bij de print. Ik voorzag knoopjes in dezelfde kleur maar vervangde die op het laatste moment - nee, niet spreekwoordelijk, in mijn geval mag je zo'n dingen letterlijk nemen; we spreken over tien minuten voor we naar de kerk fietsten - door mijn all time favourites en keek gewoon niet in de spiegel. Neh, probleem opgelost #schaterlach


Make it work?
Eerlijk gezegd is dit verre van het naaisel waar ik trots op ben. Amai nog niet. Ik zie héél wat dingen die beter of mooier afgewerkt hadden kunnen/moeten zijn en los daarvan rammelt er nog een en ander aan de pasvorm. Ik droeg de jurk en genoot van een schitterende, gouden dag. Tuurlijk kom ik graag 'goed' voor de dag, maar op zo'n momenten kan me dat eigenlijk weinig schelen. Je kind zien stralen, familie rondom je, die jurk maakt voor mij het verschil niet uit.

De oplettende lezer fronste misschien eens bij 'Mevrouw Khadetjes die tien minuten voor ze vertrekt vrolijk tien ieniemienie knoopjes aannaait'? Helemaal terecht, want dat zijn dingen die gewoon niet kunnen. Los van mijn totale onvermogen om knopen aan te naaien, kan ik dat écht niet op die tijd. De stouterik in mezelf stikte de knoopsgaten door beide voorpanden heen, zodat de jurk niet open kan en ik gebruikte op enkele cruciale plekken wat dubbelzijdige stoftape om alle inkijk te vermijden. De knopen zeg je? Wel, heel erg eventueel zette ik die vast met textiellijm. Aangezien die vast zaten als in beton dacht ik mijn redding gevonden te hebben - mijn ontnuchtering was groot, toen ik die jurk na het wassen knooploos uit de wasmachine haalde #schaterlach.

Aangezien ik nog een grotere hekel heb aan knopen aannaaien dan aan retouch'kes, werd de jurk op mijn ufo-stapel gemikt. Tot nu. Want met dit warme weer kon ik wel een extra luchtige jurk gebruiken, dus trok ik die over mijn hoofd. Knooploos, geen kat die er eigenlijk op lette - of het mij durfde te zeggen, dat kan ook.
Deze jurk is mijn ding niet - ik denk dat ik met het model wel weg kom, maar volgens mij is de kleur zo totaal niet 'mij' dat de jurk in mijn kast geen lang leven zal beschoren zijn. En hoewel ik daar eens om kan foeteren, gebeuren zo'n dingen. Punt. Vertel me eens; doe ik de moeite om er toch nog knopen aan te zetten? Maak ik er iets voor dochterlief uit - of een onderstuk voor mij, als er een fellere kleur bovenaan zit kan het wellicht wél? Gebruik ik mijn patroondelen opnieuw om een nieuwe versie te maken? Vertel het me, ik ben benieuwd :).

[Op mijn communiezieltje, ik deed het niet met opzet... je moet weten dat bloggen ten Khadetjeshuize wel enige aanknopingspunten met de Tour de France heeft; er zijn véél etappes. Soms zijn er eerst foto's, soms is er eerst tekst, soms is er eerst een maaksel, soms loopt dat allemaal wat door elkaar. In dit geval was er duidelijk eerst een jurk. Toen ik die vanonder het stof haalde, was ik helemaal niet van plan daar ook maar een woord over te schrijven. Maar toen bedacht ik dat we dat met z'n allen wat vaker moeten doen, tonen wat er fout gaat ;). In ieder geval, ik schreef een epistel en toen had ik nog foto's nodig. Ik poseerde olijk samen met mijn lieftallige assistent, mevrouw de schaduw. Net voordien dacht ik "wel, daar zitten nog wat kreuken die absoluut geen zicht zijn". Dus zet ik mijn naaistrijkijzer op de jurk en werkelijk... die stond in de stof, pal in het zicht, achteraan op de zoom, wat mij nog benieuwder maakt naar jullie suggesties. Mocht er nog meer bewijs nodig zijn dat ik geen huishoudwonder ben noch een geweldige naaister, I rest my case.]

