vrijdag 23 januari 2015

Mispak u niet

Met haar blonde krullenbol heeft ze de allures van een engel. Met de hand op het hart, daar houdt elke mogelijke gelijkenis op...

289-01

Nadat haar broer voorzien werd van een omkeerbare trui, bereikte een kleine kortsluiting het niet-zo-engelachtige-brein van het jongste Khadetje. Dat wilde ze ook. En wel onmiddellijk. Deze boodschap werd me meegedeeld op krijsende, bevelende toon door de kleuterpuber die zo onderhand tegen het plafond hing van puur ongeduld. Ain't gonna happen, zei mevrouw Khadetjes - hoewel de stof én het patroon al klaar lag, soms gaat het om het principe, nietwaar?

289-02
Stof: Little Tiger (Lillestoff) - Patroon: Ole van Zonen09

289-03

Een explosie van het aantal broeken in de kast deed mijn principes in mijn gezicht ontploffen; echt veel truien heeft het kind niet in haar kast. Een dochter-09-ole drong zich op, liefst op korte termijn en in iets grotere oplage. Om proef te draaien, diepte ik een beginperiode lapje uit de kast dat nét groot genoeg bleek te zijn - nét groot genoeg in de zin van: al wat overblijft zijn twee vierkantjes van 20x20cm. Ideaal dus. Diezelfde voorraad bevatte een lap oranje voor de voering, niet perfect dezelfde tint, maar goed genoeg - u denkt toch niet dat die 'poezen' ooit aan de binnenkant zullen zitten? Ik namelijk niet.

289-04

In mijn hoofd zat "Ole, makkie" maar in praktijk bleek het parcours nogal hobbelig te zijn - en eigenlijk is dat hét understatement van het jaar. Het was even geleden dat ik nog genaaid had, en dat vertaalde zich in een rits stommiteiten - kan iemand mij vertellen hoe ik er maar liefst een keer of zeven in geslaagd ben de mouwen met een twist vast te naaien? Om maar te zeggen dat het hier ook niet altijd prima verloopt ;). Niets dat niet kon opgelost worden met wat geduld, tornen en zelfs naaien-met-de-hand. Oh boy, dàt is beslist niet voor herhaling vatbaar. De Ole daarentegen, daar komt er nog eentje van. Of misschien zelfs twee.

289-05

Dossier "gemaakt" - Standaard 116 (= confectiemaat), zonder aanpassingen. Aangezien het om een proefmodel/kastvulling ging, deed ik geen moeite om knoopsgaten te maken en gebruikte ik (metalen) drukknopen die ik per twee bevestigde. Om het geheel wat te breken - en de niet doorlopende print wat te verdoezelen-, knipte ik een strook boordstof van 3cm breed, die ik tussen het voorpand en het knopenpad stikte - ik vond geen elastische paspel naar mijn zin, durfde het niet te riskeren met gewone paspel maar eigenlijk was een dunne tricot een beter idee geweest.

289-06
Over de foto's... ik ga niet zeuren over het weer, of over het licht of over de dochter 
die géén zin had om stil te staan. Het is wat het is, een beetje wazig en al. Maar 
jullie zijn lief en doen alsof jullie dat niet opgevallen is, spreken we dat af?





Stand van het stashbusten:    7 uit    -    0 in    -    2 gekocht&verwerkt    -    1 gerecycleerd               

25 opmerkingen:

  1. Grappig om te lezen dat ik niet alleen regelmatig iets moet los doen ;-) en de wazige foto's zonder de glimlach van je dochter nemen we er graag bij.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik sluit me helemaal bij je dochter aan, heel begrijpelijk dat dit NU in haar kast moest, of eigenlijk op haar, want hij zal niet veel kast zien denk ik de komende weken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heb je dat weer mooi gemaakt én leuk verteld!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ooh mooi! die staat hier ook op de planning, zowel voor zoon 2 en de dochter. Neem je hiervoor best sweaterstof in combinatie met een dunne tricot of beter 2 dunne tricots? Die bevelende toon komt hier ook al eens boven en heeft bij mij ook wel hetzelfde effect :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Twee dunne tricots zou ik zeker niet doen... Dit is een gewone en een eerder dunne en ik vond mijn vorige versie (gewone en dikke tricot) veel fijner om te werken. De volgende exemplaren zijn sweaterstof met tricot.
      Blij te lezen dat ik niet afwijkend reageer op bevelende toontjes ;)

      Verwijderen
  5. Leuk, ik ben momenteel ook in een tricot-roes! Dezelfde Ole ligt hier in drie(!)voud geknipt klaar!! :-) :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. :). Hier nog twee, met stof voor een derde onderweg.

      Verwijderen
  6. Ik lees ... er is er daar eentje heel content met haar poezen Ole !

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Een leukerd! Ik sta in charlie-modus ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Heel mooi!
    't Zal wel zijn dat ze dat direct wilde :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. ik ben de laatste tijd zo moe dat ik toch geen enkele foto scherp zie. Voor mij is die zo scherp als iets dus :D
    Dochter is vast blij met de trui en de poezemienen erop!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Een mouw met een twist vastnaaien? Dat wil ik wel eens zien! :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ewel, ik denk wel dat ik dat op zijn minst nog een keertje kan herhalen ;)

      Verwijderen
  11. Deal! Prachtige Olé voor je engelachtige dochter met kleuterkuren. Foto's wazig???? Maar neen gij ik kan die poezen super duidelijk zien!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. BESLUIT: kids content en de mama ook :)
    Het is een zalige versie.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Ik vind ze leuk en ik ben er zeker van dat je kleuterdochter met al haar streken dat ook wel vindt! :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Kleuterpuberkuren..hihi, Schone olé!

    BeantwoordenVerwijderen
  15. ha, dat met die mouwen had ik ook voor... En ik kan me voorstellen dat de andere kant niet veel daglicht zal zien!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een mooie fotootjes ;-)
    Leuke blogpost met wel heel veel herkenbare situaties!
    Jouw 'duiveltje' is er dan toch maar in haar opzet geslaagd een prachtige olé te bemachtigen!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. *klapt in de handen voor het naaien met de hand!* :-) En nee, die poezen geraken nooit aan de binnenkant of het is dat ze het verkeerd heeft uitgetrokken. Schoon wi!

    BeantwoordenVerwijderen

Fijn dat je meeleest! Ik ben benieuwd te horen wat je van de maaksels denkt.