zondag 21 mei 2017

#SnodePlannenUitgevoerd


Gho, aan iemand die ietwat creatief is, hoef ik dat eigenlijk niet uit te leggen. Dat je hoofd soms zo vol plannen kan zitten, dat die zitten te popelen om eruit te komen. Een van die plannen in mijn compleet onoverzichtelijke heksenketel, is het af en toe gratis aanbieden van iets dat op een patroon lijkt. Omdat het alweer een tijdje geleden is dat dat het geval was, broedde ik op een zomershort. Niet zo een twijfel exemplaar voor de lente, nee, hoogzomer zat er in mijn hoofd en nog geen klein beetje ook. Zo tot net voor het graderen van dàt ding - let op de klemtoon, nogal vaak een symptoom van hoe mijn gevoelens over iets kunnen veranderen #schaterlach.

476-02
476-03

Nog meer dan vorig jaar, staat 2017 ten Khadetjeshuize in het teken van 'minder moetjes' en loslaten/overgeven. Ik realiseerde me al snel dat graderen helemaal niets voor mij is, dat ik daar werkelijk geen sikkepit verstand van heb - nuja, een tshirt zou me wellicht nog lukken, maar een short, dat is een ander pak mouwen - en het bijgevolg niet raadzaam zou zijn de resultaten daarvan op jullie af te sturen. Impulsief als ik ben betekende dat bijna een of ander klasseringsplan, maar diezelfde impulsiviteit deed me het shortje in een omslag stoppen en het naar de andere kant van Vlaanderen opsturen "Of dat misschien niets tofs zou kunnen zijn voor een nieuwe patroon". Wat volgde is geschiedenis - laat het ons houden op véél enthousiasme, gekakel, kinderen-voor-de-lens-allerhande, peuteren aan details, testexemplaren, nog meer peuteren, een onverklaarbare goesting tot nog méér opties, intomen van enthousiasme, en ga zo maar door. Oh. En zwijgen. Als vermoord. Nuja, bijna als vermoord #schaterlach

476-04
476-05
476-06
476-07


#teamkrullenbol werd voor de lens gezet om jullie Skip-the-skirt te presenteren; een patroon voor bilbedekking allerhande. Het patroon is niet gratis, nee dat niet, maar het omvat wel maar liefst drie verschillende versies - eentje met split-met-beleg afwerking, een versie met biais en een versie met plooien. Er rolden heel wat versies onder mijn machine vandaan, ik kan moeilijk zeggen welke versie ik het plezantst vind - er moet voor jullie ook nog wat overblijven om te ontdekken, niet? Ik heb er in ieder geval wel nog een en ander over te vertellen, dus ik vrees dat hier de komende tijd nog wel links en rechts wat beeldmateriaal zal verschijnen.
Het selecteren van deze foto's was een klusje van lange adem, zo eentje waar je quasi ieder exemplaar koestert omdat het beeld een glimlach op je gezicht tovert. Of je hart verwarmt met de herinnering aan een namiddag met een gouden randje. Dat alleen al maakt dat ik instant zin krijg om nog een exemplaar te stikken. Skip-the-rope is een project dat wel wat tijd vergt, maar die lange hindebenen gehuld in zo'n prachtexemplaar maken dat je dat al snel vergeet!

476-09
476-10
476-11
Patroon: Skip the rope [Mind the whale]
drie maal een versie met split met beleg, uiterst rechts een exemplaar met valse paspel

476-12


Ik kon opnieuw van dichtbij - werkelijk, alle eer voor het uitwerken van het hele ding naar Mind the Whale - ervaren hoeveel werk en liefde er in een patroon kruipt. Ontelbaar eigenlijk. En ik zou zo opnieuw mee in het hele avontuur stappen - voor mij toch. Ik ben geen patroontekenaar en heb geen ambities in die richting. Ik ben het mens met een doldwaas gedacht dat enveloppen verstuurt #schaterlach - met zo'n compagnon aan mijn zijde. Een merci vat het niet en voldoet bijlange niet.
Hetzelfde kan gezegd worden van een aantal ferme madammen die aan de slag gingen om een broekske te maken; Kir, Annelies, Anneleen, Jill, Joke, Trui, ja, ik heb het over jullie... merci ♥.