37 opmerkingen:

  1. Ik heb geen suggesties, maar het verhaal is hilarisch.
    Voor educatieve doeleinden mag je nog een foto van de strijkijzerafdruk toevoegen, want ik zie het niet hoor.
    En je kan beweren wat je wil: je bent een geweldige naaister, net omdat je van Make it work doet!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik liet er meneer Khadetjes geen foto van nemen, maar het is er echt wel en behoorlijk zichtbaar ook vrees ik. Gelukkig enkel onderaan, dus ik zou het kunnen oplossen door de zoom nog eens om te slaan. Ik kon mezelf wèl voor de kop slaan #zucht.

      Verwijderen
  2. Ik lig hier onder de tafel... en lach hardop vanwege de knoopjes en de wasmachien. En deze dan, geniaal: Ik stikte olijk riemlusjes op de jurk - mét gouddraad, kwestie van mijn ellende wat glans mee te geven ;) You made my day! Overigens vind ik het een keimooi jurkje, hij is misschien wat bleek, maar met wat zomerzon komt dat wel goed, toch? En die schoenen staan er prachtig bij...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik was er zo van overtuigd dat ik de ultieme oplossing gevonden had, ik had kunnen weten dat luiaardsoplossingen me nergens gingen brengen ;).
      -helemaal gelijk van die schoenen trouwens, die kocht ik toen en ik deed een vreugdesprongetje dat ik iets in de kast had liggen dat er zo schoon bij paste #omgekeerdewereldhier #eerstdeschoenendanhetkleed-

      Verwijderen
  3. Het eerste wat ik dacht als ik die eerste foto zag was dat je vermagerd was dus de jurk is niet zo slecht. Verder zit ik momenteel op een overvolle tram dit te lezen en kijken de mensen wat vreemd naar de lach op mijn gezicht. U schrijfstijl is zo zalig, het spijt me dat je hiervoor zo hard moest vloeken tijdens het naaien 😉

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Kijk, het was misschien niet je eerste bedoeling, maar je tovert met je hele verhaal alvast een gigaglimlach op mijn gezicht. En weet je, je hebt absoluut gelijk, we moeten met zijn allen al eens vaker een niet-zo-geslaagd project op de wereld loslaten.
    Maar los daarvan, ik zie er niet zo'n schort in, echt niet. Dat het kleur je misschien niet zo goed flatteert, dat zie ik er eerder in. Moest het ik zijn, ik maakte er iets voor dochterlief van, want ik ken mezelf, ik ben dan niet content en dan komt dat toch niet uit de kast...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het riempje lost het schortprobleem op, zonder is het écht geen zicht. Ik denk er nog eens over na, hoe ik deze 'situatie' het best oplos ;)

      Verwijderen
  5. Ik vind het best goed, niet perfect, maar zeker goed! Maar net als Piepow, zou ik er de schaar inzetten als ik niet tevreden was! Het zou maar in de kast hangen en daarvoor is het stofje veel te mooi!

    Geen idee welke naaimachine je hebt, maar het knopenaanzetvoetje van Bernina is een geweldig hulpmiddel om in een handomdraai kopen op te stikken!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je hebt overschot van gelijk, ik ga het wellicht ook niet genoeg dragen dus denk ik nog eens goed na over wat ik er juist mee ga doen. Wat tijd brengt hier meestal wel de oplossing met zich mee.

      Geen Bernina in huis, wel een Janome en die kan ook perfect knopen naaien. Helaas niet de knopen die ik uithaalde, daar zaten geen gaatjes, het zijn er zo met een 'lusje' achteraan, ik ken geen enkele knopenvoet die daar weg mee kan ;).

      Verwijderen
  6. Eerlijke mening hè... Ik heb één of twee pannenkoeken laten aanbranden bij het lezen van dit naaiavontuur... Waarvoor dank 😂 Maar goed, de jurk is ok, echt, zeker draagbaar en roept bij mij geen bomma of schort visioenen op. Maar het is ook geen wow... En ik heb mooiere en nettere creaties van jou gezien. En dat strijkijzer incident is misschien wel een teken... Dus als je denkt dat je deze nooit uit de kast zult halen, dan....schaar erin! Of in de hoek er mee en vergeet Tim gewoon ;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Aangebrandde pannenkoeken klinken -euh- yummie?

