vrijdag 27 juni 2014

Oh boy... oftewel over Cisse!

Een primeur is het ondertussen niet meer, daarjuist kon je haar prachtige versie van Cisse bewonderen en nu presenteer ik jullie mijn inzending. Na de uitslag was het niet zo eenvoudig terug op begane grond te raken. Het was mijn bedoeling niet te winnen, erg veel naai tijd was er nu ook weer niet, dus moesten een aantal dingen hier herbekeken worden. En toen kwam de Zonen09 enveloppe... Wat kan ik daar van zeggen... sometimes life's a b***.

223-01

Geen winterjas of nieuwe pull, maar een broek. Effenaf een broek. All the way. Met prachtige details. Slik. En zonder de uitgebreide handleiding waar ik zo van hou. Slik. Oja... een broek, met ritsen en wel honderd zakken. Slik.

223-02 223-03

Moeilijk kind, die Cisse, maar ik was er onmiddellijk weg van. Onder andere omdat zoonlief mij al een hele tijd om een broek zeurde - uitstelgedrag, ik? Ik begon aan een testversie om te zien wat het patroontje ging geven en wachtte ondertussen op de 'klik'. Je weet wel, de klik tussen patroon, stof en een plezant idee. Dinsdag. Woensdag. Donderdag. De klik kwam niet.

223-04b  223-04

En toen viel het allemaal op zijn plaats - godzijdank, want het stressniveau schoot hier toch wel wat de hoogte in. Het patroon zit zo mooi in elkaar dat geen haar op mijn hoofd eraan dacht om er iets aan te wijzigen. Wild stikken kan ik, dus voor deze uitdaging wou ik iets anders. Eenvoud. Iets straks, met een streepje kleur.

223-05 223-06

De doubleface stof deed me spelen met lijnen. Gewapend met mijn geodriehoek - leve verschillende hobby's met elk hun benodigdheden - sneed ik voor de eerste keer stof in biais en brak me ondertussen het hoofd over hoe het patroon te laten doorlopen op de rugpas. Hetzelfde kunstje werd vooraan herhaald bij de dubbele zakjes. De tailleband werd in twee stukken geknipt zodat ik langs de buitenkant effen stof had en langs de binnenkant de streepjes.

223-07 223-08 223-09 223-10

Ik permitteerde me twee (kleine) scheve schaatsen - of ik liet enkele opties uit het patroon vallen, het is maar hoe je het bekijkt. Het patroon voorziet in een zijzak, die afgesloten wordt door een blinde rits. Schitterend idee... maar niets voor mijn khadetje dat ietwat ongeduldig is als het gaat over ritsen. De zijzak behield ik wel, want daarvan heb je er nooit genoeg ;)
Voor wie dat wil, zijn er massa's kansen om paspel te gebruiken. Ik koos ervoor dat niet te doen bij de dubbele zakjes, en vond het gek om het in de broekspijp wél te doen. In plaats daarvan werd de naad afgewerkt met een contrasterend stofje, zodat de broek onderaan een vrolijke omslag heeft.

223-11 223-12

Uiteindelijk valt Cisse goed mee om te maken. Het grote struikelblok was mijn vrees voor de combinatie broek & rits. Een klik op het label 'broek' zal veel duidelijk maken, grootste prestaties zijn er op dat front niet verricht... Ik had schrik. Zo simpel is het. Door stap voor stap - vooral niet nadenken - de handleiding van de Jacobbroek te volgen werd de angst overwonnen en voilà, toen was er een geboorte van een rits. Op dat moment was Cisse af voor mij.

223-13 223-13b 223-15 223-16 223-17 223-18

Ik had nooit verwacht in deze ronde te belanden - laat staan een onuitgegeven patroontje van Zonen09 in mijn handen te krijgen -, ik liep de voorbije week écht op wolken. De uitdaging van een nieuw, onbekend patroon zorgde ervoor dat ik naaisgewijs een stapje verder zette. Maar het echte winnaarsgevoel, dat werd me cadeau gegeven door zoonlief voor het passen van de broek. "Mama, ik moet dat toch niet aandoen, als jij dat gemaakt hebt, dan zal dat perfect zijn". Over dat perfect kan ik wel een en ander opmerken, maar dat laat ik even aan me voorbij gaan. Ik ga me warmen aan het gevoel dat zijn woorden me gaven. Kinderen en hun diepe vertrouwen... ♥

 223-20



Kijk ook eens bij Van Jansen en KaatjeNaaisels

donderdag 26 juni 2014

212 stuks

Ik knipte 212 stuks en toen had ik schoontjes genoeg van. Genoeg! Dat moet zo onderhand wel het gevoel zijn dat die schitterende juffen van mijn teerbeminde khadetjes hebben - dat gevoel zou ik toch hebben, als ik dagelijks zo'n 22 stuks in mijn klas mag verwelkomen.

