zaterdag 31 oktober 2015

Moeder met oogkleppen #2

363-01

Ik ga opnieuw in de biechtstoel zitten... in de zomer en vroege herfst draagt hij korte broeken; daaraan kun je onmogelijk zien hoeveel een kind groeit, niet? Of hoe die broeken plots gekrompen zijn. Lange broeken zijn hier geen lang leven beschoren - dat leven verloopt trouwens volgens een vast stramien. Mevrouw Khadetjes klikt elk seizoen minstens 6 jeansbroeken in haar virtuele mandje. Twee of drie weken later - ook al hebben die 'onverslijtbare knieën' strijk ik daar knielappen op. Grondbewoners zijn het, die Khadetjes van me, rasechte knievreters. Die lappen houden het meestal min of meer tot de nieuwe lading broeken komt. En dan beginnen we weer van voor af aan.

363-02 363-03

Om de een of andere reden stelde ik dat winkelbezoek uit - ik ging het zelf doen deze keer #whatwasIthinking - wat leidde tot een blitsbezoek luttele uren voor we naar een feest vertrokken. Want ik kon dat kind toch niet in een opgelapte broek meenemen. 
"Ha mama" zei het kind toen, "een broek zonder gaten". De eenvoud en de manier waarop hij het zei deden mijn hart breken, nog nooit werden die broeken zo snel in dat mandje geklikt en werd het patroon - dat al maanden boven op een pakje stof klaar lag - onmiddellijk geknipt.

363-04 363-05 363-06

Een patroon dat overigens niet teleurstelt, in zijn eenvoudigste versie op een avond klaar. Voor de gelegenheid beperkte ik het aantal zakken en koos ik voor een sluiting met rits in combinatie met een kamsnap. Sinds zoonlief de ritsen ook effectief gebruikt kom ik niet meer weg met een trek-over-de-poep-broek.
Dossier gemaakt - Aangezien zoonlief wel wat kastvulling kan gebruiken - ahum - ging ik van start met deze proefversie in een stevig stofje uit de voorraad. Ik maakte een standaard 128 met overslag waaruit blijkt dat er nog een aantal cm in de lengte toegevoegd mogen worden. Voor deze versie laat ik de zoom niet uit - tenzij de broek onverhoopt een lang leven beschoren is ;).

363-07 363-08

Hoewel ik van elk een exemplaar heb rondlopen, merk ik dat ik makkelijk het meisjesgerief laat voorgaan op alle andere naaisels - ♥ voor kleine meisjesjurken. Maar eerlijk? Jongensgerief is even fijn om maken en vraagt helemaal niet meer tijd - dat is iets wat ik in mijn hoofd gestopt heb, 'jongensgerief duurt langer', pure onzin! De broek zal misschien niet zo lang gedragen worden, maar ik amuseerde me met het maken ervan. En zeg nu zelf, waar vind je een broek voor €3? - Mijn stof kostte €5/m waarvan ik slechts een halve gebruikte, ik (her)gebruikte het patroon al voor de vijfde keer, nodigde mezelf uit om te naaien op een ander en gebruikte dus haar ellentriek, en mijn naaimachine... volgens mij is die boekhoudkundig niets meer waard door het intensieve gebruik ;). Rest me nog wat draad, een gerecycleerde rits en een kamsnap die ik ooit kreeg in een of andere goodiebag.

363-09





Stashbusten in 2015: 38 in  - 176 uit  (26 gekocht&verwerkt - 4 hergebruikt - 39 verkocht)  - #1in4uit

woensdag 28 oktober 2015

Moeder met oogkleppen #1

362-01

Soms wou ik dat ik kon vertellen dat ik een kei georganiseerder moeder ben, echt. Helaas. Mijn huishouden loopt verre van op wieltjes, geregeld verhuizen kleren van de strijkmand zonder tussenstop naar een warme lijfje en worden de te-kleine-kleren pas twee seizoenen later uit de kast gehaald. Ballen die ik overigens met veel plezier op de grond laat vallen.