      Ik ben het helemaal met je eens, soms zit je erop, soms er wat naast, deze jurk is niet het mooiste en zeker - écht niet - de netste creatie die ik maakte. Aangezien ik niet hou van verspilling draag ik die toch, te zot om het niet te doen omdat de jurk wel goed zit. Maar voor mij schreeuwt ze 'zelfgemaakt' uit in de niet zo goede betekenis van het woord, en dat wringt.
      Het strijkijzer incident valt nog op te lossen, gelukkig begon ik aan de rand, als ik de zoom nog eens extra omsla, is de grootste schade weg. De lengte zal wellicht nog zedig genoeg zijn ;). Maar dan moeten er natuurlijk wel nog knopen op #schaterlach. Ik laat het nog even sudderen en zie wel wat eruit komt!

      Verwijderen
  7. Mijn reactie was bij het zien van de eerste foto: ik moet dat kleed maken, kijk eens hoe mooi het haar staat. En toen begon ik te lezen, ik denk dat niemand het hilarischer dan jij kan maken. Ik denk ook dat je overdrijft, misschien moet je gewoon een spiegel kopen waarin je je zelf wel kan zien. Dit ziet er allesbehalve een schort uit, ik mis al de print om te beginnen. Ik zou het kleed een kans geven, als het goed zit. Ik vermoed dat je ook niet aan andere accessoires doet, maar misschien kan je een brocheke ofzo proberen voor een extra accent?
    En ja, we moeten ook eens tonen dat het fout loopt, maar dan nog mogen we trots zijn op het resultaat, ondanks de omweg(en).

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik snap dat je denkt dat ik overdrijf (ik dik het misschien hier en daar wel iets aan, eerder een dikke korrel zout dan een schep ;)), maar ik herinner me nog erg goed dat ik lichtelijk wanhopig was na die eerste passessie, het zag er niet uit. Dat riempje doet veel, net als de elastiek die ik achter de gerimpelde stukken stopte. Zonder is het een schort ;). Een schoon schort, maar toch.
      Ik probeer mijn maaksels hier op de blog meestal zonder al te veel accessoires te tonen, ja, ik heb er een lange ketting bij die het geheel nog wat meer breekt - een broche zou niet werken, de stof is er te fragiel voor - maar ik vind dat het hier gaat om wat ik maakte en niet over hoe schoon ik dingen kan stylen (niet, dikke buis daarvoor, maar dat is ook niet waar mijn blog om draait. Voor mij toch niet.)
      Als je de jurk zelf wil maken, zou ik echt een maatje kleiner overwegen dan het tijdschrift voorstelt, het valt erg oversized - enkel checken of het bovenlijf er ook goed in past, want dat is geen zicht als dat te krap uitvalt ;).

      Verwijderen
  8. Reacties
    1. en zet daar toch maar knoopkens aan! (heb je daar geen kinderen rondlopen die je dat kan laten doen nu ze vakantie hebben?)

      Verwijderen
    2. Ik betwijfel of dat goed komt als ik hen dat laat doen - het zijn dan wel erg mooie knoopjes, maar ook behoorlijke vervelende om aan te naaien, vandaar mijn we-gaan-dat-hier-eens-anders-oplossen gedrag. Maar hé, ik kan het proberen.
      Hoe meer ik erover denk, hoe meer ik denk het patroon nog een kans te geven. Ik weet alleszins al waar het fout zou kunnen gaan ;)

      Verwijderen
  9. Amaai, wat een calvarietocht! Ik zou zeker knoopjes aannaaien, want het viel me bij de eerste foto al onmiddellijk op. Wel eens leuk om te lezen dat het overal eens mis kan gaan. Gisteren iets 5 keer moeten opnieuw doen (ook de Barbara jurk, die is zeker vervloekt) en dan dacht ik: allé bij die anderen loopt het allemaal van een leien dakje. Toppie om eens de andere kant te zien en lezen. En groot gelijk om het op de blog te zwieren. Het deed me deugd om te lezen ... 😜

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wel kijk, ik ga knoopjes aannaaien, de saaie exemplaren die ik eerst voorzien had - kan ik het luiewijvengewijs met de machine doen, de grootste kans dat er ook effectief knopen komen.
      Benieuwd naar jouw exemplaar van de jurk trouwens!