211-01

Om ze te bedanken, maakte ik twee vlaggenlijnen, met net iets meer vlaggetjes dan het schooljaar dagen telt - ik hou zo wel van iet of wat symboliek :). Ik bestelde een aantal vrolijke SoftCactus stofjes, wat motiefjes voor kleine heren &dames, en ging letterlijk metersgewijs aan de slag met biais. Ik pikte haar idee om de vlaggenlijnen niet in één stuk te maken, maar zette er halverwege een kamsnap in, zodat de vlaggetjes makkelijk kunnen verlengd of ingekort worden.

211-03 211-04 211-06 211-05 DSCF2598

De pakketjes - gemaakt met veel liefde en een beetje frustratie, wat een tijd kruipt daar in zeg, in zo van die wilde plannen - werden afgeleverd met een drankje erbij - door de Khadetjes zelf uitgekozen... voorspelbaar; oranje en 'roze'rood ;). Kwestie van de zorgjuf, de turnjuf en verzorgster niet te vergeten...

211-08
Het idee pinde ik hier - de appelsien komt van daar ;) - De andere kant werd door de khadetjes
met gemengd enthousiasme van een boodschap voor de juffen voorzien (pff, mama, ik doe dat
eigenlijk echt niet graag hoor, zo kleuren en van die lastige dingen)
Gelukkig kreeg ik dit 20-meter-plan ruim op tijd... De vlaggetjes sierden zo bijna een maand mijn werktafel, in verschillende stadia van afwerking. Twee keer raden wanneer ik nog die laatste kamsnaps moest inslaan, en flocken, en... Juist. Ja. Ik weet het ;)
Gelieve me nu te verontschuldigen, ik ga eventjes verder Cisse'n!

maandag 23 juni 2014

Oh my...

Ik maakte een jasje. Eentje waar ik zelf content van was. Ik twijfelde om deel te nemen aan de wedstrijd, kreeg een duwtje in de rug -merci ;)- en deed toch maar mee... Ik zag héél veel mooie inzendingen en de moed zakte tot zo ongeveer onder de grond van mijn voeten ;). Maar af en toe gebeuren er mirakels... want ik mag naar de volgende ronde, samen met twee ferme madammen #benieuwd #content #beetjezenuwachtig.

Dank je wel voor alle lieve woorden #deugddoend! en ondertussen... een glimp van wat in verschillende stadia van 'afwerking' op de werktafel ligt - en dus nog wel even zal blijven liggen ;)




donderdag 19 juni 2014

Rrooaaaawww

Ik sta nog steeds in de startblokken van een zonen-verwen-offensief. Ik spotte een plezant jassenpatroon, maar kocht het niet onmiddellijk aan. En toen kwam zij met haar teasers op de proppen. En even later met het patroon. En nog wat later met een wedstrijd. Ik ging niet meedoen.

218-01

Maar een jas voor zoonlief stond zowieso op de planning - naast tweehonderdachtenzeventig andere projecten. Dus waarom beide niet combineren?

218-02

Lars is een typisch Zonen09 kindje, eentje zoals ik het héél graag heb. Er zijn verschillende mogelijkheden om het patroon naar je eigen hand te zetten en tegelijk is de handleiding zo duidelijk dat je bijna niet kunt missen. Heel rustig, blijven ademen en stapje per stapje tot een schitterend resultaat komen - ik blijf het nog steeds ongelooflijk vinden dat ik met mijn krappe anderhalf jaar ervaring een jasje in elkaar kan stoppen.

218-04 218-03 218-05

De regels waren erg duidelijk... geen flip. Niet dat ik plannen in die richting had, maar ik permitteerde me toch een kleine scheve schaats. Uit de stoffenvoorraad diepte ik een stretchgabardine en een gekoesterde lap stof. Katoen. Om de stof wat 'meer' mee te geven, verstevigde ik die met H640 en werd de wattine achterwege gelaten.

218-06 218-08

Zoonlief kan goed overweg met zijn ritssluiting, die keurig weggestopt zit. Wat hij nog plezanter vindt, is de hoge kraag, waar hij zich mooi kan in wegstoppen - hij houdt niet zo van wind ;).