362-02362-03

In hetzelfde rijtje hoort ongetwijfeld ook je kind vijf minuten voor vertrek een trui laten aantrekken waar de mouwen op miraculeuze wijze plots gekrompen zijn - ja, ik weet het, enige organisatie en kasten tijdig uitmesten zou helpen. Om de een of andere reden overkomt mij dat nogal vaak na de zomervakantie, alsof ik de hele tijd met oogkleppen rondliep. Alle ledematen zijn plots véél langer dan ze horen te zijn, gegroeid zijn ze, die Khadetjes van mij - en nog geen klein beetje, zo maakte mijn streepjesmuur me pijnlijk duidelijk.

362-04

Ondergetekende gierige trees besloot zèlf de kleerkast te vullen, in de mate van het mogelijke want een volledige garderobe naaien, daar ontbreekt me de tijd wat voor. Ik ging van start met een makkelijk en vlug recept; een Leather Sweater - zonder het obligatoire leer - in diepblauwe sweaterstof, voor mijn kind dat het graag warm heeft.

Geen prints deze keer, maar een effen stof die ik plots wat tè sober vond... ik zette zoonlief voor het scherm, liet hem kiezen en sneed het slachtoffer uit in flex. Om het wat plezant te maken om naar te kijken, deed ik dat twee keer zodat de cactus wat meer diepte heeft - en daardoor ook niet te fotograferen bleek ;). Zelf had ik wat anders in mijn hoofd, maar als je 't kind laat kiezen dan moet je ook zo fair zijn zijn keuze te volgen, nietwaar?

362-05362-06362-07

Dossier gemaakt - Alle kleutervet heeft definitief het lijfje verlaten, stilaan mag ik zijn breedtemaat combineren met een iets langere lengtemaat. Dat deed ik deze keer niet, waar ik ondertussen spijt van heb - niet erg, het patroon zal hier wel nog voorbij komen, dus hopelijk onthoud ik het zo lang ;). Ik hou niet van een al te aansluitende zoomband, dus die knipte ik op het gevoel heel wat langer dan het tijdschrift voorschrijft. Uiteindelijk maakte ik bijna alles in sweaterstof - in slechts de helft van de voorgeschreven hoeveelheid, zuinig knippen, daar doen ze niet zo fel aan mee heb ik de indruk -, voor de halsboord gebruikte ik boordstof in dezelfde kleur. Hoera voor stoffenwinkels met een uitgebreid aanbod van kleurtjes!

362-08





Stashbusten in 2015: 38 in  - 175 uit  (26 gekocht&verwerkt - 4 hergebruikt - 39 verkocht)  - #1in4uit

maandag 26 oktober 2015

[Bloggers for Life] Moeders voor moeders

Ons hart - en zeker dat van Annelies - is groot genoeg om twee goede doelen te omarmen. Over dat eerste doel kon je al lezen, een kindje verliezen is hartverscheurend hard.
Maar als moeder je kind niet kunnen geven wat je het graag zou geven, is dat ook vaak.

Als je elke cent die je hebt in duusd stukken moet bijten, als je nooit het favoriete yoghurtje van je kind kan kopen omdat het te duur is, als je kind na een vakantie steeds moet zeggen dat ze geen pretpark ofzo bezochten omdat dat nogal veel centjes kost, als je kind vaak wordt uitgelachen omdat het geen mooie kleren heeft, als je kind geen vriendjes durft uit te nodigen thuis omdat het er altijd immens koud is omdat je geen verwarming kan betalen, als je kind vaak ziek is door het vochtige en tochtige huis omdat je voor jouw budget nu eenmaal niets anders kan vinden, dan breekt een moederhart. Niet alleen dat van die moeder in kwestie, maar ook het mijne.