476-13
Patroon: Skip the rope [Mind the whale]
links een versie met split met biaislint en achterzakken, rechts een versie met split met beleg






Stof in 2017: 18 in  - 66 uit  (7 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in3uit

donderdag 18 mei 2017

(v)Luchtig


Het is me wat, dat lijf van me... durf ik te verkondigen dat het 'redelijk' gaat, dan kaatst de bal vrolijk terug in mijn gezicht. Traditiegetrouw komt er telkens een schepje meer bij waardoor er achter de schermen wel al eens een krachtterm durft vallen. Voor mezelf blijf ik vergelijken met vorig jaar en kan ik zeggen dat het vandaag beter gaat dan vorig jaar deze tijd. Zolang de balans die richting uitslaat, vind ik dat dat een goede dag is. Maar goede dag of niet, het blijft de oorzaak dat naaien hier in een slakkentempo met grote ups en downs gaat, wat niet altijd naar mijn zin is. Véél plannen en goestingskes, de uitvoering daarentegen, wel ja.

475-02
475-03
475-04
475-05

Een van die goestingskes is de nieuwe - en gratis - Dulcie jurk van Sewpony - dat Miss Polly hier al sinds de lancering klaar ligt op een hoopje stof, dat negeer ik maar even. Soms moet een mens zijn goesting volgen. Ik matchte aan een lap stof uit de voorraad en naaide. Misschien is het te horen/lezen aan mijn toon maar ik ben niet bijster enthousiast. Ik kan er ook moeilijk de vinger op leggen wat de oorzaak is aan dat gebrek aan enthousiasme.

475-06 475-07 475-08

Het helpt dat het kind er zich niets van aantrekt en er vrolijk mee in het rond fladdert ;)
Dossier gemaakt: Op basis van haar borstomtrek, nam ik maat 7j over. Omdat dochterlief keurig binnen die lengtemaat valt, veranderde ik niets aan de lengte. Zelf hou ik van iets meer aansluitend - misschien ben ik daarom niet zo'n grote fan van de jurk? - maar ik kan me voorstellen dat de jurk ideaal is opzomerse dagen. Ik volgde keurig het patroon - optie vierkante hals, geen kraag en blinde rits - en stak een taupekleurige paspel in de schoudernaad - stiekem denk ik dat die de schuldige is; de mouw staat er zo stijf door. Over het patroon trouwens niets dan lof, alles klopt, de handleiding is duidelijk, het naaisel gaat vooruit, wat moet dat nog meer zijn? Het patroon voorziet ook nog in grote opzetzakken, verstrooidheid zorgde ervoor dat die nog steeds liggen te wachten op de werktafel. Hé, dochterlief weet van niets én mijn wasmachine is mij dankbaar. Win win, noem ik dat.

475-10
475-11





Stof in 2017: 18 in  - 64 uit  (6 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in3uit

donderdag 11 mei 2017

Zonengerief jong, zonengerief zeg ik u!


Het is me wat, zo een 'groot' kind in huis hebben. Dat gaat geleidelijk en op ongelooflijk slinkse wijze, maar ze worden groot, o zo groot. Het kleutervet smolt er al tijden geleden af, blijven nog twee lange stelten, heupjes die twee keer niets voorstellen, een lang lijf, een maag die ik-weet-niet-wat-allemaal-wegwerkt - seriously, dat kind eet met gemak evenveel of zelfs meer dan ondergetekende. En een hart van goud dat blijft opspringen als zijn moeder iets voor hem maakt.

474-02
474-03
474-04

Ik vond het moeilijk kiezen, tussen de nieuwe Eva Mouton stofjes; die kakelende beesten en die stoere madammen zijn zo op het lijf van mijn rebelse kind geschreven. Maar tijden van schaarse naaitijd, een communie van die kleine rebel en teveel gegroeide ledematen deden me resoluut voor zoonlief kiezen. Bijna achtjarigen hijs je niet meer in gebladerte, wilde beesten, dàt is meer hun ding.

474-05
474-06

Met een hart vol contentement begonnen mijn grijze cellen aan een zoektocht. Stel je daar maar niet al te veel bij voor, erg bewust is dat allemaal niet. Een gewoon tshirt was geen optie, ik wou "iets" anders en plotseling scheen er een gloeilamp boven mijn kruin; een bomber! Ik ging een bomber maken. Voorzichtig naaistertje als ik ben - ik volg nu eenmaal graag patronen, heb geen modegevoel en een erg simpele smaak - maakte ik dat nog nooit. Wat me tegenhield, geen idee... maar allé, een bomber ging het dus worden. Niets wereldschokkends, een gewone doodsimpele boy eigenlijk - ja, lach maar, ik zit daar niet mee #schaterlach.