218-09 218-10 218-11 DSCF2426
Zowel de rits als de paspel in de mouwen zijn in de hoofdkleur van de voeringsstof gemaakt, wat prachtig afsteekt tegen het auberginekleurige jasje. Het was sterker dan mezelf, ik voegde nog een speels element toe - het kind is begot nog geen vijf, als het nu niet kan, wanneer dan wel? Ik stikte wild in het rond en maakte hier en daar een 'kijkgaatje'. Voor de contraststof aan de voorkant, liet ik een paar leeuwenogen piepen.
En dan komen we bij het enige minpuntje aan het patroon... de zak. Koukleum als hij is, mist mijn khadetjeszoon zakken waar hij zijn handen echt kan instoppen, dus bij een volgende versie voorzie ik naast de schattenzak ook nog een koppel zakken in de zijnaad.

218-13 218-14

Het tijgerhart van mijn zoon is content, dus ik ga rustig in de zetel zitten spinnen... en genieten van alle Zonen09 maaksels die mijn scherm sieren ;)

maandag 16 juni 2014

Proefdraaien...

Ik zag een schoon jurkje en had onmiddellijk een dat-wil-ik-ook gevoel. Niets aan te doen, ik ging dat jurkje ook maken... Een naaiwinkel en twee krantenwinkels later had ik het boekske en ging ik eraan beginnen!

219-01

Toen kwam het uitstelgedrag. Zou het me wel flateren? Plooien en mijn rondingen, dat is niet altijd de ideale combinatie. En in welk stofje zou ik het dan maken? En misschien toch nog even wachten met voor mezelf naaien - kwestie van enige kilo's later te zijn, en zo, je kent dat misschien wel. Je hebt me al door hé, het boekje belandde op de stapel.

219-02

Er doken nog meer mooie versies op, de spreekwoordelijke stamp werd echter gegeven door een huwelijksfeest dat plots wel erg snel dichterbij kwam. Geen gekochte outfit, ik ging het zelf doen. En wel nu. Met dat patroon. Twee lappen stof werden uit de voorraad opgevist, en ik ging de worsteling van de maattabel aan. Gezien mijn onvermogen om in één maatje te passen, maakte ik eerst een proefmodel in een vrolijk stippenstofje.

219-03

Dossier "de aanpassingen" - Voor het bovenlijfje baseerde ik me op mijn borstomtrek; ik zat 1 cm boven de normale omtrek, maar gezien de afvalwedstrijd rondde ik naar beneden af. Ik las bij haar dat ze het bovenlijfje aanpaste in de lengte - leve mijn uitstelgedrag -, en aangezien ik volgens diezelfde maattabel een halve reuzin ben, voegde ik zes cm toe halverwege het lijfje - bij nader inzien ga ik die cm's over het lijfje verdelen, aan de bovenkant mag het ook wat meer hebben. In het rokdeel werd eveneens vijf centimeter toegevoegd, maar die trok er ik terug af bij het omzomen. Een fijn lesje patronen aanpassen ;)
Er was ook sprake van een kleine primeur - voor mij toch. Ik werkte tot nu toe nog nooit met een beleg. Deels uit luiheid (pff, al die verschillende stukken aan elkaar stikken voor de voering) en deels uit koppigheid (ik las hier en daar dat het niet zo evident was om het te doen) wou ik het deze keer wèl proberen. Het was wat gefoefel en mijn grijze hersencellen werden enigszins overbelast, maar het lukte! Tada... een jurk mèt beleg.

Het jurkje past perfect, dikke duim voor de maattabellen van La Maison Victor - valt het op dat ik kleuters in huis heb? Het bovenlijfje is mooi aansluitend, de ruglijn is prachtig en ik voel me een halve madam. Waar is die 'schoon' stof?

donderdag 12 juni 2014

Mag het?

212-01

Mag het, halsoverkop verliefd zijn op die prachtige zoon van me?

212-02
Stof: Rocket Ads (October Afternoon voor Riley Blake) van bij Liesellove
Patroon: Gingerbread uit Homemade Mini Couture
Er rolt hier vanalles vanonder de naaimachine in volgorde van 'hoogdringendheid' - of wat ik daaronder versta ;). Dochterlief paste in geen enkel zomerjurkje meer, dus werd haar kleerkast het eerst aangevuld. Zoonlief, die blijkbaar net iets minder snel groeide, moest even wachten.

212-03

'Mama, ga jij nu eerst eens iets voor mij maken?'

212-04 212-05
212-06 212-07

Meer had ik niet nodig om een stofje in zoonliefs favoriete kleuren in te slaan en er een hemdje mee te maken. Mijn tweede ooit. Het vertrouwen om er zomaar in te vliegen is er nog niet, dus greep ik terug naar het gekende recept, zij het in een maatje groter - ik tekende een 5 jaar uit voor mijn - groot uitgevallen - bijna 5 jarige.

212-08

Zonder poespas, geen gefrul. Een simpel hemdje met een zakje. Op naar meer naaisels voor die zoon van mij - <3.

212-09