Elk kind zou zorgeloos moeten kunnen opgroeien en kansen krijgen. Maar dat is helaas niet het geval. Kansarmoede is gigantisch groot en een verraderlijke val.
Hoe oneerlijk is het dat in het ene gezin een geboorte zoiets vreugdevols is terwijl in een ander gezin de vreugde verdwijnt onder de financiële problemen. Elke moeder zou toch moeten kunnen genieten van haar baby en wat daarbij komt kijken.

Voor wie dat niet kan, is er Moeders voor moeders vzw.
Wat doen zij? Erg veel!

Ouders met kinderen tot en met 12 jaar kunnen bij hen terecht. In principe vragen zij aan de moeders om langs te komen, maar de VZW helpt ook alleenstaande vaders.
  • Moeders die net bevallen zijn, krijgen een gratis geboortepakket. Met dit pakket kunnen de jonge moeders de eerste maanden hun baby's verwennen. Aanstaande moeders die graag suikerbonen willen uitdelen na de bevalling, kunnen dit vooraf aanvragen.
  • Zwangere vrouwen kunnen zwangerschapskleding krijgen en nachtkleding met een kamerjas voor de ziekenhuisopname bij bevalling.
  • In 2000 werd op vraag van de moeders het zeephuisje opgericht, dat maandelijks een verzorgingspakket verdeeld aan alle ingeschreven gezinnen.
  • Enkele keren per jaar heeft elke familie ook recht op een pakket met bedlinnen en handdoeken. Hiervoor worden in alle maten lakens, bedovertrekken, dekens, donzen, bad- en keukenhanddoeken, slaapzakken, enz. verzameld.
  • Met het verzamelen van degelijk speelgoed trachten we de kinderen te verrassen bij speciale gelegenheden.
  • Voor elk kind mag de moeder een verjaardagsgeschenkje aanvragen. Daarnaast geven zij ook speelgoed mee bij opname in het ziekenhuis, ter gelegenheid van een eerste communie, ...
  • Eénmaal per jaar wil Moeders voor Moeders alle kinderen verrassen met speelgoed ter gelegenheid van het Sinterklaasfeest. De Sint komt persoonlijk op bezoek en bezorgt samen met zijn vele Pieten, de kinderen een prachtige dag. De voorbereidingen voor dit feest starten reeds in de zomer met de samenstelling van meer dan 800 speelgoedpakketten.
  • Elk gezin mag wekelijks een voedselpakket ophalen. De samenstelling van die pakketten is afhankelijk van de voeding die bij Moeders voor Moeders binnenkomt uit verschillende kanalen. Op die manier wordt iedere week aan meer dan 500 gezinnen een voedselpakket ter beschikking gesteld, waardoor meer dan 1600 volwassenen en kinderen een duwtje in de rug krijgen.
  • In 1995 werd de resto-bébé opgericht voor de opvang en verzorging van de baby's. Hier kunnen de mama's onder toezicht van vrijwilligers, hun baby een warm badje geven of een vers bereide, warme maaltijd geven aan hun kindje. Na de verzorging blijven de baby's en kinderen slapen of spelen in de resto terwijl de moeders intussen op hun voeding of materiaal wachten in de ontmoetingszaal of rustig iets kunnen eten of drinken.
  • Wekelijks komt er een huisarts op vrijwillige basis langs om de moeders en hun kinderen medisch advies te geven.
Als je bovenstaande boterham achter de kiezen hebt, zal het wel duidelijk zijn dat Moeders voor Moeders onze steun goed kan gebruiken.
Oorspronkelijk wou Annelies 22 mensen samenbrengen, maar door alle -blog-enthousiasme werd beslist om de centen over 2 goede doelen te verdelen. Over hoeveel centen het uiteindelijk zal draaien, dat hangt van jullie af. Wij hopen alvast op massale steun! Massaal veel verkochte lotjes! En massaal veel warme hartjes!