      Verwijderen
  10. Ik zit hier al een kwartier mijn hoofd in alle richtingen te draaien op het short gehalte op te sporen. of ik moet dringend mijn brilglazen laten aanpassen of het valt, voor mij, echt heel goed mee. Ik zou toch een poging doen om de knoopjes vast te naaien want die jurk staat je echt goed. Misschien niet helemaal jouw kleur maar voorts kan ik niets bedenken waarom je ze niet zou dragen, ge hebt er zelfs passende schoenen bij (schouderophalend icoontje)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik had dat hier gewoon vroeger online moeten zwieren, die jurk ging al làng knopen gehad hebben. Ik zit zo met die schort in mijn hoofd door die eerste blik in de spiegel - ik blijf verzekeren dat het er zonder riempje en elastiek hélemaal anders uitziet ;). Over de schoenen, ik heb er niet keiveel maar als je zo een paar exemplaren heb die bijna overal bijpassen dan is dat win win vrouw.

      Verwijderen
  11. Menig hipsterbomma zou jaloers zijn op een met gouddraad doorstikte zondagsversie van "de schort" al vind ik persoonlijk niet dat je jurk daaraan doet denken. Duimpjes omhoog voor het riempje, de prachtige stof, je volharding en je inventiviteit. Knopen aanzetten met textiellijm en de jurk vaststikken met knopsgaten; hilarisch én geweldig!!😅
    Als je echt besluit om deze jurk in je kast te laten hangen vind ik het wel zonde. Dus: ofwel draag je die jurk mevrouw Khadetjes ofwel geef je het stofje een 2e leven. Komt helemaal goed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik was zo overtuigd van de uitvinding van de eeuw; het team knopen en textiellijm. Spijtig dat ze er zelf niet voor in de mood waren #schaterlach. Maar hé, ik zet er de plan A knopen aan met mijn machine en draag de jurk. Komt die niet genoeg uit de kast, dan wordt het een rok voor dochterlief. Deal?

      Verwijderen
  12. Ik vind dat je wel wegkomt met die kleur, zeker met die gebruinde huid.
    Dragen op vakantie en dan volgend jaar herwerken voor de dochter?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik denk dat het grootste probleem met die kleur de inhoud van mijn hoofd is... die vindt het precies maar niets ;). Maar hé, ik draag deze jurk en voor volgend jaar bedenk ik me dat een midi rok voor dochterlief misschien de perfecte nieuwe bestemming zou kunnen zijn ;)

      Verwijderen
  13. Al lezende dacht ik, 'hoe knopen?, toch geen knopen te zien op de foto's?'. Tot ik verder las... 😄 Ik heb zoveel bewondering voor je doorzettingsvermogen om er toch nog iets van te maken. Bij mij zou de jurk (ofte schort) diep weggemoffeld worden, om er zo weinig mogelijk aan herinnerd te worden.... Ik kan mij dat echt niet voorstellen, 10 minuten voor de plechtigheid nog met die knopen bezig zijn. Echt knap dat je het nadien kon loslaten en gewoon genoten hebt van die mooie dag! Uiteindelijk is dat waar het om gaat he! Neemt niet weg dat het kei ambetant is dat die knoopjes het niet eens waren met je fantastische last-minute oplossing 😊... (Ik vind de jurk wel mooi, hoor!.)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, maar ik heb de jurk een volledige winter weggemoffeld ;). Ik kan dat ook een tijd aanzien maar dat doet altijd wat zeer, iets dat niet afgewerkt is of niet gedragen wordt. Er kan daar wel wat tijd over gaan, maar ik wil altijd dat dat opgelost geraakt - ofwel afwerken, aanpassen, recupereren of soms ook aan iemand anders geven die er wel het mooie in ziet dat ik er op dat moment niet in zie.
      Dat deadline gedrag van mij, wel, daar verschiet ik niet in. Ik jaag me daar eigenlijk ook niet in op. Al de rest was in orde, het enige wat nog moest gebeuren waren die knopen en op ons gemak naar de afspraak fietsen :). Ik moet gewoon eens ergens een intensieve knopen-aannaaien-cursus volgen of zo #schaterlach #dikkekansopeenbuis

