zaterdag 27 februari 2016

Wissel van wacht #2


Je hebt eersten en laatsten... van die mensen die amper enkele dagen na het verschijnen van een nieuw boek(ske) of stoffen al met de mooiste creaties mijn hart een sprongetje doen maken, maar je hebt ook mensen die eerst rustig de kat uit de boom kijken en dan pas op de kar springen. Ik doe wat van beiden, maar deze keer zet ik me op de kar achter de kar, want twee jaar na datum kreeg ik mezelf zover om voor  dochterlief een Candy jurk te maken.

Het plan was er al even, al vanaf het moment dat ik haar prachtige versie(s) zag verschijnen. Ik deed mentaal van 'pin', stapte over enkele persoonlijke aversies heen - #bahglitter #bahroze #bahtricot - en haalde een lap sweaterstof in huis. Ik vermoed dat de lap ook nog wel voorgewassen raakte, en toen kwam er een eind aan de bedrijvigheid. Een mens moet niet al te veel in een keer willen, denk ik dan.

398-02
398-03

De mini winterprik zorgde ervoor dat ik dochterlief haar garderobe onder de loep nam en warempel, het kind kon nog wel een winters jurkje gebruiken. Het hielp ook dat ik een virtuele stamp onder mijn derrière kreeg toen zij me een afgewerkt exemplaar presenteerde - auch, het haantje in mij kwam naar voor, want hadden we die stof niet op hetzelfde moment gekocht? De glitter werd bovengehaald, ik molesteerde het patroon - ik combineerde de Leonora sweater voor het bovenstuk met het rokje van het patroon - en een uitbarsting van activiteit later had ik een jurk. Meneer Khadetjes haalde me over de streep om all the way voor glitter te gaan - werkelijk, zet dat kind onder een lamp en die strààlt, ik zweer het je -, zelf weet ik het niet zo, maar de jongedame is tevreden.

399-04

Ik sluit me in de rij van enthousiastelingen aan, dit jurkje is ideaal - lees als snel klaar, mooi, draagcomfort verzekerd en ga zo maar door. Dingen waar we content van zijn mogen herhaald worden, dus werd in eenzelfde trek ook voor dochterlief gewisseld van wacht en rolde er nog een lente exemplaar van onder de machine - op mijn naaitafel doe ik van lente ;). Mijn hoofd had wat last van winterstress, want ik kocht het lapje stof oorspronkelijk met 'bovenstuk' in gedachten. Millimeterwerk, dat was het, om de jurk geknipt te krijgen - en stress, dat ook, want ergens onderweg had ik het opgegeven om de jurk er uit te krijgen.

399-01
399-03399-02

Dossier gemaakt: beide jurken werden in sweaterstof gemaakt, waardoor ze iets kleiner uitvallen dan het patroon bedoeld is. Het oudroze exemplaar is maat 116, waarbij ik de Leonora (ook uit LMV) combineerde met het rokje van de Candy dress - ik wou raglanmouwen in plaats van gewone mouwen. Ik korte het lijfje wat in zodat het net onder de taille zou vallen en verlengde de rok met 9cm om ietwat zedig te zijn.
De tweede jurk is een maat 122 (het mocht wat ruimer vallen naar mijn zin) en haalde ik uit 50cm stof - ik raad het af om dit na te doen, het is niet goed voor je zenuwen en je komt er niet mee weg als je stof niet extra breed is. Gelukkig was dat bij deze wèl het geval ;). Ik tekende zowel aan de hals als aan de mouwen naadwaarde bij om te kunnen omzomen. Ook hier werd de rok 9cm verlengd, wat mij na het zomen te zedig leek - ik was vergeten dat ik al van een 'langere' rok vertrok - en waarvan ik er voorlopig 3 terug omzoomde, hoewel ik een vermoeden heb dat die tegen het eind van de zomer er weer terug bij zullen kunnen.

399-04





Stof in 2016: 7 in  - 30 uit  (3 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit

maandag 22 februari 2016

Wissel van wacht #1


Achter de schermen ratelde mijn machine de laatste weken bij momenten op volle toeren. Naaisgewijs niet erg hoogstand - ik maak mezelf graag wijs dat ik mijn projecten wat afwissel; eenvoudigere dingen maar af en toe ook iets met een grotere (naai)uitdaging, kwestie van mezelf wat te pushen -, basisstukken waar ik niet bij moet nadenken en waar de kleerkast nood aan heeft. Nog steeds truien dus.