Stay tuned voor de regels die het spel gaan draaiende houden en hier en daar een glimp van het moois dat as we speak van onder die naaimachines rolt!

donderdag 22 oktober 2015

#sarahkannietwachten

361-01
Stof: Chickadees (Timeless Treasures) van bij Liesellove - Patroon: Tinny jurk van StraighGrain

Geen idee of ik al vertelde dat ik soms wat ongeduldig kan zijn... Versta me niet verkeerd, als ik iets moet uitleggen, dan doe ik dat met plezier twintig, ja zelfs dertig keer. Voorzien van een grote portie geduld. Zet me echter een compleet weekend tussen Tinny-testers-voor-StraightGrain en plots zakt dat geduld als een kaartenhuis ineen. We spreken over kelderniveau en zo.

361-02

Een rondje surfen toont al gauw dat er niet echt een tekort is aan -mooie- patronen. Je kan het zo wild niet bedenken of het is out there wel ergens te vinden. Mijn eerder klassieke smaak doet me graag terug grijpen naar patronen die voor mij overeenkomen met dat gevoel en goed ineen zitten. Enter het Tinny jurkje. Het is niet dat ik vaste regels hanteer, maar ieder najaar haal ik dat patroon terug boven. Sinds ik las dat het patroon aangepast ging worden, was er geen haar op mijn hoofd dat eraan dacht om het 'oude' patroon uit de kast te halen. Herinner je je dat ongeduld?

361-03
361-04
361-05

Ik zou mevrouw Khadetjes niet zijn, mocht er ook geen stofje klaarliggen voor dat project - een stofje dat misschien niet helemaal 'mij' is, maar om de een of andere reden mijn hart stal. Toen het 31 september bleek te zijn, ontplofte mijn hart van ongeduld en wou ik actie. Een kleed en wel nu - mea culpa An voor mijn onbeschaamdheid. Voor ik goed en wel met mijn ogen kon knipperen was alles in kannen en kruiken; patroon geprint, stof geknipt en een kind in een kleed. Zo simpel kan het leven soms zijn.

361-06 361-07 361-08

Uit alle opties koos ik voor de rok met plooien - mevrouw Khadetjes ♥ plooien. Er was even twijfel of de valse zakjes er gingen komen, maar ik vond dat er nog wat extra geel accent vandoen was.
Het is een herfst/winter jurkje en dus volledig gevoerd. Voor de rok werd dat een halve cirkelrok, waardoor het geheel wat meer uitstaat - wat nog versterkt wordt door de biais aan de zoom van de voering. Ik was in een gekke bui en voorzag de jurk van een -machinale- blinde zoom. Zo af en toe mag dat wel eens ;).

361-09 361-10

Hoewel ik niet zo'n kraagjesmadam bent - vind ik eigenlijk niet zo handig in de winter, met een vestje erover - moest er hier eentje komen. Mogelijkheden te over ook trouwens. Tijdens het weekend werd ik verliefd op de petal kraag - ja Sofie, ik heb het over uw schoon versie!-, dus was dat het eerste wat ik wou uitproberen. Ik gebruikte stofjes uit de restjeskoffer die helemaal meegaan in de zachte kleuren van de stof... ♥
Dochterlief is een warmbloedig kind, wat betekent dat vestjes al snel in een hoekje belanden. Om die reden blijf ik jurkjes met mouwen maken. Vertel mij eens, wie kan in godsnaam trouwens weerstaan aan die schattige fronsmouwen?

361-11 361-12

Dossier gemaakt - het meisjeKhadetje vertikt het tegenwoordig om te eten... dus het kind groeit wel in de lengte, maar in de breedte verandert het allemaal niet zoveel. Ik printte maat 5 jaar uit op basis van haar borstomtrek en die zit haar prima. Hoewel ze net iets groter is, gebruikte ik toch diezelfde rokmaat omdat het met een broekkous eronder wel iets pittiger mag.