De keuze viel al snel op de Ollie Bomber van Sew a Little Sew want hoewel dat kind een quasi grenzeloos vertrouwen in zijn moeder heeft, vind ik dat hij op een ambetante leeftijd gekomen is wat kleding betreft. (In mijn hart is hij nog)Klein en tegelijk groot, het mag allemaal stilaan wat stoerder dan wat we gewoon zijn. Enter details in zwart, om het geheel wat te breken. In mijn hoofd kwam het allemaal prima samen. Tot de lap stof in mijn handen kwam en meneer Khadetjes zich met de zaken moeide #schaterlach.
"Wat ik ermee ging maken voor dochterlief"
"Voor dochterlief? Niets zeg, dat kind heeft kleren genoeg!"
"Voor de zoon? Niets van, dat geen stof voor een manneke".
Nuja, bovenstaande foto's geven een glimp van het resultaat, maar ik hoef niet te zeggen dat mijn besluitvaardigheid een lichte deuk kreeg.

474-07

Ik besloot zoveel mogelijk mijn voeten te vegen aan het gedacht van meneer Khadetjes.

474-08 474-09 474-10 474-11 474-12

Jaaaaa ik weet het, meten is weten, maar tot nader orde suck ik nog steeds gigantisch als het gaat om op patroon dingen nameten. Ik volgde de maattabel en volgens die viel zoonlief met zijn borstomtrek in een 9-10 jaar, wat ook de confectiemaat is die ik koop voor hem. Ik ging op naaiweekend - maanden geleden zunne - en knipte daar een proefversie. Het ding raakte nog niet af, maar ik vond het zo gigantisch lijken - juist, deze moeder heeft misschien nog een piepklein probleem met het hele aanvaard-dat-kinderen-in-werkelijkheid-sneller-groeien-dan-in-uw-hoofd concept. Toen de lap cheetah's in mijn handen belandde, knipte ik dus maat 8 jaar - wat ik prima vind vallen, maar het is niet 'op de groei'.

Met de opmerking van meneer Khadetjes in mijn achterhoofd - je ziet, soms hou ik wel degelijk rekening met wat die mens zegt #schaterlach - besloot ik de trui omkeerbaar te maken oftwel ik laat de beslissing welke kant hij nu wil dragen over aan het kind zelf. Langs de ene kant vrolijkheid troef, langs de andere kant effen zwarte punta di roma uit de voorraad. Voor mensen die het nut van omkeerbaar niet inzien, dat wordt hier niet gemaakt omdat je de propere kant kunt dragen maar vooral omdat de -eerder gemakzuchtige- Khadetjes het best makkelijk vinden dat ze hun bovenstukken niet terug naar de 'goede kant' moeten draaien na het uittrekken. Ik vermoed dat ze schooltijd eerder als een gelegenheid tot een mini modeshow beschouwen, want de keren dat ze hier met de andere kant van een omkeerbaar kledingstuk naar huis komen zijn niet te tellen.

Omkeerbaar betekent natuurlijk dat het ding moet sluiten met een rits die het aan beide kanten doet; haar uitleg kon niet beter op tijd komen. Toevallig kwam ik die namiddag langs een keten waar ze onder andere naaigerief verkopen, alwaar zich een hoogst absurde conversatie afspeelde en ik vertrok met de waarschuwing "dat het zeker niet ging lukken". Nonsens dus, zoals je ziet - het sterkte me nog maar eens in mijn overtuiging van 'koop lokaal', stap je vertrouwde naaiwinkel binnen waar ze weten wat ze verkopen (en in sommige gevallen zelfs een machine hebben om die vervelende tandjes van de rits weg te halen). Het is wat het is, het lukte me toch, de -erg uitgebreide- handleiding loodste me vrolijk over alle denkbare hindernissen, het naaien hield twee keer niets in - wat niet wil zeggen dat ik er niet lang over deed, ik naai tegenwoordig met de snelheid van een gepensioneerde slak -, zoonlief probeerde op een zonovergoten namiddag kikkers uit de poel te vissen en ik, ik nam vanop een afstandje op mijn gemak foto's. Als dat geen happy end is!

474-13
Meer inspiratie is te vinden bij With Love - by Eva | Lily & Woody | Vink | Blanche |
So Popo Sew | p'titsmonstres | Debora Sluijs | Petrol & mint | emma en mona | Stannel
474-14
| Stof: Eva's cheetah's van About Blue Fabrics gecombineerd met zwarte Punta di Roma |
| Patroon: Ollie Bomber van Sew a Little Sew |





Stof in 2017: 18 in  - 62 uit  (6 gekocht&verwerkt - 14 verkocht - 7 gekregen)  - #1in3uit


+++  Ja! Ik kreeg deze stof van About Blue Fabrics om ermee aan de slag te gaan en het resultaat hier te tonen. Zoals altijd vertel ik daarbij wat ronddwaalt in mijn hoofd en werktafel, zonder dat mijdat 'gedicteerd' is. Vraag het meneer Khadetjes maar, dicteren en mevrouw Khadetjes, dat loopt gegarandeerd fout #schaterlach. Grote fan van de kwaliteit van de stof hier, erewoord!  +++