395-02
395-03
395-04

Te lui om een ander patroon te zoeken, haalde ik opnieuw de Leather Sweater boven. De illusie dat mijn kinderen eeuwig klein zullen blijven ben ik al lang kwijt, dus nam ik wèl een grotere maat over - 134 ondertussen, je snapt het wel, dat van mijn illusie. Geen idee of dat ondertussen overeenkomt met zijn huidige afmetingen - ja, dàt doet luiheid met een mens, ik haalde niet eens de lintmeter boven ;). Het patroon werd keurig gevolgd, met als kleine uitzondering de rij ritstandjes in plaats van paspel.

395-05
395-06

Het niet nadenken werd zo ver doorgetrokken dat ik nogmaals in dezelfde valkuil stapte... De afwerking is naar mijn idee het mooist als dat in dezelfde stof is. Bij de grijze (gemeleerde) sweaterstof gebruikte ik boordstof, uit ervaring weet ik ondertussen dat zoonlief eenvoudig niet in de trui kan als ik dat niet doe.
Het is ondertussen februari en de tweede week regen, hoog tijd voor een wissel van wacht als je het mij vraagt; vanaf nu voel ik als het ware het zonnetje mijn hele lijf opwarmen en waaieren mijn gedachten niet meer uit naar wintergerief. Niets daarvan, ik denk aan ontluikende krokussen, de eerste voorzichtige zonnestralen en lentegerief... Het tweede exemplaar werd er dan ook eentje in lichte sweaterstof, maar dan eentje in een tint waarin ik simpelweg geen bijpassende boordstof vond. Dus knipte ondergetekende ezelin een halsboord uit dezelfde stof. Heel wat breder dan het originele patroondeel, dat wel. Maar niets mocht baten, zoonlief. paste. er. niet. in. Zucht. De boel werd losgetornd, er kwam een rekenwonder aan te pas - iedere vorm van wiskunde en dingen met straal en zo, dat is simpelweg niet aan mij besteedt - en ik voerde uit: halslijn uitdiepen en een nieuwe boord eraan. Het past, nipt. Tot het kind zijn hersenen weer wat groeien #schaterlach. Ik hoop dat u me de herhaling vergeeft én dat ik de volgende keer wel mijn online archief raadpleeg; doe het niet, het kind kan er niet in als ge uw goesting doet. Iemand zin in een pronostiekje?

396-01
Het kind zegt het net niet, maar je ziet het hem zo denken "mijn moeder, ze deed het wéér"
396-02
396-03





Stof in 2016: 7 in  - 26 uit  (3 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in3uit

vrijdag 19 februari 2016

Tegen beter weten in #schaterlach


Ik leek wel een dolenthousiast kind dat in een of ander Sinterklaasboekske zat te bladeren, zo mag je je mij voorstellen op het moment dat ik de laatste LMV doorbladerde. Waar ik niet altijd ongelooflijk gecharmeerd ben door de patronen die erin staan, 'zag' ik het deze keer wél. Véél ging ik eruit naaien, en wel onmiddellijk - als trouwe lezer weet je ondertussen ook dat je die onmiddellijk wel met een schep zout mag nemen, maar daar wals ik vrolijk overheen.

397-02
397-03

In eenzelfde ruk werden vier patronen overgenomen in diverse maten, waarvan maar liefst twee voor mezelf. Want hoewel ik nieuwjaarsresolutiegewijs besloot een gevecht met de weegschaal te leveren - correctie; géén gevecht, ik ga voor gezonder, wat zich hier automatisch vertaald in een erg langzaam neerwaarts lijntje ;) - heb ik geen zin om in mijn blootje de straat op te gaan. Ik dacht slim te zijn en wat komend verstelwerk te vermijden - oh boy, dat. doe. ik. niet. graag. - dus ging ik 1 maat kleiner dan wat de maattabel me voorstelde. Een beetje op de krimp eigenlijk. Niet zoals het hoort, ik weet het wel, maar lieve mensen, we spreken hier over een bmi van 25+++, dus dat komt in orde #ooit #schaterlach en ondertussen weten we allemaal dat LMV wel eens wat ruimer durft te vallen, nietwaar?