361-13


Stashbusten in 2015: 38 in  - 174 uit  (26 gekocht&verwerkt - 4 hergebruikt - 39 verkocht)  - #1in4uit







maandag 19 oktober 2015

[Bloggers for Life] Berrefonds

Eén week nadat Annelies haar warme idee aan jullie voorstelde, is het hoog tijd om jullie te vertellen over waar de verzamelde centen terecht zullen komen. In januari ging ze op weekend, met een boel erg fijne dames. Waaronder ook Nele, een schat van een vrouw! Met een dochtertje van zes, Janne*. Meisjes van zes weten wat ze willen, zijn prinses, of misschien toch astronaut, maar dan met een roze pakje aan. Meisjes van zes hebben nog een hele toekomst voor hun liggen. Maar dat ligt anders bij Nele en Janne*.
Janne* heeft geen hele toekomst voor haar liggen, omdat Janne* dicht bij mama stilletjes is overleden in de buik. Het blijft altijd gissen naar hoe Janne* nu zou zijn. Zou het een stoere chick zijn? Of eerder een frivole ballerina?
Het was Nele die de aandacht vestigde op het Berrefonds. Een VZW die werd opgericht door Christine en Wouter, die in 2007 ook hun zoontje Berre moesten afgeven, veel te vroeg. Veel te tragisch.

Het plan een actie op poten te zetten voor Bloggers for Life, speelde al heel wat langer in haar hoofd, maar kreeg dit najaar een wrang kantje waardoor bestemming voor de actie kiezen heel wat makkelijker werd. Het verhaal van Femke en Hector* gaf de doorslag om voor het Berrefonds te kiezen, want zij kunnen alle mogelijke steun goed gebruiken. Het verlies van je kind, hoe klein ook, is loodzwaar om dragen. Iemand die met jou op weg gaat om dit te verwerken, is gewoon welkom.

"Wat doet dat Berrefonds nu?" zul je je ondertussen wel afvragen. Het komt erop neer dat zij ouders steunen die hun kindje verliezen tijdens de zwangerschap of kort daarna. Niet alle ouders krijgen de kans om iets tastbaars mee naar huis te nemen, en juist om deze reden is het fonds in het leven geroepen. Voor het Berrefonds maakt het niet uit hoe kort of hoe lang ouders hun kindje hebben mogen koesteren. Zij vinden dat alle mama's en papa's recht hebben op een mooie herinnering.
Het Berrefonds heeft daarom een herinneringsdoosje ontworpen. Voor elk kindje is er een uniek doosje, afhankelijk van de situatie, mogelijkheden en wensen van de ouders. Dat kan gaan om een hand- en/of een voetafdruk, haarlokje, dekentje, kledingsstukje, mutsje, sokjes, knuffeltje, gedichtje, kaarsje, foto, broer/zus pakketje, windmolentje, ... Voor wie dat wil, is er ook een praatgroep, organiseren ze regelmatig bijeenkomsten, ...

Een topdoel, u ziet dat zo!

De grote bloggersgroep werd opgedeeld, iedereen kreeg de keuze voor wie de naaimachine zal reutelen. Want naast centjes kan het Berrefonds ook handgemaakt moois gebruiken! Op hun site staan maten en afmetingen zodat vrijwilligers een mooi setje kunnen maken en schenken aan het fonds. Mooie hemdjes, wikkeldekentjes, mutsjes... Enkele blogdames waren meteen erg enthousiast en doen niet mee aan de veiling, maar maken een mooi setje voor het Berrefonds.
Elisanna | Flaflinko | Jo Chapeau | Lucky Mieke | Madelinne | Nele De Schepper | Oontje | Piepow | Prinses Prot | Sewing Evy | Sisko by Mieke | Startuur | gaan voor het Berrefonds aan de slag. In de komende weken laten zij jullie hun prachtstukjes zien.