      Verwijderen
  14. Oh dit geeft mij toch een beetje moed!Ik ben niet alleen in de naaiwereld die af en toe iets maakt dat niet zo uitvalt als verwacht.Maar jouw versie vind ik toch mooi hoor!Jammer van je strijkafdruk.Knoopjes aannaaien laat ik heel graag over aan mijn mama ;-) In mijn ogen ben je een top naaister hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh tuurlijk moet je moed houden Carla! Er gaan dingen goed en af en toe gaan er dingen fout, hoe dat komt, geen kat die het weet want alles is hetzelfde als anders en eerder ;). Maar met stof - vind ik toch - kun je heel veel oplossen, en ook dat gaat de ene keer beter dan de andere. Zolang we maar niet opgeven én er eens goed mee kunnen lachen is er niets aan de hand. Ik hou van naaien, en ik wil me dat niet laten 'afpakken' door projecten die soms eens wat van Echternach doen ;)

      Verwijderen
  15. Verven? Zwart, indigo, donkerpaars? En dan die gouden knoopjes...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hé, wat fijn, die reactie van jou -- ik vind alle reacties fijn, maar als er eentje van jou is dan weet ik dat het daar aan de andere kant een redelijke tot een goede dag is, en dat is goed om weten x

      Dat verven is een piste die al passeerde... maar textielverf (zo werd mij toch verzekerd) werkt enkel bij natuurlijke vezels. Deze stof is crêpe en het enige wat ze me kunnen garanderen is dat de stof er waarschijnlijk net hetzelfde zal uitzien na het kleurbad. In het slechtste geval zijn er vlekken, waardoor het zelfs niet meer draagbaar zou zijn - en daar heb ik dan geen zin in ;).

      Verwijderen
  16. Ik ben voor het delen van mislukkingen .. allerhande ! Vind hem ni zo mis eigenlijk, maar als je je eraanstoort.. iets voor de dochter! (Mij kennende zou ik me er aan blijven storen)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. @Liebest Gho, ik merkte dat die -knooploos, ik heb werkelijk geen schaamte- al enkele keren uit de kast kwam, dus volledig mijn ding of niet, ik draag die nu, het is er het weer voor. Naar volgend jaar toe, ik zie wat het jaar me brengt ;). Een rok voor mezelf, een exemplaar voor dochterlief of wie weet zelfs een tas, we'll see!

      @Ili Ik was fan van het programma 'Project Runway', waar Tim Gunn mentor was van de deelnemers. Telkens zij iets maakten waar ze (of hij) niet tevreden van waren, moedigde hij ze aan om het te doen werken. Om er iets aan te veranderen, het te verknippen, whatever. Gewoon niet tevreden te zijn met iets waar je zelf je bedenkingen bij hebt.

      Verwijderen
  17. Maar allez, Sarah, je verbaast me met jouw schrijfsel! Ik ken jou als een heel precieze naaister ... dus viel ik pal achterover bij de gelijmde knoopjes, een pluim voor je vindingrijkheid, echt waar!
    En raar, maar waar, waarom moeten we nu ook alweer zo precies naaien? Ik weet het, vooral voor jezelf, want meestal weet enkel de maker waar het wat scheef ging.
    Ik zag eigenlijk een mooie jurk, lekker zomers, ideaal gerief voor dit weertje. Dus ga maar vlug die knopen aannaaien (als je het ondertussen al niet deed) en als je echt nog heel veel goesting hebt, zet dan die riemlusjes met het blinkend garen gewoon allen 1 cm lager, dan valt het riempje nog perfecter in de taille!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Knopen zijn mijn eeuwige zwakte als het gaat om naaien. Ik naai alles met véél plezier zo precies als ik kan, maar knopen, ik heb er een hekel aan en kan het niet goed - ook al weet ik perfect hoe dat moet, met steeltje en al, maar ik verpruts dat altijd.

      Die riemlussen, ik weet het. Maar dat is miserie omdat die jurk zo gemaakt is dat er achteraan een tailleband zit, en vooraan niet, waardoor de riemlusjes achteraan in principe hoger -moeten- zitten om op de tailleband te vallen. Gho, er zijn wel een aantal dingen die ik zou aanpassen bij een nieuwe versie, zover was je wellicht al zeker ;)

      Verwijderen

Fijn dat je meeleest! Ik ben benieuwd te horen wat je van de maaksels denkt.

Zoeken in deze blog

Mogelijk gemaakt door Blogger.