397-04

Samen met de Pam top nam ik onmiddellijk ook het patroon voor de Rachel rok over, met in gedachten een lapje wol dat hier al een hele tijd geduldig op wat liefde lag te wachten. Geen idee meer wat ik allemaal wijzigde (in de lengte zin ;), ik naaide ze al een hele tijd geleden. De top werd hier al in verschillende combinaties gedragen, maar de rok. Oh, die rok. Peren, zware stoffen, plooien op de heup en ga zo maar door, ik word er niet bijster gelukkig van. Maar héy, je wint er een en af en toe, dan verlies je er ook een. Stiekem ben ik ervan overtuigd dat ik de rok véél plezanter zal vinden als die wat minder hoog in de taille zit - want eigenlijk draag ik dat niet graag #schaterlach.

397-06
Voor wie zich nu de bedenking maakt "het valt allemaal wel mee", ja hoor, ik selecteerde immers de foto's ;)

Een tijd geleden passeerde een oproep om mee (naai)blogs te nomineren bij Madalynne, wat later kon je je voorkeur uitbrengen in uiteenlopende categorieën. Ik ging ijverig mee stemmen en ontdekte er mijn Khadetjes stekje. Mijn ego, mannekens, dat groeide exponentieel. Vandaag verschenen de resultaten en toen ik ging kijken viel mijn mond open... Voor mij is dingen maken en die jullie tonen fijn om doen, het roerde mij dat een heel aantal van jullie mij een 'klikje' gaven. -Stiekem denk ik wel dat er héél wat andere blogs zijn die die plek meer verdienden dan ondergetekende, maar die gedachten slik ik in en ik zeg vanuit het diepste van mijn hart en met een grote glimlach- dankjewel!





Stof in 2016: 7 in  - 24 uit  (1 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in3uit

donderdag 11 februari 2016

[Patroontest] Chobe watte?

392-01

Af en toe krijg ik het etiket "tassenmadam" toegewezen. Jazeker, ik maak graag tassen. Maar toen ik eind vorig jaar de optelsom maakte, vond ik niet dat ik dat etiket verdiende. Een van de stiekeme voornemens was er dit jaar wat meer mijn werk van te maken, en dat aantal geproduceerde tassen wat de hoogte in duwen. Een 'ja' lag dus voor de hand, op haar vraag of ik zin had om haar pdf patroon te testen. Ik zat eigenlijk al te popelen sinds ik haar eerste versie zag, je ziet, soms kan ik best wel geduldig zijn.

392-02
Nee, overschot van gelijk, die buitenzak hoort daar niet zo hoog te zitten #oeps #houtenkop #geenkatdiehetzag ;)
392-03

Het patroon is eigenlijk ontworpen om uit oude jeansbroeken te maken - helaas heb ik er zo niet erg veel liggen... de kinderbroeken krijgen een transformatie tot korte speelbroeken en zelf ben ik zo'n jurkenmadam dat ik nauwelijks broeken in mijn bezit heb - maar ik greep naar een stofje uit de voorraad - ooit maakte ik er wel een broek mee, telt dat ook ;). Ik had er wat moeite mee, met het stof kiezen, na het zien van haar prachtig exemplaar had ik een ongelooflijke 'dat wil ik ook' kriebel. Niet iets gelijkaardigs, maar liefst helemaal dezelfde. Ik bedwong mezelf door mijn eeuwige favoriete kleuren boven te halen.

Omdat ik op slag verliefd was op het voorpand in verschillende repen stof, ging ik voor deze optie. Voor wie dat liever niet doet, zijn er voldoende alternatieven voorzien :). Maar ondertussen ken je me misschien al, geef me een kans om mijn cordonnet (siergaren) boven te halen, en ik grijp die met beide handen dankbaar aan. Om dezelfde reden verknipte ik het achterpand om het met wat sierstiksels terug aaneen te zetten

392-05
392-06 392-07

Ik combineerde de petrolkleurige gabardine met een van mijn favoriete stoffen aan de binnenkant en met enkele stukjes mintkleurig nepleer. Los van mijn stommiteit met de foute plaatsing van de buitenzak, volgde ik keurig het patroon. Op de laatste pagina's deed ik mijn eigen zin en voegde een ander draaglint toe - mijn normale naairoutine werd stopgezet door een onverwachte staking van het lijf #rugproblemen.