In onze hartjes hadden wij nog wat plaats over, dus besloten we ook nog een tweede doel te steunen! Welk dat is vertellen we jullie volgende week!

donderdag 8 oktober 2015

Kapitale fout ;)

360-01

...of over hoe ik een baby ging bezoeken en terugkwam met een meter van een van de mooiste wollen stofjes die ik al zag. Ik was op slag verliefd, kon -uiteraard- geen nee zeggen, en was vastbesloten zoveel mogelijk uit dat lapje te halen. Met één meter kon ik niet echt een andere bestemming dan dochterlief bedenken - geen kans dat ik daar iets voor mezelf mee kan doen. Toen ik naar huis reed, vielen alle stukjes op zijn plaats. Ik ging dat patroon voor de laatste keer gebruiken, en in de voorraad zat een perfect stofje voor de binnenkant van een tussenseizoensjas.

360-02
360-03

Net zoals het vorige exemplaar, ging deze jas in onderdelen mee op weekend. De uitgebreide handleiding van de Jackie zorgde ervoor dat ik die eerst maakte, zodat ik wat opgewarmd was voor dit exemplaar - wat je eigenlijk moet lezen is; de handleiding die bij het patroon van deze jas zit stelt verhoudingsgewijs niet zoveel voor. Het is eerder "maak een jas in 16 stappen".

360-04 360-04b
360-05
360-06

Ik voegde links en rechts wat extra paspel toe, maar voor de rest volgde ik vrij slaafs de werkbeschrijving voor de korte jas - het patroontje bevat ook een view a ofwel een manteltje.
De stof mocht wat mij betreft de hoofdrol spelen, alle versierselen, opgenaaide zakken en flapjes liet ik achterwege. De koude handjes 's morgens worden gehuld in bijpassende handschoenen waardoor ik me dochterliefs eeuwige toorn om de-jas-heeft-geen-zakken durfde te riskeren.

360-07
360-08

Wollen stoffen hebben niet de neiging tot de goedkoopste te behoren, het maakte het niet eenvoudiger om er de schaar voor dat snelgroeiend kind in te zetten. Het is tegelijk de reden dat de jas nu wat aan de ruime kant zit, zodat die het komende voorjaar -hopelijk- ook nog past. Een kap stond op de planning, maar kreeg ik écht niet meer uit mijn lapje stof - ik was nu al 20cm zuiniger dan Burda eigenlijk voorschrijft. Mocht iemand nog een lapje liggen hebben, ik neem het graag van je over!

360-09
Stof: visgraat mantelstof van bij Bobby Sewing - stof voering: Panda pale pink (Andrea Lauren)
Patroon: Burda 9501

Dossier "het naaiwerk" - Een patroon al eens gemaakt hebben, zorgt ervoor dat je weet wat je aangepast wil zien. Op basis van de maattabel maakte ik maat 116, wat onmiddellijk ook een maatje groter is dan het vorige exemplaar. Ik tekende overal de gevraagde anderhalve centimeter naadwaarde maar stikte de zijnaden op 1 cm waardoor de jas iets ruimer valt.

Ik vond de mouwen aan de korte kant, dus tekende ik daar 4cm extra bij, zodat ik een overslag kon maken - ik hou ervan als mantelstof aan de binnenkant van de mouw wat doorloopt, door de extra stof kon ik dat doen. Om dezelfde reden werden het voor- en achterpand met 3 centimeter verlengd. De instructies voor het obligatoire handwerk voor de zoom lapte ik volledig aan mijn laars. Door wat handig stik- en keertrukken heb ik een mooie boord mantelstof binnenin zonder het voor mij uitermate langdradig handwerk #ooitleerikhetwel.

360-11

Oh... en mijn allergrootste fout volgens dochterlief? Ik stak de mooiste-stof-ooit aan de verkeerde kant van de jas! Gelukkig ligt er nog genoeg in de kast om het kieskeurig geval te paaien ;)





Stashbusten in 2015: 30 in  - 173 uit  (26 gekocht&verwerkt - 4 hergebruikt - 39 verkocht)  - #1in5uit

zondag 4 oktober 2015

[Patroontest] 200 jurken

312-01

Doekjes moet ik er niet om winden, als er getest kan worden ben ik er graag bij. Toen ik haar oproep zag passeren, meldde ik me aan; een mens heeft niets te verliezen, nietwaar? Geen kindergerief, niets daarvan, ik mocht mijn eigen rondingen in de strijd gooien.

312-02
312-03
Stof uit de voorraad  - Patroon: TaRoKeMi uit 200 jurken
Evelien was achter de schermen druk bezig met een boek boordevol damesjurken, waarvan ik er eentje mocht uittesten... mijn maten begonnen aan een virtueel reisje, de brievenbus leverde mij een patroon op maat. Getailleerd en al. Ai ai. Niet zo mijn ding. Het bovenlijfje sprak me onmiddellijk aan, de kapmouwen ook. Voor het rokdeel moest ik mezelf overtuigen; ik zag de aansluitende rok niet goed komen met mijn prominent aanwezige heupen.
Ik diepte een stofje uit de kast waarvan ik niet meer wist waarom ik het ooit gekocht had. Niet mijn ding, helemaal niet eigenlijk. Bloemen en oud roze, oh boy.

312-04 312-05 312-06

De jurk is relatief eenvoudig te maken. Het woordje relatief staat er omdat er maar liefst tien nepen aan te pas komen om de jurk zijn -mooie!- model te geven. En die nepen, daar kruipt best wel wat tijd in. Ik ging voor heel erg simpel, en knipte alles in dezelfde stof - ik was er op dat moment rotsvast van overtuigd dat het fout ging aflopen; een stofje waarvan ik niet overtuigd was én een model dat me deed twijfelen. Voor wie wat avontuurlijker aangelegd is, zijn er tal van mogelijkheden om je te buiten te gaan aan het combineren van stofjes.

312-07

Hoewel we belachelijk dichtbij wonen, had ik Evelien nog nooit ontmoet. De Blogmeetup bracht ons samen en tijdens de rit naar Antwerpen taterden we honderduit... hoe meer ik hoorde over het boek en haar plannen, hoe enthousiaster ik werd. Uiteraard kon ik het niet laten mijn mening te verkondigen, wat maakt dat ik zeer benieuwd ben naar het boek dat deze week in de boekhandel verschijnt - de preview is alvast veelbelovend, het boek bevat 20 basispatronen waarmee je naar hartenlust kunt combineren én gaat dieper in op kleurtype en lichaamsvorm.

312-08 312-09

Dossier gemaakt - De maattabel leidde me naar maat 44. Zonder twijfel, alle rondingen pasten in één maat - je kunt me mijn vreugde niet voorstellen, echt. Met enkele negatieve ervaringen in het achterhoofd, nestelde zich een stemmetje in mijn hoofd dat het te mooi was om waar te zijn. Negeren, dat deed ik. De jurk past - op de foto's is het wat nipt, maar het gaat hier ook om een testpatroon. In de definitieve versie is wat extra vloeite op de heup voorzien - en werd onmiddellijk een favoriet van meneer Khadetjes.
Ik voerde toch enkele aanpassingen uit - groot lijf, remember - zijnde het verplaatsen van de borstneep - zwaartekrachtsgewijs naar beneden - en het verlengen van het lijfje - met twee cm - en de rok - met zes centimeter - om het verschil tussen de-dame-waarvoor-het-getekend-is en mijn eigen lengte wat kleiner te maken. De rok komt lang, maar voor mij is dat een comfortabele lengte - die netjes mijn zwaardere bovenbenen verstopt ;). Voor wie wat aarzelt om patronen op maat aan te passen, voorziet het boek uitleg over hoe en waar beginnen.


312-10
Meer testmoois zag ik bij Lily & Woody | Pieke Wieke | Madame Stof | Querida





Stashbusten in 2015: 30 in  - 170 uit  (25 gekocht&verwerkt - 4 hergebruikt - 39 verkocht)  - #1in5uit

--ik kreeg het testpatroon van deze jurk om het te testen op pasvorm.
Wat je hier leest, zijn mijn ervaringen met het testpatroon en het maakproces--