Rest mij niets anders dan te zeggen dat ik tevreden ben met mijn nieuwe sleur-eens-vanalles-mee-tas. Wie zelf nieuwsgierig is naar het (pdf)patroon, kan het hier vinden voor een ongelooflijk bedrag. Het patroon is in het Duits, maar laat je daardoor niet tegenhouden - er is een uitgebreide foto handleiding die je stap voor stap naar een afgewerkte tas helpt én in tijden van grote crisis ben je steeds welkom in mijn mailbox. Ik kijk er alvast naar uit!

392-08





Stof in 2016: 7 in  - 20 uit  (1 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in2uit


--Ik kreeg het patroon van Ellepuls om het na te kijken en een proefmodel te naaien. Ik vertel jullie wat meer over het patroon waar ik oprecht enthousiast over ben en wat ik zelf ook zou kopen als ik het niet had gekregen. Zoals altijd in ieder bericht van mij, geef ik jullie een inkijkje in mijn hoofd, werktafel en living. Wees welkom!--

woensdag 3 februari 2016

Besmettelijk

1

Sommige dingen zijn besmettelijk.

3

Als ik ergens een vrolijk bandwerkje zie passeren, dan begint het te kriebelen. Serieus te kriebelen... ik was nog niet helemaal bekomen van het ene bandwerk, en ik grabbelde al in de kast om enkele restjes op te diepen. Hoe 'nipt' je ook koopt, na het maken van een tshirt of een sweater is er vaak een lapje stof over, waar je zelfs in maatje ieniemienie met de beste wil van de wereld geen shirtje meer uitkrijgt. Blijkt dat je voor marcellekes niet eens zoveel stof nodig hebt. Soms had ik voldoende voor een volledig exemplaar, bij anderen combineerde ik met een effen stofje in een bijpassende kleur.

4

Het patroon van dienst werd hier al tijden geleden gepind, maar hoe het daarna ging, dat hoef ik wellicht niet uit te leggen. Gepind en vergeten doet misschien een belletje rinkelen?
Dossier gemaakt: ik las in de tips van het patroon dat het eerder groot uitvalt, dus knipte ik twee maten uit; een 110-116 voor dochterlief en de grotere maat voor zoonlief - 122-128 met een confectiemaat van 128. Omdat ik hier vaak blote ruggetjes zie, tekende ik uit voorzorg 2 cm extra als zoom. Een hemdje moet die lijfjes tenslotte lekker warm houden, niet?
De hemdjes ineen zetten houdt niets in, vier keer onder de lock en ta-da. De grote maar zit 'm in de boordjes, die namen hier het meeste tijd in beslag. Ik zette er een aantal ineen zoals het patroon voorschrijft en deed bij een aantal andere van 'mijn goesting' en zette ze aan met de overlock. De laatste manier ging véél sneller, maar is iets minder mooi dan het alternatief. Het is maar dat je 't weet.

5
6
7

Rest mij niets meer dan te zeggen dat ik ongelooflijk vrolijk word van dit stapeltje kleur in de kast - en van die twee samen voor de les te zetten... ik heb hier een hilarisch archief voor ooit-eens.
Oh. Geen idee of je het zag, maar ik gebruikte wat mij betreft de uitvinding van de eeuw. De allerbeste, wat mij betreft. Want het tijdsopslorpende zoomwerkje was in een wip gedaan - als deze gestoorde ziel leest: 'zoom 1,5 cm om', dan interpreteer ik dat tot op de millimeter. Plezant voor mijn zenuwen, met tricot die de neiging heeft om op te krullen. Je strijkt de band erop, laat afkoelen en verwijdert het papier, strijkt om en dat is het... vast stikken hoeft zelfs niet meer - tenzij je uiteraard fan bent van tweelingsstiksels, in dat geval, ga vooral je gang. Ik deed het niet - die twee van mij hebben nogal de neiging om onderlijfjes te verbouwen en élk stiksel te doen knappen. De tricot blijft elastisch, de zoom blijft erin en overleefde hier al een draag- en wastest. Ik ben benieuwd of het zo blijft!

8
9
Stof: restjes uit de voorraad - Patroon: het Van Katoen ondergoed van Oon
Het patroon omvat ook een slip, waar zoonlief vriendelijk voor bedankte. Dochterlief verzocht
-en kreeg- enkele bijpassende exemplaren die naar haar zeggen 'heerlijk' zitten #schaterlach.





Stof in 2016: 3 in  - 14 uit  (0 gekocht&verwerkt - 0 verkocht)  - #1in4uit